De dag begon na het ontbijt met het maken van foto's. De linker is op het balkonnetje gemaakt door Raymond, rechts heb ik onszelf vereeuwigd met mijn selfiestick. Deze foto's hebben we richting Stockholm gestuurd, later kregen we uit die plaats van Antonia  (dochter van  Renate,  volle nicht van Sylvia, die afgelopen september ons in Amsterdam heeft bezocht, samen met Antonia) nog een aardige reactie.
De dag zou in het teken staan van Aix-en-Provence. Met ligne 50 (bus) vanaf St, Charles ging het non-stop naar het busstation ten noorden van Marseille.  Toen we een kaartenwinkel in liepen, maar vooral nadat we in de MonoPrix een nieuw petje voor Folke hadden aangeschaft (het oude had hij mogelijk in het toeristentreintje laten liggen) was de lucht heel donker geworden en het duurde niet lang voordat er een donderbui losbarstte, in eerste instantie bleef het droog, later kwamen er dikke druppels omlaag. Het Hotel de Caumon (museum)  bood ons een schuilplaats en  was ook ten minste één reisdoel naar deze stad, want er was een tentoonstelling van werken van Max Ernst, wat mij betreft een praktisch onbekende surrealistische schilder/beeldhouwer met prachtige veelkleurige doeken op het grensvlak tussen het bewuste en onderbewuste. Sommige werken tonen verwantschap met die van Salvador Dali en Max Ernst liet zich ook inspireren door Sigmund Freud.