Het museum Körperwelten
Het museum Körperwelten of Body Worlds biedt een inkijk in het menselijk lichaam. Door de techniek van plastinatie kon dokter Von Hagens in 1977 voor het eerst lichamen lang bewaren. Ondertussen hebben al meer dan 44 miljoen mensen de lichamen bekeken en trekt hij ook de wereld rond met verschillende exposities. Toen dokter von Hagens begon les te geven kon hij enkel gebruikmaken van geïllustreerde atlassen en organen in bokalen of in grote plastieken blokken. Studenten konden de lichamen dus niet vastnemen of van heel dichtbij gaan bekijken. In plaats van plastiek rond de lichaamsdelen aan te brengen om het ontbindingsproces tegen te gaan, bedacht hij een nieuwe techniek: het plastic in het lichaam brengen. Deze technieken noemen we plastinatie en al snel maakte hij zichzelf populair bij de studenten. Ze konden de lichamen nu vasthouden en beter van dichtbij bestuderen. Maar niet enkel bij de studenten op de universiteit had hij succes, want ook het poetspersoneel en de secretariaatsmedewerkers kwamen de lichamen bezichtigen. Dat zette hem aan om in 1995 een tentoonstelling voor het grote publiek te maken.
Gunter von Hagens (man met cowboyhoed)
In Körperwelten krijgen we echte mensen te zien waarbij het lichaam geplastineerd is, zodat we organen, de ligging van organen en transparante snedes van het menselijk lichaam kunnen zien. Je zal er kennismaken met de anatomie en fysiologie van het menselijk lichaam. Naast de orgaanfuncties, zal je ook veelvoorkomende ziektes kunnen bekijken waarbij je het verschil zal zien tussen een gezond orgaan en een geïnfecteerd orgaan. Je zal de langetermijngevolgen van verslavingen, zoals roken en alcoholisme kunnen zien en kunstknieën en -heupen. Naast mensen bij te laten leren over de interne werking van het lichaam wil Körperwelten dus ook de gevolgen tonen van een slechte gezondheid en levenstijlkeuzes.
Plastinatie (in het kort)
Het plastinatieproces is uitgevonden door dokter Van Hagens in 1977 om lichamen beter te bewaren voor zijn anatomiestudenten. Tijdens het proces worden de lichaamssappen (bijvoorbeeld bloed) en lichaamsvet vervangen door een polymeeroplossing. De lichamen worden in levensechte positie gevormd en worden daarna met licht, hitte of gas verhard zodat ze in de juiste positie blijven.
Gans het proces van balsemen, plastinatie en verharding duurt ongeveer 1 jaar en neemt zo’n 1500 werkuren in beslag. Het grootste voorwerp dat al werd geplastineerd is een olifant die 3,2 ton woog. Het duurde zo’n 3 jaar voordat het dier kon worden tentoongesteld.
Plastinatie (in het lang)
Plastinatie is een methode om lichamen langer te bewaren en te kunnen gebruiken in het onderwijs.
1. Balsemen en anatomische dissectie
In de eerste stap wordt het ontbindingsproces gestopt door formaldehyde in het lichaam te pompen via de slagaders. Formaldehyde doodt alle bacteriën en stop de chemische ontbinding. Vervolgens worden de huid, vet- en bindweefsel verwijderd om de lichamen voor te bereiden.
2. Plastinatie
In de eerste stap wordt het lichaamssap uit het lichaam opgelost door het in een bad met aceton te plaatsen. In de tweede stap wordt een reactief polymeer (siliconenrubber) in het lichaam gebracht. Dit gebeurt door het lichaam in een vacuümkamer te plaatsen, waardoor het aceton wordt verdampt en de polymeeroplossing de plaats van aceton inneemt in elke cel in het lichaam.
3. Positionering
Na de vacuüm stap worden de lichamen in een gekozen positie gevormd. Elke structuur wordt gefixeerd met de hulp van draad, naalden en klemmen om het op de juiste plaats te houden.
4. Verharding
In de laatste stap wordt de polymeeroplossing in het lichaam verhard. De keuze tussen gas, licht of hitte hangt af van de polymeeroplossing. Gans het proces van balsemen, plastinatie en verharding duurt ongeveer 1 jaar en neemt zo’n 1500 werkuren in beslag. Het grootste voorwerp dat al werd geplastineerd is een olifant die 3,2 ton woog. Het duurde zo’n 3 jaar voordat het dier kon worden tentoongesteld.