The Drifters is een Amerikaanse zanggroep, die soul, rhythm-and-blues en doowopmuziek uitvoerden. Ze bereikten het hoogtepunt van hun populariteit in de jaren 50 en begin jaren 60.
De groep werd opgericht in 1953 door Clyde McPhatter, die bekendheid kreeg als achtergrondzanger van Billy Ward & the Dominoes. Toen McPhatter door de Dominoes ontslagen werd, begon hij zijn eigen groep, de eerste versie van The Drifters.
De bekendste hits van The Drifters zijn Up on the roof, Save the last dance for me, Under the boardwalk, There Goes My Baby Money Honey en Kissin' in the back row . Vier van deze zes kregen een plekje bij de beste driehonderd liedjes volgens het Amerikaanse muziektijdschrift Rolling Stone.
Tijdens de lange, tumultueuze geschiedenis van The Drifters heeft een groot aantal zangers deel uitgemaakt van de groep, en zelfs tegenwoordig treden groepen die voortkwamen uit de oorspronkelijke Drifters nog op onder die naam.
De Vocal Group Hall of Fame heeft zowel The Original Drifters (1998) als Ben E. King and The Drifters (2000) opgenomen. In 2004 plaatste Rolling Stone The Drifters op nummer 81 van hun lijst van 100 beste artiesten ooit.[1] In 1988 werden The Drifters opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in de bezetting met de leden Clyde McPhatter, Bill Pinkney, Gerhardt Thrasher, Johnny Moore, Ben E. King, Charlie Thomas en Rudy Lewis.
Bill Pinkney, Charlie Thomas en Johnny Moore ontvingen postuum Pioneer Awards van de Rhythm & Blues Foundation in 1999.( bron: Wikipedia )
Voor meer info in het engels, zie link: en.wikipedia.org/wiki/The_Drifters