Onder steunende theorie

De positieve psychologie werd in 2000 gedefinieerd als de wetenschap van positieve emoties, positieve karaktereigenschappen en positieve instituties (Seligman & Csikszentmihaly, 2000). Seligman (2010) omschrijft het als: 'Een aanvulling op wat de psychologie traditioneel doet De positieve psychologie richt zich op het ontwikkelen van interventies die de voorwaarde van het leven verbeteren, niet alleen interventies die ellende verminderen.'

Volgens Bohlmeijer et al. (2017) is positieve psychologie goed toepasbaar in de context van tegenslag en leefomstandigheden die veel van het adaptief vermogen van mensen vragen zoals het leven met een chronische ziekte. Positieve psychologie richt zich dan ook op veerkracht welke ervoor zorgt dat je kunt herstellen van onverwachte of negatieve gebeurtenissen, of om kan gaan met tegenslagen. Het trainen van je veerkracht is dan ook iets wat vaak terugkomt binnen de positieve psychologie. 

Het vergroten van welbevinden (en floreren als hoog niveau van welbevinden) staat centraal in de positieve psychologie. Het PERMA+V Model (figuur 1) is de kern van de welzijnstheorie van Dr. Martin Seligman. Het is een acroniem dat de vijf factoren definieert die bijdragen aan iemands welzijn en geluk.  

Dit model is goed te koppelen aan de zelfmanagement vaardigheden bij chronische zieken zoals hieronder afgebeeld (figuur 2).  Dit vormt dan ook de basis voor de inhoudelijke context van mijn spelinterventie. 

Om dit door te vertalen in mijn spelinterventie naar voor tieners begrijpelijke taal, heb ik de aspecten vanuit het spinnenweb van Huber (zie onderstaande afbeelding) vanuit de Positieve gezondheid, als basis genomen.

'Positieve gezondheid is een bredere kijk op gezondheid uitgewerkt in zes dimensies. Met die bredere benadering draag je bij aan het vermogen van mensen om met de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen in het leven om te gaan. En om zo veel mogelijk eigen regie te voeren'. (Huber, 2011)

Het spinnenweb van Huber heb ik vervolgens gecombineerd met de balans triangel van Wei (figuur 2), welke ik vervolgens weer gekoppeld heb aan het DVD model (figuur 3), die als basis dient voor andere interventies voor chronische zieke kinderen (Op Koers, 2018).