Die Doraus & die Marinas

Andreas Dorau was een 16-jarige student die een lied schreef en uitvoerde met zijn vrouwelijke klasgenoten, genaamd "Fred Vom Jupiter", die in 1981 20.000 exemplaren in zijn oorspronkelijke indie-release op Ata Tak verkocht voordat hij werd opgepikt door Telefunken met nog meer verkoop! Het album werd geproduceerd door Dahlke en Frank Fenstermacher, beide van Der Plan, met Moritz Richert , het andere lid van de band. Dus dit was blijkbaar een schoolproject dat uit de hand liep en op de Duitse hitlijsten kwam. Voor zover zijn tutor beweerde dat zijn school recht had op de royalty's! Wanneer uw leraar gedraagt zich als een plaat  label advocaat , is het tijd om scholen te veranderen! "Fred Vom Jupiter" is zeker opgewekt met zijn vrolijke, cheesy synths en motorik-ritmebox die als een contrapunt dienen voor de zang van Die Marinas. Het nummer, over een ruimtevaarder die tijd vrijmaakt met alle vrouwen op de aarde klinkt opvallend als het soort dingen dat Daniel Miller simuleerde met zijn faux-tiener synthpop "band" The Silicon Teens, maar dit is het echte werk ! Het is niet verwonderlijk dat Miller later het record voor de release in het VK op zijn Mute-label heeft gelicentieerd! 

De periode van '79 tot '83 in Duitsland was in wezen analoog aan de post-punk fase die het Verenigd Koninkrijk in dezelfde tijd overspoelde. De overeenkomsten waren het idee om alles te proberen; de regels waren verbrand door Punk. Ook het eclecticisme van het mixen van genres en nieuwe technologieën die online kwamen om iets nieuws te creëren, dat zeker ook op het Duitse grondgebied wordt gehouden. Wat de NDW zijn eigen voordeel gaf, was dat dit de Duitse cultuur was die zichzelf onderzocht terwijl de tweede naoorlogse generatie de teugels van de studio greep en zag hoe ze in de westerse muzikale tijdgeest pasten zonder hun eigen identiteit te begraven.

De dagen van zingen in het Engels werden verlaten, althans voor een korte tijd, om Duitsland zichzelf te laten zijn. Ten slotte brengen al deze acts, van noise tot pop, hun ideeën voort met een sterke visuele kunst en / of performance-component. De Duitse traditie voor kunststromingen maakte de NDW zeker een synthese van het visuele en de muzikale gefilterd door de lens van hun cultuur. In 1983 kwam het allemaal tot stilstand toen de jaren tachtig begon, net zoals het gebeurde in het Verenigd Koninkrijk. De dagen dat we dapper, ondergronds en artistiek zouden zijn, zouden op de achtergrond verdwijnen naar koud geld.