Materi Carita Pondok

Pengertian Carita Pondok

  Carita pondok teh nyaeta karangan rekaan (fiksi) anu wangunna pondok sarta ngan ukur ngasongkeun hiji peristiwa. Carpon umumna nyaritakeun hal-hal anu sipatna realistis, diangkat tina kanyataan.

Sajarah Carita Pondok

  Carita pondok asal-muasalna mah tina talari carita lisan anu ngahasilkeun carita-carita kawentar kayaning Iliad sarta Odyssey  karya Homer. Carita-carita eta ditepikeun dina wangun puisi anu mibanda wirahma, kalayan wirahma anu mibanda fungsi minangka pakakas pikeun nulungan jalma pikeun nginget caritana. Bagian-bagian singget tina ieu carita teh, dipuseurkeun kana naratif-naratif individu anu bisa ditepikeun dina hiji kasempetan pondok. Sakabéh caritana kakara katémbong saupama sakabéh bagean caritana geus ditepikeun.

Ciri – Ciri Carita Pondok

- Bisa rengse dibaca dina sakali mangsa

- Alurna teu kompleks, museur kana hiji kajadian

- Mere kesan lir enya-enya kajadian

Unsur Instrinsik Carita Pondok

·       -  Palaku

-       -  Amanat

       - Tema

       - Latar

-      - Galur

Unsur Ekstrinsik Carita Pondok

·         - Nilai-nilai dalam Carita Pondok

·         - Latar Belakang Kahirupan Pengarang

·         - Situasi Sosial

Teknik Nulis Carita Pondok :

Tema

Bahan carita

Alur

Tokoh

Dialog

Sudut pandang

Prak-prakan

pagawean cerita pondok

Hatur Nuhun, Bapa.

Pas abdi kelas 8 SMP, bapa abdi geus ngabahas SMA mana kuring kudu indit. Bapa nyiapkeun sadayana supados kuring tiasa lebet ka salah sahiji SMA favorit abdi di Bandung. Anjeunna handles sagala surat dipénta ku kacamatan. Anjeunna sok ngado’a saatos ibadah sareng hiji hal anu sok kalebet kana doana nyaéta abdi ditampi di SMA éta. Baheula abdi mikir, lain waktuna abdu mikir kitu, sabab abdi masih boga 2 taun deui pikeun asup ka SMA. Tapi tétéla naon anu abdi pikir éta salah sareng abdi henteu kedah sapertos kitu.

Sataun geus kaliwat, sarta abdi teu ngarasa kawas abdi kudu bener difokuskeun tantangan abdi meunang skor sampurna dina raport abdi. Kaduhung saeutik sabab abdi sok milih maén tinimbang diajar. Kapikiran abdi hayang indit ka sakola anu diimpi-impikeun ku bapa. Ayeuna telat, abdi henteu tiasa nyobian kéngingkeun skor anu sampurna. Ukur skor prestasi semester hiji nepi ka semester lima anu diitung. Skor rata-rata abdi henteu sampurna pikeun asup ka sakola karesep éta.

Sababaraha dinten ieu abdi ngarasa kaliru saeutik ngeunaan hasil anu abdi kahontal, abdi ceurik nyalira di kamar abdi pikeun nganyatakeun émosi anu abdi karasa dina waktos éta. Nalika bapa abdi terang abdi sapertos kitu, anjeunna nyarios, "abdi nyiapkeun éta lami pisan, sateuacan kasép." Ngadéngé kitu abdi langsung nangkeup bapa, tangtu abdi beuki ngarasa dosa. Tapi salaku bapa, anjeunna moal ngarasa bisa ngarojong putri-Na.

***

Pangumuman PPDB dinten ieu, abdi ngadoa sareng ngadoa supados abdi tiasa ditampi di sakola anu dipikahoyong ku bapa. Sahenteuna upami rapor abdi henteu ngalunasan kerja keras bapa, abdi bakal leres-leres ngudag peunteun anu sampurna di sakola tempat bapa damel pisan.

Tik tok tik tok, Sora jam bisa kadéngé jelas dina soré sepi ieu. Abdi leuwih sieun hasilna, sabab jam nunjukeun yen dina hiji menit PPDB bakal dibuka. Geus tabuh 14.00, abdi langsung muka hasil PPDB jeung nu katingali waktu harita karasa teu nyata. Abdi ngagorowok, "ari abel kunaon? Ngareureuwas ibu wae." Ngadéngé nu ngagorowok, indung abdi datang ka abdi. "Abel ditampi di SMAN 3 maa" abdi seuri lebar ngadenge beja eta, indung abdi langsung ngarangkul kuring "Alhamdulillah, sanggeus kitu kamu bener-bener diajar, oke? Diajar tina kasalahan kamu baheula. " Mamah ngusapan buuk abdi lembut jeung abdu unggeuk rada pikeun mastikeun eta kecap.

Abdi jeung indung ngarasa reueus, tangtu bapa oge. Anjeunna langsung nelepon abdi, sareng ngobrol sareng abdi sareng mamatahan abdi. Anjeunna ngagaduhan harepan anu luhur ka andi nalika abdi asup ka sakola eta. Aya hiji hal anu napel dina hate, sieun salah sakola. Dimana sateuacan abdi sakola santai sareng guru-guruna henteu seueur tugas, di sakola ieu abdi kedah biasa. Sababaraha poe sanggeus asup SMA, abdi masih admired sakola hareup panto. Unggal guru nanya naha abdi indit ka sakola eta, abdi sok ngajawab sabab kolot kuring hayang abdi.

Abdi ngarasa salah ngajawab patarosan, sabab abdu henteu kedah nyarios sapertos kitu. Tungtungna abdi bener-bener dina posisi dimana abdi ngarasa reueus tiasa diajar di

dinya. Abdi diusahakeun pangalusna pikeun meunangkeun skor sampurna, tapi dina semester kahiji abdi gagal. Peunteun abdi teu sampurna, malah rapor mah bodas lantaran peunteun fisika. Abdi bener-bener kuciwa sorangan, tuluy ceurik. Hapunten ka bapa teu tiasa nedunan jangji.

"Muhun, peunteun anjeun sae. Ngan ningkatkeun fisika anjeun, nya?" Ngadenge kitu, abdi beuki ceurik, asa katewak ku peso seukeut. naha bapa abdi tiasa nyarios kitu? Abdi yakin anjeunna nyumputkeun kasedihna. Sareng abdi ngonci diri di kamar abdi sakali deui, supados abdi tiasa ngeunteung kana kasalahan anu abdi lakukeun

***

Taun kadua di sakola, kuring robih lengkep cara diajar, cara nyanghareupan tantangan, sareng sok sholat tahajjud supados langkung gampil. Semester 2 tos seueur cobaan, ku sababaraha alesan kuring sok hoyong nyandak pelajaran sapertos babaturan sareng seueur biaya. “Les mah can tangtu bisa ngarobah abel ti teu bisa diajar jadi bisa bel, tingali anu les peunteunna handapeun abel," ceuk bapa bari neuteup ka abdi “enya tapi mun les abel pan bisa lewih ti eta, aranjeunna sapertos kitu kusabab aranjeunna resep bolos kelas.” Ceuk kuring bari nahan cipanon nu rek murag kana pipi, “Abel mikiran bapa, teu? Panghasilan Bapa mah teu saageung-ageungna, waragadna lain ukur keur waragad Abel. Abel boga lanceuk jeung adik.” Teu kuat nahan cipanon deui, cipanonna ragrag kacida gancangna, nepi ka ahirna cimata murag kana leungeun kuring.

Kuring jempe, jawaban nu terus muter dina sirah. Ti dinya kuring nyoba ngabuktikeun naon anu diomongkeun ku bapa mah bener, kudu loba ulin unggal balik ti sakola. Tapi kuring sok nolak ku alesan "Kuring bakal diajar gaduh kartu rapor anu sampurna".

Sababaraha bulan kapengker sareng kuring ngaliwat sadayana, hasilna katingali. Sareng naon anu kuring pikahoyong nyaeta di payuneun panon kuring, dimana kuring kantos hoyong rapor koneng sareng rengking sapuluh luhur di kelas. Kuring ngarasa bagja pisan poe eta, kuring ceurik tuluy nelepon ka bapa. Waler Bapa bungah pisan, langsung nyarita, "Alhamdulillah, hatur nuhun tos nyobian, OK? Tingkatkeun deui. Bapa reueus ka Abel." Kuring beuki ceurik sabab eta kecap kaluar tina baham bapa.

Sigana mah sagala anu diomongkeun ku bapa leres, "Anjeun hoyong anu ngarencanakeun heula, teras anjeun nyobian. “Sing loba ngadoa, ikhtiar jeung ngadoa supaya hasilna moal sia-sia, pasti bakal ngalunasan kacapean”. Bapa mah sok ngadoakeun abdi, sok ngalakukeun sagala rupa pikeun nyumponan pangabutuh abdi, sok berusaha nutupan kasedihna di payuneun abdi, ahirna pun bapa abdi sok pasrah ka abdi. Hutang kuring ka bapa mah loba, malah bisa jadi bagja teu cukup keur nanggung kacapean keur anak. Kanggo bapak, sing sehat sareng ngantosan abdi sukses janten dokter spesialis dina 2 taun ka hareup, wilujeng sumping ka bapa.

Hatur Nuhun, Bapa.