Elbette her bireyde diş taşı oluşum süreci aynı olmaz. Genel olarak 15 – 20 günde diş taşlarının oluşabileceğini söyleyebiliriz. Dişlerin fırçalanmaması, diş ipi ile diş aralarının temizlenmemesi durumunda bu kadar kısa bir süre içerisinde plakların diş taşına dönüşmesi mümkün olabiliyor. Plak oluşumunun da hızlı bir şekilde meydana gelebildiğini söyleyebiliriz. Çok sayıda kişi tartar oluşumunun yıllar aldığını düşünüyor. Oysa daha kısa sürede bu problem ortaya çıkabilir ve dolayısıyla hem dişler hem de diş etleri bu durumda zarar görebilir. 

Dişetlerinin kendiliğinden veya dişleri fırçalarken kanaması, Dişetleri kırmızı, şiş ve hassas olması, Ağrılı çiğneme, Dişlerde sallanma, Diş kaybı veya yer değiştirmesi, Dişlerde soğuk ve sıcakta hassasiyet, Dişeti çekilmesi veya dişlerin uzaması, Ağızda kötü koku ve tad, Isırma sırasında dişlerin yer değiştirmesi, Dişetlerinin dişlerden ayrılması, Diş ile dişeti arasından iltihap gelmesi gibi durumlar dişeti hastalığından kaynaklanabilir. 

Dişler düzenli bir şekilde her gün en az iki kere fırçalanmalı. Her gün dişipi kullanılmalı. Altı ayda bir düzenli kontroller için dişhekimine başvurulmalı. Sigara içilmemeli. 

Dişeti hastalıkları vücut için fokal enfeksiyon odağı olduğundan tüm sağlığımızı tehdit etmektedir. Dişeti hastalığı olan hamile bayanlar ile olmayanlar düşük doğum ağırlığı ve erken doğum açısından karşılaştırıldığında, dişeti rahatsızlığı olan bireylerin 7 kat daha fazla risk taşıdığı bildirilmiştir. Osteoporoz kemik yoğunluğu azaltan bir hastalıktır. Kemikteki değişikliklerden dolayı bu hastalığa sahip bireylerde diş kayıp oranında artış gözlenmektedir. Osteoporozlü bireylere dişeti hastalığıda eklendiğinde bu oran iyice artmaktadır. Dişeti hastalığı olan diyabetli bireylerde kan şekerinde kontrolünün zorlaştığını ve diyabetik durumun ağırlaştığı gösterilmiştir. Dişeti hastalığı olan bireyler iyileştirildiğinde diyabet göstergelerinde de iyileşme olduğu bildirilmektedir. Dişeti hastalığı olan bireylerde koroner arter hastalığına görülme riski dişeti sağlıklı bireylere göre neredeyse iki kat daha fazladır. Dişeti hastalığı olan bireylerde, ağızdaki bakteriler solunum yoluyla akciğerlere geçerek pnemoni gibi solunum yolu hastalıklarının oluşmasına neden olurlar. 

Diş eti estetiği, diş etlerinin hasta bazında gülme hattı ve dişlerin boyutları ele alınarak simetrik olarak şekillendirildiği işlemleri kapsayan pembe diş estetiği olarak da bilinen diş tedavisi uygulamasıdır. 

Pembe estetik, lokal anestezi altında genellikle lazer ile gingivektomi (diş eti kesimi) veya gingivoplasti (diş eti şekillendirmesi) yapılarak diş boyları uzatılabilir, böylece gummy smile (diş eti görünürlüğü) azaltılabilir veya diş etlerinde seviyeleme yapılarak asimetriler giderilebilir. Diş etleri çok kızarık ve şiş ise öncesinde subgingival küretaj uygulamaları ile uyuşturularak uygulanır. Her dişin diş eti seviyesinin olması gereken standart bir yeri ve şekli vardır. Bu standart bozulduğunda ağız estetiği bozulabilir. Gülerken ya da konuşurken fazlaca gözüken diş etleri (gummy smile) tüm görünümü kötü etkileyebilir. Bu sorunlar lazerler ile genellikle tek seansta, kanamasız ve dikişsiz olarak çözülmektedir. 

Gülüş estetiği, yaş sınırlaması olmaksızın diş eti ve diş yapısı bu tedaviye uygun olan her hastaya yapılabilir. 

Pembe estetik iyileşme süreci hastadan hastaya değişiklik göstermekle birlikte, 10-14 günde tamamlanması planlanır. 

Çok sert kıllı diş fırçası kullanmak Diş etini ters yönde, şiddetli fırçalamak Dişlerin şiddetli düzeyde çapraşıklığı Hijyen eksikliğine bağlı yoğun diş taşı birikimleri Kontrol altına alınamayan şiddetli sistematik hastalıklar Sigara Hatalı yapılmış kaplama ve dolgular diş eti çekilmesinin temel sebeplerindendir. 

Diş hassasiyeti, plak birikimine bağlı ağız kokusu, estetik sorunlar, temizliği zor alanlar olduğu için çürüklere ve buna bağlı diş kayıplarına yol açar. 

Halitosis (ağız kokusu) ağızdan veya burundan gelen, hem kişiyi hem de çevresindekileri rahatsız eden nefesteki çirkin kokudur. Kötü ağız kokusu kişiler arası iletişimi olumsuz etkilediği gibi, kişide sosyal baskı, psikososyal stres ve özgüven problemleri olusmasına yol açmaktadır. Hatta ağız kokusu probleminden ötürü sosyal ve bireysel izolasyonlar da görülebilmektedir. Son yıllarda ağız kokusu ile ilgili bilgi birikimi giderek artmış, tükürükte ve nefeste bakteriler tarafından üretilen uçucu sülfür bileşiklerinin (USB) direkt ölçümü geliştirilmiş, kokunun kaynakları ve sebepleri daha net olarak ortaya konabilmiştir. Hastalar ağız kokusu için diş hekimlere başvurarak ağız içi muayenesi yapılır. Diş çürükleri ve periodontal hastalıklardan sonra, diş hekimlerine yapılan en sık basvuru nedeni, ağız kokusudur. 

Ağız kokusunun sebepleri, patolojik veya fizyolojik olabileceği gibi, bazı vakalarda her ikisi bir arada da olabilir. Patolojik halitozislerin %80-90’i ağız, %10-20’si ağız dışı kaynaklıdır. Dişeti ve mukoza hastalıkları, mantar ve enfeksiyonlar, dil ve dil kökü tabakası (pas), reflu ve postnazal (geniz) akıntı, kötü durumdaki implant ve protezler, diş çürükleri kötü dolgular, tükürükte azalma ve ağız kuruluğu, ağız kanserleri, yarık damak, tonsil (bademcik) hastalıkları ağız kaynaklı sebepleri oluşturur.