"Learn peace from ordinary things" - Father Twardowski taught, and peace is silence - and you know it best as an actor, a difficult conversation with yourself, finding more important things than arguing about who is right, reflecting on the Brelow. me "... as well as reflection on the passing time, on the paths of childhood, youth and adulthood; over the phone book, which over the years turns into a book of the dead and everything slowly crumbles: the world and problems ... something passes to make room for a new one ... - and you see how it grows here? an important and broad topic? .. but also depending on who takes care of it ... - yes, a pessimist will see only crosses here, and an optimist will see pluses ... - and what about the love we talked about ... because you see, here also come those who loved each other during their lifetime but did not make it, were late to tell about it and say it here and now; but also those who HERE met their love of the "differently young" age. One of the many books by Pabianice writer and poet Sylwester Marynowicz, "God's Gaj", tells about it.
A conversation about life, about passing away
Triptych
History of Pabianice cemeteries
Alicja Dopart
Let's hurry
Let's hurry to love people so quickly they leave
they will leave their shoes and the phone deaf
just what no matter how the cow drags
the most important thing so fast that it suddenly becomes
then normal silence so quite unbearable
like purity simply born out of despair
when we think of someone while being left without him
Do not be sure that you have time because certainty is uncertain
it takes away our sensitivity just like any happiness
it comes both pathos and humor
like two passions still weaker than one
they leave as quickly as a thrush in July
like a sound a little clunky or like a dry bow
they really close their eyes to see
although a greater risk of being born than dying
we love still too little and still too late
Don't write about it too often, write it once and for all
and you will be like a soft and strong dolphin
Let's hurry to love people so quickly they leave
and those who do not leave will not always return
and you never know when talking about love
whether the first is last or the last is the first
Polish
"Ze zwykłych rzeczy naucz się spokoju" - uczył ksiądz Twardowski, a spokój to wyciszenie - a znasz to najlepiej jako aktor, trudna rozmowa z samym sobą, odnalezienie ważniejszych rzeczy niż spór o to, niż kto ma rację, refleksja nad brelowskim "Nie opuszczaj mnie" ... a także zaduma nad uciekającym czasem, nad szlakami dzieciństwa, młodości i wieku dojrzałego; nad spisem telefonów, który z latami zmienia się w księgę zmarłych i wszystko powoli się wykrusza: świat i problemy ... coś mija, żeby zrobić miejsce nowemu ... - a widzisz jak tu się dorasta?..czy teraz rozumiesz, jaki to ważny i szeroki temat?..ale też zależny od tego, kto się nim zajmuje... - no tak, pesymista zobaczy tu same krzyże, a optymista plusy... - a jeszcze co z tą miłością, o ktorej rozmawialiśmy..., bo widzisz, tu też przychodzą tacy, którzy za życia się kochali ale nie zdązyli, spóźnili się, by o tym powiedzieć i mówią to tu i teraz; ale i tacy, którzy TU spotkali swoją miłość wieku "młodego inaczej". Mówi o tym jedna z wielu książek pabianickiego pisarza i poety Sylwestra Marynowicza "Boży Gaj".
Rozmowa o życiu, o przemijaniu
Tryptyk
Historia cmentarzy pabianickich
Alicja Dopart
Śpieszmy się
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dzwięk troche niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widziec naprawde zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzec
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a bedziesz tak jak delfin łagodny i mocny
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiac o miłosci
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą