Biezebaaze

Het verhaal van Biezebaaze leest als een onvervalste rock ’n roll biografie. Tussen de inleiding, waarin enkele Gentse volksjongens worden ontdekt door topproducer Wouter Van Belle en meteen een nationale nummer één scoren, en het voorlopige happy end waarin de band in haar eigen stad wereldroem geniet, speelt zich een verhaal af vol ups en downs, personeelswissels en gitaargeweld. Biezebaaze bouwt in de loop van het verhaal koppig verder aan een repertoire in haar eigen stijl, de Stroprock, wars van alle muzikale trends en rages.

In de jaren na hun hit Loetsebollekezoetse zijn de band en haar frontman Kurt Burgelman graag geziene gasten in allerhande radio- en tv-shows. Na een stuk of wat radiohitjes wordt het in de media stil rond Biezebaaze. Deze stilte staat haaks op het succes tijdens de optredens en de steeds groter wordende schare fans. Biezebaaze wordt een cultband, een band die je live moet gezien hebben.

Biezebaaze’s oeuvre herbergt stevige rocksongs naast meeslepende ballads, vuilbekkerij naast uiterst gevoelige teksten, rechttoe rechtaan gebeuk naast fijn geslepen zanglijnen.

Op „Der stoa nen buum in ’t stad en aa stoat doar nie alliene" gaat Biezebaaze verder op dit elan, zij het in de overtreffende trap. De rocksongs waren nog nooit zo stevig, de ballads nooit zo gevoelig, de observaties nooit zo spits. Met haar nieuweling schrijft de band het interessantste hoofdstuk in haar eigen verhaal en nijpt ze een ferme kreuk in het gladgestreken Vlaamse muzieklandschap.( bron: Wikipedia )