Pancen Siraman

Siraman nyaéta salah sahiji ritual adat Sunda anu dilaksanakeun sateuacan upacara akad nikah, biasana saminggu atawa sapeuting sateuacan akad nikah. Ieu ritual dilaksanakeun di bumina calon pangantén séwang-séwangan.

• Hartos sareng Tujuan:

    • "Siraman" hartina mandi atawa ngocorkeun cai.

    • Tujuanana pikeun ngabersihkeun diri sacara lahir jeung batin calon pangantén, tina sagala kokotor atawa halangan. Ieu ogé minangka simbul nyucikeun diri pikeun ngamimitian kahirupan anyar.

• Prosés Kagiatan:

    1. Sasadiaan Cai: Cai anu digunakeun pikeun siraman téh lain cai biasa. Biasana dicokot tina tujuh sumber cai anu béda (tujuh sumur/cai ti tujuh tempat anu dipercaya boga kakiatan magis), sarta dicampurkeun kembang tujuh rupa (kembang campur) anu seungit.

    2. Tempat Siraman: Dilaksanakeun di tempat anu geus disiapkeun, biasana di kamar mandi atawa di buruan anu geus dihias ku kembang jeung janur. Calon pangantén ngagem pakéan anu basajan (kemben).

    3. Siraman ku Sesepuh: Calon pangantén disiram ku sesepuh kulawarga ti dua pihakan, mimitian ti kolot kandung, dulur pangkolotna, nepi ka sesepuh séjénna, biasana jumlahna tujuh atawa salapan urang. Masing-masing nyiramkeun cai bari dipasihan doa sareng harepan.

    4. Motong Rambut (Gunting Rambut): Dina ahir siraman, kadang aya ritual motong saeutik buuk calon pangantén ku kolotna, minangka simbul miceun hal-hal anu goréng sarta ngamimitian hirup anu anyar.

    5. Diuapan: Calon pangantén diuapan ku kolotna, minangka simbul rasa asih jeung bakti kolot anu panungtungan sateuacan anakna ngawangun kulawarga sorangan.

• Makna: Siraman téh simbul kasucian, kabersihan, sareng pangampunan. Ieu ogé mangrupa léngkah awal pikeun meunangkeun berkah dina ngawangun rumah tangga. Kembang tujuh rupa ngalambangkeun kaéndahan sareng seungitna kahirupan, sarta tujuh sumber cai ngalambangkeun kanyaah sareng doa ti tujuh arah anu bakal ngajaga calon pangantén.