1 juni 2018
Als we na het ontbijt de totale rekening van Le Terrazze krijgen valt deze ontzettend mee.
Mevrouw Livia heeft de was gratis gedaan, en drank zit in de totaalprijs. Vermoedelijk zit dit in de oude gedachte dat men zich verplicht voelt om pelgrims te helpen. We geven toch iets extra’s.
We vertrekken om 08:30 u en volgen de alternatieve route vanuit het hotel. Vanaf de start hebben we meteen gezelschap, de hond die altijd bij het hotel rondloopt - of daar ligt - volgt ons. Of hij ook daadwerkelijk van het hotel is weten we niet. De weg slingert omlaag het dal in.
Dan worden we ingehaald door het Duitse stel. Ze vertellen dat ze ook onderweg zijn naar Monte Sant’Angelo, ze lopen de route vanaf L’Aquila. Gisteren hebben ze 38 km. gelopen. Ze hadden ook gepland om te overnachten in Agriturismo Avellaneta, maar daar was geen prettige situatie. In de agriturismo waren veel vluchtelingen ( asielzoekers) ondergebracht en er hing een gespannen sfeer. Daarom zijn ze gelijk doorgelopen en liepen in feite dus 2 etappes op één dag.
Dit verklaart waarom wij werden opgevangen in San Marco la Catola, men wilde ons dus behoeden voor de situatie daar. De Duitsers hebben geen grote rugzakken, en lopen vrij hard. Dus zijn ze al weer snel vooruit.
We naderen het kerkje Santa Maria della Stella en zien ze daar nog even staan, maar daarna verliezen we ze uit het oog.
Het kerkje blijkt niet gesloten, dus gaan we naar binnen. Het is eenvoudig, geen poespas, maar wel mooi. We zien een mooi beeld van de heilige engel wiens grot we over enkele dagen hopen te bezoeken: de aartsengel Michael.
Onder het altaar staat een eg, een verwijzing naar het vrome boerenleven in deze omgeving.
We volgen het rustige smalle weggetje naast het kerkje dat ons naar de hoofdweg leidt. Hier gaan we naar rechts. Deze weg is opnieuw geasfalteerd, althans het eerste stuk waar we over lopen.
We bevinden ons nu in een gebied met akkers en olijfgaarden. Langs de weg staan veel bloemen en cactussen. Bij een kruising aangekomen zien we schuin links tegenover ons een dikke boom. Een mooie plek om even te rusten en een kleinigheidje te eten. We doen de rugzakken af en terwijl Tiny een croissantje belegt stopt er een auto. Er blijkt een Franciscaanse pater in te zitten. Hij vraagt wat onze bestemming is. Als Jack antwoordt dat we onderweg zijn naar Monte Sant’Angelo haalt hij prompt een beker verse vla tevoorschijn en geeft die aan ons. Hij vindt het geweldig 2 Nederlanders tegen te komen die onderweg zijn naar San Michele. Overigens: naar de maatstaven van de Minderbroeders is deze Franciscaan ruim bedeeld met zijn Qashqai.
De vla ( of pudding) is lekker fris en doet ons goed. Na dit leuke intermezzo gaan we weer verder en blijven de lange weg volgen. Langs de wijngaarden, waar e zien dat ook hier de klaprozen niet ontbreken.
Hier staan ze onder de wijnranken, maar we zien ze ook onder olijfbomen. Het blijft nagenoeg vlak totdat we bij het einddoel van vandaag aankomen: Torremaggiore.
Vlak voor het plaatsje staan een paar mooie pijnbomen. Ze steken hoog boven de struiken uit.
Vlak voor het dorp splitst onze weg zich. Onze reisgids is niet zo gedetailleerd dus moeten we de Google maps weer raadplegen om te kijken waar onze B&B is. Deze blijkt niet zo ver uit de buurt te zijn. We lopen er makkelijk ( nou ja, wél bergop) naar toe. Onderweg passeren we een mooi kasteel. Aangekomen bij de B&B Al Castello is alles op slot en niemand opent. Jack belt de eigenaar, Matteo Manzelli. Deze arriveert binnen een kwartier en toont ons onze kamer. Het ziet er heel goed uit, met allerlei leuke snufjes.
Het is ongeveer 15:00 u., dus hebben we nog voldoende tijd om het stadje te verkennen.
We lopen naar het centrum waar een leuk kerkje ligt; ernaast is een pleintje en hier staat een mooi kunstwerk met Maria in de hoofdrol: de Madonna della Fontana. Vlakbij het kerkje ligt ook een koffiezaak en koffie: daar hebben we wel zin in. Als Jack naar binnen gaat bij "Cafè della Fontana" ziet hij iets alternatiefs in plaats van koffie. Tiny wordt verrast met Crema di Caffé. Heerlijk!
Langs een brede straat terug wandelend zien we dat er versieringen aangebracht zijn en dat de lampen gecontroleerd worden. Feest? We vragen het aan een meneer die langs de weg staat, en deze weet ons te vertellen dat elk jaar op 2 juni het feest van San Sabino, de patroon van Torremagiore, gevierd wordt. Dit duurt 3 of 4 dagen. We zijn dus één dag te vroeg. Ja, jammer, zegt de man, een goede reden om volgend jaar terug te komen! We zien het in gedachten al voor ons: ’s avonds, met al die lampjes aan en dan de processie waarbij het beeld van de stadspatroon niet vergeten wordt. Het lijkt ons geweldig.
We eten een pizza bij een kleine pizzeria die door een aantal jonge mensen gerund wordt.
Om 21:30 u zijn we terug op onze kamer.
Meer foto's: