ทริกการโรลเพลย์ตามระดับความยากของนิสัยตัวละคร
นิสัยตัวละคร แบ่งเป็น 4 ระดับ
- นิสัยที่ชอบการเข้าสังคม Easy Mode เช่น ขี้เหงา ชอบคุย ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ขี้แกล้ง
- นิสัยทั่วไป Normal Mode เช่น ใจเย็น ยุติธรรม มีเหตุผล รักสงบ
- นิสัยไม่ชอบเข้าสังคม Hard Mode เช่น เก็บตัว เงียบๆ มีโลกส่วนตัว จืดจาง
- นิสัยที่คุกคามตัวละครอื่น Hardcore Mode เช่น ซาดิส หยาบคาย ชอบจับผิด สองบุคลิก และแปลกประหลาด
ตัวละครนิสัยชอบเข้าสังคม สามารถเข้ากับใครก็ได้ แม้กระทั่งตัวละคร Hard Mode จึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แทบไม่ต้องคิดบทพิเศษ ตัวละครก็จัดการหาเพื่อนได้ภายในพริบตา
แนะนำให้ใช้เทคนิกการอ่านประวัติตัวละครผู้อื่น และระมัดระวังการดึงเรื่องที่ไม่ควรดึงออกมา
- อย่าดึงประวัติลับของคนอื่นที่เขียนกำกับไว้ว่าไม่อยากให้รู้ ตัวละครนั้นๆจะเปิดเผยตัวเองเมื่อถึงเวลา (อาจพิมพ์ในอธิบายได้ แต่อย่าทำโรลให้ดูเหมือนตัวละครรู้มากไป )
- การรู้ตัวเรื่องลับๆของคนอื่นเร็วเกินไปทำให้เนื้อเรื่องโรลกร่อย จริงๆแล้วการที่มีความฉลาดเกินไป นับเป็นนิสัยชนิดคุกคามชนิดหนึ่ง
- หลีกเลี่ยงการบรรยายอ้างอิงการ์ตูนต่างๆ ควรเน้นการบรรยายด้วยตัวเองมากกว่า หากจำเป็นก็ควรจะส่งลิ้งค์ข้อมูลนั้นๆให้ อย่าปล่อยให้ผู้ตอบโต้ต้องค้นหาข้อมูลเอง
ตัวละครนิสัยปกติ หรือใกล้เคียงนิสัยของผู้สร้างเอง มักจะเข้าสังคมได้ง่าย แม้จะน้อยกว่าพวกชอบเข้าสังคม อาจต้องใช้สถานการณ์เข้าช่วยในบางครั้ง
ใช้ทริกของทุกMode ตามสถานการณ์
ถ้าตัวละครมีนิสัยไม่ชอบเข้าสังคม จะต้องจำเอาไว้ว่า คุณจำเป็นต้องพึ่งการพูดคุยนอกโรลหรือพึ่งพาการบรรยายให้มากขึ้น ไม่มีทางที่อยู่ดีๆตัวละครนิสัยแบบนั้นจะมีเพื่อนได้ หากเราไม่สร้างเหตุการณ์บังคับให้ตัวละครต้องหันหน้าเข้าหากัน
ลักษณะที่สำคัญของผู้โรลเพลย์ตัวละครประเภทนี้ที่ดีจะต้องมีความอดทนสูง และจิดใจที่นิ่ง
- ควรจะมีเพื่อนโรลมาด้วย
- โรลบรรยายลักษณะตัวละครให้ชัดเจนขึ้นกว่าตัวละครปกติ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาด โดยเฉพาะการสื่อสารทางอ้อม
- หรือพึ่งพาสกิลการพูดคุยของตัวผู้ปกครองเอง(ด้วยการคุยแชททั่วไปเพื่อขอเตี๊ยมเนื้อเรื่องต่างๆ)
- หรือใช้วิธีสร้างสถานการณ์ ด้วยการใส่NPCช่วย (NPC ช่วยได้เยอะ หากได้รับอนุญาติให้สร้างได้)
- อย่าเล่นตัว อย่างน้อยก็ใส่คำใบ้ไปตรงๆ ไม่งั้นเขาอ่านแล้วงง เมินนะ
- ถ้าเป็นตัวละครเงียบ สามารถโรลบรรยายการกระทำ และความคิดตัวละคร และผลลัพท์ที่อาจทำให้เกิดขึ้นได้ไปด้วย
ห้าม โรลว่า
“. . . .” นายเงียบฟังเฉยๆแล้วเงียบต่อไป
ให้ โรลว่า
“. . . . . ” นายเงียบไม่ตอบอะไรเลย เขาทำได้แต่เพียงมองด้วยสายตาเย็นชาที่ไม่ต้องการพูดคุยด้วยเท่าไรนัก ยิ่งมองนานๆจะยิ่งทำให้คนที่เห็นส่วนใหญ่ที่กำลังรีบร้อนฟังคำตอบอยู่หงุดหงิดได้ เขาสะบัดหน้าหนีจนผมปลิวพริ้วไหวอย่างโฆษณายาสระผม
[นายเงียบฟังเฉยๆแล้วเงียบต่อไป] < ถ้ามีแค่โรลนี้โดดๆคนส่วนใหญ่จะต่อไม่ได้
[ทำให้คนที่เห็นส่วนใหญ่ที่กำลังรีบร้อนฟังคำตอบอยู่หงุดหงิดได้] < เป็นการให้Hint หากฝ่ายตรงข้ามมีนิสัยที่ตรง หรือกำลังตันหัวอยู่ จะช่วยชี้นำให้เขารู้ว่า โรลแนวๆไหนต่อได้ (เหมือนเราปลดลอคว่า มาต่อยข้าได้ ไม่ถือ แนวๆนั้น เพราะตัวละครแนวเงียบ มันเข้าคู่กับตัวละครแนวคุกคามมากๆ)
[เขาสะบัดหน้าหนีจนผมปลิวพริ้วไหวอย่างโฆษณายาสระผม] < อันนี้สร้างเสน่ห์ให้ตัวละครใช้ดึงดูดผู้อื่น เพราะความเงียบทำให้เราดึงดูดใครไม่ได้เลย ฉะนั้นสิ่งนี้จะช่วยดึงให้เอง แต่อย่าใช้ในช่วงดราม่า เพราะช่วงดราม่า ความเงียบเฉยๆจะดูเข้ากับสถานการณ์มากกว่าการทำลายมู๊ดด้วยสิ่งนี้
แม้ว่าตัวละครจะมีนิสัยคุกคาม ทุกครั้งที่โรลกับคนที่ไม่รู้จักและไม่ได้ตกลงกติกาเอาไว้แต่แรก อย่าลืมขอโทษก่อนด้วย เป็นมารยาท เพราะคนใส่หน้ากากเอาหมัดต่อยหน้ากัน ต่อยไปโดนหน้ากาก คนที่อยู่หลังหน้ากากก็เจ็บเหมือนกัน จะโมเมว่า เพราะนิสัยตัวละครมันเป็นแบบนี้ ไม่ได้ซะทีเดียว เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจที่การโรลคุกคามทางวาจาจะถือว่ามีนิสัยคุกคามหนักกว่าการโรลทำร้ายร่างกาย
มันเป็นปกติที่ตัวละครปกติจะมีรีแอคชั่นหนีห่าง เกลียด กลัว หรือเมิน เมื่อถูกคุกคาม ฉะนั้นตัวละครที่มินิสัยชอบการคุกคามตัวละครอื่น จะมีโอกาสหาเพื่อนได้น้อย ถ้าเจอตัวละครนิสัยมาโซ ก็รีบไปทำความรู้จักเป็นเพื่อนกันนะ
ลักษณะที่สำคัญของผู้โรลเพลย์ตัวละครประเภทนี้ที่ดีจะต้องมีความเด็ดขาด ไม่อ่อนข้อ
- หากเป็นโรลเพลย์ที่ไม่เน้นความรุนแรง ควรพิมพ์ขออภัยทุกครั้งที่เริ่มรุนแรง แม้ว่าจะสนิทกันมากแค่ไหนก็ตาม เพื่อให้อีกฝ่ายได้ทำใจเอาไว้ หรือโรลบรรยายเตือนล่วงหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าสู่สตอรี่เส้นทางนั้นๆ
- ทุกครั้งที่โรลให้บรรยายว่าตัวละครมีนิสัยแปลกเช่นนี้จึงทำไป แม้ว่าตัวละครนั้นจะไม่มีเหตุผลก็ตาม เช่น [อยู่ๆก็เตะคนที่เดินผ่านอย่างไม่มีเหตุผล] หากโรลว่า [เตะใส่คนที่เดินผ่าน] ไม่บรรยายคำว่า 'อย่างไม่มีเหตุผล' ลงไป จะทำให้ผู้ที่โรลด้วยรู้สึกว่าตัวผู้ปกครองเองนั้นเป็นคนไม่มีเหตุผล แทนที่จะคิดว่าเป็นที่นิสัยตัวละครเองที่ไม่มีเหตุผล
- หากเป็นโรลเพลย์ที่เน้นความรุนแรง(เช่นประเภทSurvival) ให้พยายามเล่นภายใต้ระบบของคอมมู เพื่อใช้อ้างอิงในยามจำเป็น
- สามารถใช้สภาพแวดล้อมเพื่อเลี่ยงการกระทำของตัวละครนิสัยนี้ออกไปได้ เช่น เอานิสัยนี้ไปลงกับNPC / เจออุปสรรค เช่นวิ่งไล่ฆ่าแล้วรถมาขวางทาง ให้อีกฝ่ายหนีทัน และอื่นๆ ซึ่งก็จะปล่อยให้ตัวละครนั้นทำตามนิสัยของมันต่อไปได้ แค่ไม่สำเร็จ
- ทำใจเรื่องตัวละครผู้อื่นทำตัวออกห่าง อาจมีบางตัวละครที่ติดแจถ้าได้ขั้วแม่เหล็กเดียวกัน
- หากเป็นการต่อสู้ ให้พิจารณาสถานการณ์ว่า เราควรเล่นแบบโรลปิด หรือควรเล่นแบบโรลเปิด
- หากเราถูกกำหนดให้เป็นฝ่ายคุมเกม ให้เน้นโรลปิด หรือเล่นแบบคุมเกม
- หากไม่มีความชัดเจน ควรเน้นโรลแบบเปิด หรือทักไปหาฝั่งตรงข้ามเพื่อตกลงกัน
- แต่ไม่ว่าจะโรลแบบไหน ก็ควรใจแข็งคงที่กับนิสัยตัวละครเอาไว้เพื่อให้สมกับนิสัยของตัวละครนั้นๆ