Dawno dawno temu...

A może wcale nie tak dawno, bo to zależy od tego, czy czytasz pierwsze wydanie tej księgi, publikowane regularnie w zeszytach opowiadających po jednej z przygód dzielnego bohatera, czy w Twoich rękach znajduje się wiekowy zbiór całości, wydanie specjalne, szczególnie ozdobne, stworzone na podniosłą okazję setnej rocznicy koronacji króla nad królami, Arthorusa II. 

Tak czy siak, był sobie raz ork wspaniały. Potężny tak, że kłaniało się przed nim niebo, nieziemsko dzielny, przystojny tak, że samo jego wspomnienie zaściełało posadzki słabnącymi niewiastami, a zielony tak, że świeże, wiosenne trawy przy nim bledły. Jego dzieje odbijały się echem wzdłuż i wszerz całej Avarii, a nawet poza granice tego wymiaru. Słychać o nich z pewnością po dziś dzień, kiedykolwiek zagłębiasz się w tę lekturę szanowny czytelniku. Podawane z ust do ust się być może zniekształciły, bardzo możliwe nawet, że na niekorzyść tej perły wśród herosów, brukając jego imię pomówieniami, które niedowiarki i nieprzychylni skłonni są nawet nazywać prawdą. Na całe szczęście, w swoich rękach trzymasz właśnie egzemplarz jedynych, prawdziwych kronik Arthorusa II. Jego autentyczną, certyfikowaną i opartą na najprawdziwszych faktach biografię spisaną przez świadka wszystkich tych wydarzeń. 

Albowiem byłam tam, na własne oczy to wszystko widziałam i wcale nikt mnie nie zmusza do spisania tego pod własne dyktando. (W tym miejscu, w tych pierwszych, odręcznie pisanych egzemplarzach, których nie musnęła prasa drukarska, ani pióro kopiujących wszystkie księgi jak leci, znudzonych celibatem mnichów, znajdowało się zapisane sokiem z cytryny i widoczne tylko nad płomieniem świecy "POMOCY!" zapisane w co najmniej trzech, wyspiarskich językach, w tym wspólnym.)