วันศีลครูบา กับ วันพระทางปฏิทิน 

ในปี พ.ศ. 2501 ครูบาเจ้าอภิชัยขาวปี ได้กำหนด “วันศีลครูบา” ขึ้น การต่อสู้ผ่านการนับวันศีล หรือ วันพระของครูบา โดยวันศีลครูบาจะมีก่อนวันศีลที่กำหนดโดยรัฐไทย 3 วัน โดยครูบาได้อธิบายชัดในหนังสือองค์ศาสนา 2 ห้องว่า

“...เราเกิดก็เกิดกับคนสมัยเดือน 9 ดับหน เลี้ยงเราใหญ่ก็เหมือนเดือน 9 ดับหน บวรเราเป็นตุ๊เป็นพระก็คนสมัยเดือน 9 ดับหน” ในขณะที่ทางคณะสงฆ์ “ถือสมัยเดือน 9 ดับเต๋ม...”

    กล่าวคือ ครูบาผ้าขาวเกิด เติบโต และบวชเรียนในยุคที่นับวันพระ “เดือน 9 ดับหน” หมายถึง เดือน 9 ขึ้น 14 ค่ำ ซึ่งเป็นการนับตามจันทรคติของล้านนาที่สืบทอดกันมา ขณะที่การนับวันพระแบบกรุงเทพฯ จะนับ “เดือน 9 ดับเต็ม” หมายถึง เดือน 9 ขึ้น 15 ค่ำ ดังนั้นครูบาผ้าขาวจึงเลือกแนวปฏิบัติตามธรรมเนียมล้านนาเดิมที่สืบต่อกันมา ซึ่งวันศีลครูบานี้ถูกนำไปปฏิบัติทุกวัดที่ครูบาได้ไปก่อสร้างบูรณะหรือแม้กระทั่งวัดที่เป็นกลุ่มลูกศิษย์ของครูบาด้วย

ซึ่งในพื้นที่ตำบลบ้านปวง ประชาชนในพื้นที่มีความศรัทธาเลื่อมใสในแนวทางปฏิบัติของครูบาเจ้าอภิชัยขาวปีเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะวัดห้วยปิง และ วัดดอนแก้ว ยังคงศรัทธายึดถือปฏิบัติตามแนวทางครูบาเจ้าอภิชัยขาวปี ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันนี้เป็นแนวทางสืบต่อกันมา