ระบำไก่ เป็นศิลปะการแสดงที่ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อใช้ประกอบการแสดงละครพันทาง เรื่องพระลอ ต่อมาได้นำมาแสดงให้ชมกันทั่วไป ซึ่งมีลักษณะการร่ายรำที่สื่อความหมายตามเนื้อเพลงที่บรรยายถึงรูปร่างและลักษณะความงามและความกล้าหาญองอาจของไก่ และถ่ายทอดให้เห็นถึงท่ารำที่เลียนแบบอากัปกิริยาของไก่อย่างอ่อนช้อยงดงาม โดยลักษณะการแต่งกายผู้แสดงจะแต่งกายที่เลียนแบบตามรูปร่างและลักษณะของไก่ ส่วนวงดนตรีที่ใช้บรรเลงประกอบการแสดงคือวงดนตรีปี่พาทย์

                                  สร้อยแสงแดงพระพราย                          ขนเขียวลายระยับ

                      ปีกสลับเบญจรงค์                                               เลื่อมลายลงหงสะบาท

                      ขอบตาชาดพะพริ้ง                                              สิงคลิ้งหงอนพรายพรรณ

                      ขันขานเสียงเอาใจ                                               เดือยหงอนใสศรีระรอง

                      สองเท้าเทียมนพมาศ                                          เพียงฉลุชาดทารง

                      ปู่ก็ใช้ให้ผีลง                                                       ผีก็ลงแก่ไก่

                     ไก่แก้วไซร้บ่มิกลัว                                                ขุกผกหัวองอาจ

                      ผาดผันตีปีกป้อง                                                ร้องเรื่อยเฉื่อยฉาดฉาน