หลักในการแยกระหว่างวิ่งกับจ๊อกกิ้งใช้ความเร็วในการวิ่งมาพิจารณา มีการระบุไว้ว่า การวิ่งที่ความเร็วน้อยกว่า 6 ไมล์ต่อชั่วโมง หรือ 9.656 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จะเป็นการวิ่งเหยาะๆ แต่ถ้าเร็วกว่านั้นจะถือเป็นการวิ่ง

อย่างไรก็ตาม การวิ่งทั้งสองประเภทต่างมีประโยชน์ในตัวของมันเองและไปด้วยกันได้ดี ก่อนการวิ่งก็ควรจะวิ่งเหยาะๆสัก 5-10 นาที เพื่อเป็นการวอร์มร่างกาย กล้ามเนื้อจะมีการเตรียมพร้อมสู่การเคลื่อนไหวที่เร็วขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของเลือดจะเพิ่มระดับอย่างเหมาะสม ไม่พุ่งเร็วจนเกินไป เช่นเดียวกับหลังวิ่งเสร็จ การวิ่งเหยาะๆก็ช่วยให้ร่างกายคูลดาวน์ตัวเองลงเรื่อยๆ จนกลับสู่สภาวะปกติ เป็นการถนอมสภาพร่างกายไปในตัว

• ช่วยลดน้ำหนัก

การวิ่งเหยาะๆ ถือเป็นอีกหนึ่งการออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอที่เป็นผลดีต่อการลดน้ำหนัก ซึ่งการวิ่งเหยาะ ๆนั้นสามารถเผาผลาญแคลอรี่ได้มากกว่าการเดินถึงสองเท่าเลยทีเดียว

• ช่วยลดความตึงเครียดได้

เพราะการจดจ่ออยู่กับการวิ่งจ๊อกกิ้ง จะช่วยให้เราได้ปลดปล่อยความคิดไประหว่างทาง อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นสมองให้สามารถผลิตสารเอ็นดอร์ฟินจนหลั่งออกมา ซึ่งสารนี้เป็นสารเคมีธรรมชาติที่มีฤทธิ์ช่วยบรรเทาอาการปวด และช่วยสร้างความรู้สึกผ่อนคลายให้ได้อีกด้วย

• ช่วยฝึกความอดทนให้ร่างกาย

ช่วยให้ร่างกายและจิตใจแข็งแกร่งขึ้น ช่วยเสริมความแข็งแรงให้ระบบภูมิคุ้มกันและช่วยเสริมสร้างมวลกระดูกให้แข็งแรง