Kwiatki z zeszytów szkolnych

1. Gdy Wokulski usiadł na kanapie i mówił jakby do siebie, że dużo wycierpiał, był oddalony od swoich bliskich i, że jest strasznie samotny i że jeszcze trochę, to rozboli go głowa.

2. Ból, który porównywał do ziarnka piasku, które utkwiło w sercu i go świdrowało od rana do północy.

3. Pisze do niej treny, że cierpi i kocha ją, i że będzie jej tam lepiej niż z nim, to pewne.

4. Z podanego fragmentu możemy wywnioskować, jaką moc może mieć myśl jednego człowieka rozsiana na coraz więcej umysłów.

5. Autor nazywa taką myśl ,,iskrą w chmurze”, która tworzy deszcz.

6. Myśl stłumiona w naszej głowie nic nie zdziała.

7. Z czasem codzienna monotonia staje się dołująca.

8. Przybiegła nagle, skacząc jak becząca koza, na dwóch nogach, i pobiegła dalej, biegnąc co tchu.

9. To jest taki nasz misz – masz, jak u Witkacego.

10. ….nagle spojrzał spod byka, ale nic nie zobaczył, tylko go nagle olśniło….

11. …miała już dość, więc głośno ryknęła…

12. Oooo, ta Boryna to była fajna dziewczyna, ale nie chciała Antka.

13. Nie dała rady, siły stanęły za nią i nie chciały drgnąć.