een groep uit duitsland muziek: neue deutsche welle...
Der Plan was in 1984 al een jaar of vijf actief en had al een paar vooruitstrevende albums en singles uitgebracht. De band mengde elementen van Kraftwerk en The Residents met een eigen stijl. Bandlid Kurt Dahlke was met zijn 26 jaar zelfs al een muzikaal zwaargewicht te noemen: hij stond in 1978 aan de wieg van D.A.F., maakte baanbrekende platen als Pyrolator, speelde toetsen bij de Düsseldorfse punkers Fehlfarben en richtte begin jaren tachtig het cruciale label Ata Tak op.
Tijdens de Japanse toer van 1984 bracht Der Plan het nodige onbekende werk dat in de voorgaande jaren niet op plaat was verschenen. Het levert op deze cd een eerste blok op dat als vrij curieus valt te bestempelen. Bovendien is er geen publiek te horen op dit ‘tour-album’ zodat de synthesizerexperimenten van bijvoorbeeld Der Regen Tropft – die wat aan Roedelius doen denken – afstandelijk overkomen. Opent het album nog met relatief plechtige muziek, verderop lijkt Der Plan een riedeltje voor een telefoonbeantwoorder te hebben geschreven, om vervolgens met een panische track te komen die er flink inhakt. Na het barokke, schlager-achtige Schwarzwald is het de hoogste tijd voor iets vertrouwds. Gelukkig komt niet veel later Gummitwist, de uptempo single uit 1983, voorbij, gevolgd door de B-kant ervan: het nerveuze en erg leuke Space Bob. Het oriëntaals aandoende instrumentaaltje Rapwalz past prima in de Japanse context van Japlan. Gelukkig komt ook de ep Golden Cheapos uit 1984 nog even langs: de cut-up vocalen van Hey Baby Hob vormen een hoogtepunt op Japlan en de easy tunes van Glitzer-Gleider zijn vermakelijk. Vooral het afsluitende Elektro Platinum Saturn Gott waarin dramatische synthesizerklanken samengaan met lekkere vrije percussie is het soort track dat de erfenis van Der Plan op een mooie wijze levend houdt. ( bron: Wikipedia )