Euskarazko poemak

Arrainak, Leire Bilbao

Zure esku ahurreko errekan

igerian aritu nintzen behin,

zure esku ahurreko arrainak bezala ur azalean

lotan zeundela izan zen.

Amu galderekin harrapatu nahi izan nituen

erreka azaleko arrainok,

itaun egin nien zure marinel garaiez,

baina ez zidaten ezkata laztanik egin nahi izan,

ihes egin zidaten zure kresal begiek bezala.

Zure esku ahurreko urpean

birikak estutu zitzaizkidanean baino

ez nintzen konturatu

meandro gehiegi dauzkala egiak

itsasoa deritzon ohe kulunkari horretara

ailegatu aurretik.

Idatzi nahi eta..., Itxaro Borda

Maikel Jacksonekilan trikitixalariak

trenbide bazterretan haur kalakariak.

Ogi puskak trenpatuz arno karatsetan

sentimendu garratza martxo arratsetan:

idatzi nahi eta ezin.

Ez dut nehoiz hartuko eskuan izarra

haizeak emetzen badaut ere lizarra.

Ilargitan, indarrez luma bera husten

zilo honen azkena nik ez dut ikusten:

idatzi nahi eta ezin.

Banituen denentzat hitz joko milaka

irri karkara zedin kantu bat bilaka.

Trebeak direnentzat utziko dut lana

ongi trata dezaten herritik ukana:

idatzi nahi eta ezin.

Zeru krudelegiek begiak nahasten

bihotza punpeka kaiolan da hasten.

Nere baitako lora hautsi du beroak

ez dakit zer dakartan harrien geroak:

idatzi nahi eta ezin.

Guk lurrean badugu bakoitzak gurea:

batzuentzak lohia, bestentzat urrea

zuentzat segurantza, neretzat zalantza

aldi hontan ni gabe egizue dantza:

idatzi nahi eta ezin.

Zure presentzia, Tere Irastortza

Bizitzako gaueko hamabietan

zeure presentzia zeure

ausentzia-

tik datorkidala sentitzen dudanean,

edaten zaitudanean usaina malkoen ondora oheratzetik

datorkidala sentitzen dudanean

ez zait nahikoa

ez zait nahikoa eta

zeure eskuak eskatzen ditut

ene, neure larrien artean,

ez zait nahikoa eta

zeure eskuak behar ditut

larrion lehertzeraino.

Bizitzako gaueko hamabietan

geure

bertsoa besarkatzerakoan

zeure ausentzia des-

egin nahi nuke

desegin nahi nuke

eta ez dakit nola

ez dakit nola eta

ilargia kareziatzen dut

falta zaizkidan eskuz,

ilargia kareziatzen dut

bizitzak gauean duen aterpean,

gaueko ordu guztietan

zure presentzia

zeure

ausentziari

balerio bezala

Ahaztura, Miren Agur Meabe

Negarrarekin joko dut ura.

Pausoarekin joko dut lurra.

Arnasarekin joko dut airea.

Trapu zahar bat legez,

hartuko dut zure izena,

ertz batetik,

eta betiko astinduko dut

memoriaren hautsa.

Kalean..., Maite Urkia

Taberna hartatik irten ziren

gauean,

euri egin berriak

bustia zuen kale heze haren bukaeran,

gaueko katuak bezala

ari zen

egunaren ondarretan bila

modak gaitzetsitaLo gizona,

egunaren hondarretan bila

gaueko katuen antzera

ezusteak eroandako

zorion jadetsi ezina.

Bakardadean, Mari Luz Esteban

Bakardadean gura nuke hil

bakardadea sortuz

idaztean bezala

euri tanten agurra leihoko kristaletan

semearen marrazkiak ispilu gainean

idazle mirestuen liburuak alboko aldaretxoan

lepokoen bilduma horman zintzilikatua

udazken bateko edozein ilunabarretan

zuri esan ondoren

tartetxo batean

bakarrik egon nahi dudala.

Garaia da, Karmele Igartua

Garaia da —adiskidetzeko—

naizena eta ni.

Errekasto guztietako urak deitu

eta ekarri hona ibaira,

itsasoetan lagatako aingurak bildu

eta batu hemen portuan.

Garaia da

naizena eta ni

hitz-ordu batean —bateratzeko—

ur azaletan itsaso barrenak arnastu

eta abiatu erraz

bilinbalaukan nahastuz

olatuetan

naizena eta ni —garenak garela—.

Garaia da —geratzeko—

—garena garenarekin—.

Azken egunetako atarian

naizena eta ni —garen garena—.