The Bet was een Belgische popgroep uit begin jaren tachtig. De band bestond uit zanger en songschrijver Mark Vanhie, gitarist Rik Aerts, bassist Gerd Keppens en Guido Van Milleghem (drums). Hun bescheiden en rustige gitaarrock bracht hen nooit tot grote hoogtes.
The Bet startte zijn bestaan toen Mark Vanhie en Rik Aerts van de groep Frenzy hun krachten bundelden met de ritme-sectie Guido Vanmilleghem en Gerd Keppens.
Hun muziek heeft voor de hand liggende roots in de Amerikaanse road-music. De melodische gitaarrock en de drang naar perfectie van voorman Mark Vanhie brengen "Don't talk to the liar" naar een bescheiden hitje in Belgiƫ.
De plaat die hierop volgt ("Facing fate") in 1981 wordt zeer goed ontvangen. Ze werd opgenomen in de Engelse Strawberry Studios in een procuctie van Martin Lawrence (geluidstechnieker van onder meer Barclay James Harvest en 10 CC). De daaropvolgende singles zijn ideaal als radiovoer maar brengen niet veel opschudding teweeg aan de toonbanken van de muziekwinkels.
Nadat Mark Vanhie er een tijdje tussenuit is gemuisd naar de U.S.A. en een nieuwe bas-speler is gevonden in Wilfried Van Dijck, nemen ze hun tweede plaat op in de ICP- studios in Brussel. De singles "Sometimes" and "Roll on" bewijzen dat het opnieuw een plaat is "vol subtiele pop met ingredienten van rock en westcoast, af en toe gekruid met een beetje funk", zoals Oor's Pop Enclyclopdie het destijds schreef.
Toen ook deze "second arrow" naast het doel schoot, hield de groep ermee op.
Zoals Marc Vanhie zich herinnerde in "Wit-lof from Belgium". "Er heerste aanvankelijk een gevoel van "alles kan". Het enthousiasme van de groepen nam bezit van de platenfirma's en managers en uiteindelijk ook van het publiek. Het resultaat : de verwachtingen waren zeer hoog gespannen, terwijl niemand eigenlijk besefte hoe Belgiƫ zich ten opzichte van de internationale maatstaven verhield. Ik heb die ontnuchtering persoonlijk ervaren. Toen dacht ik echte dat we konden concurreren met het buitenland, maar later voelde ik "jongen toch, wat heb je toen in je hoofd gehaald". De ketting van het enthousiasme brak, wat dan weer gevolgen had voor de kwaliteit van de muziek." Dit is het mechanisme waarop een hele generatie van zeer veelbelovende en interessante groep die tussen 1980 en 1982 uit de grond schoten tegen de muur liepen in de jaren 1983 en 1984.
In het midden van de jaren negentig, toen de groepen die de "Belpop"-periode hadden gevormd, opnieuw in de mode kwamen, maakte ook The Bet een - niet erg succesvolle - come-back zoals zovele andere (Toy, Red Zebra ...).
Voorman en zanger Marc Vanhie stortte zich op het produceren van andermans werk. Zo schreef en produceerde hij recent nog de singen "True love is tough" voor Sarah, een meisje dat de Soundmix-show won met een imitatie van Alanis Morisette. Ook werkte, samen met B.J.Scott, zeer actief mee aan de come-back van Paul Michiels op diens laatste CD.
( bron: Wikipedia )