Bij het laatste ontbijt, met Monique
Een groot tranendal was het afscheid van de Cours Joseph Thierry, al lijkt de aangenomen dochter van Sylvia en Raymond, Monique uit Togo niet aangedaan. Waren wij natuurlijk ook niet echt.
Je moet heel goed kijken, dan zie je twee vrouwenfiguren zwaaien op de derde etage. Bij het afscheid van de Cours Thierry, Marseille
Nog even op Gare St. Charles een rookworst scoren? Eerder had ik me bij de HEMA verzekerd van réglisse salée, zoute drop die ik vergeten was van huis mee te nemen.
Au revoir, St. Charles!
Over de terugweg valt niet heel veel te vertellen. In Marseille was de trein nog meer dan half leeg, maar dat veranderde heel snel in Aix-en-Provence en Avignon. Daarna waren we in een vloek en een zucht ineens in Parijs, waar we van de TGV (Inoui) moesten overstappen op de Thalys. Onderweg genoten we nog een keer van de gastvrijheid van Sylvia en Raymond in de vorm van belegde broodjes en gekookte eieren.
In Parijs waren we even de weg kwijt. Met ChatGPT had ik uitgevonden dat RER ligne D de snelste verbinding tussen het Gare de Lyon en het Gare du Nord was. In de trein had ik de metrokaartjes al aangeschaft. Het vinden van die lijn D gaf wat gedoe met bliksemsnel door poortjes glippen die anderen van de andere kant hadden geopend. Op het Gare du Nord hadden we even niet door dat we bij het opstijgen van één niveau vanaf de ligne D nog niet bij de Grande Lignes waren, de perrons van de grote treinlijnen dus. Toen we eenmaal in treinstel 13 op onze plaatsen zaten hadden we het gevoel in een sauna terecht gekomen te zijn, maar vermoedden we dat de airco wel zou gaan werken als de Thalys zich in beweging had gezet. Mis! Maar de treinmevrouw voorzag ons vrij snel van gekoelde flesjes water en na Brussel kregen we vouchers waarmee we in de restauratie aan dranken konden komen - we hebben geen thee of andere warme dranken genomen, maar koude flesjes Duvel.
In Rotterdam kreeg ik de brainwave dat het voor Folke sneller zou zijn daar van trein te wisselen, zodat hij een stuk eerder in Hardenberg zou aankomen. Dan had hij bliksemsnel alles bij elkaar moeten grissen en die hectiek zijn we niet aangegaan. Volgende kans: Schiphol en dat leverde toch nog een snelheidswinst van een half uur op.
Ik kwam uiteindelijk om 19.44 u. keurig op tijd op Amsterdam CS aan. Was blij, ook dat ik uit die wat drukkende hitte bevrijd was.