ANG DIWATA NG KARAGATAN

Sa isang nayon, ang mga tao ay masaya at masaganang namumuhay. Mapagpala ang

kalikasan sa kanila. Ang pangunahing hanapbuhay nilay ay ang pangingisda. Sagana sa

maraming isda ang karagatan. May isang diwatang nagbabantay at nag-aalaga sa mga

isda at ito'y nalalaman ng mga taganayon. Ngunit may mga taong sakim, ibig nilang

makahuli ng maraming-maraming isda upang magkamal ng maraming salapi. Gumamit

sila ng dinamita kaya't labis na napinsala ang mga isda, pati ang maliliit ay namatay.

Nagalit ang diwata sa kasakiman ng mga tao kaya't mula noon ay wala nang mahuli kahit

na isda ang mga tao. Naghirap at nagutom ang mga tao at naging pangit na rin ang

karagatan na dati'y sakdal ganda. Nagpulong ang mga taganayon at napagpasyahan nilang

humingi ng tawad sa diwatang nangangalaga sa karagatan. Nakiusap din silang ibalik na

ang dating ganda ng karagatan at gayundin ang mga isda. Nangako sila na hindi na

gagamit ng anumang makasisira sa kalikasan.

Mula nang sila'y humingi ng tawad sa diwata ay bumalik na ang ganda ng karagatan at

muling dumami ang mga isda. Nanaganang muli ang kabuhayan ng mga tao.