Ang oyayi o hele ay isang uri ng tradisyunal na awiting Pilipino na ginagamit upang patahanin at patulugin ang sanggol. Isa itong mahalagang bahagi ng kultura at pamana ng mga Pilipino, dahil ipinapasa ito mula sa isang henerasyon patungo sa susunod. Madalas itong inaawit ng mga magulang, lalo na ng mga ina, habang kinakalong o marahang pinapahimigan ang bata. Sa ganitong paraan, nagiging simbolo ang oyayi ng pag-aaruga, pagmamahal, at malapit na ugnayan sa pagitan ng magulang at anak.
Kadalasan, ang mga oyayi ay walang tiyak na kahulugan o malinaw na mensahe sapagkat hindi ito nilikha upang magkuwento o magturo ng aral. Sa halip, binubuo ito ng mga salitang may banayad na tunog at inuulit-ulit upang makalikha ng mapayapa at ritmikong himig. Ang pag-uulit ng mga salita at tono ay nakakatulong upang ma-relax ang sanggol at mabawasan ang anumang pag-aalala o pag-iyak. Dahil dito, hindi gaanong pinagtutuunan ng pansin ang kahulugan ng mga liriko, kundi ang kabuuang epekto ng himig sa damdamin ng bata.
Sadyang nakaaantok ang oyayi dahil halos hindi nagbabago ang tono at may mabagal, mahinahong daloy ang pag-awit. Ang ganitong musika ay nakapagpapakalma hindi lamang sa sanggol kundi maging sa nag-aawit, kaya nagkakaroon ng tahimik at maginhawang kapaligiran. Sa kabuuan, ang oyayi ay higit pa sa simpleng awitin—ito ay isang paraan ng pagpapahayag ng pagmamahal, pagbibigay-ginhawa, at paglikha ng ligtas na espasyo para sa bata habang siya ay natutulog. Sa bawat banayad na pag-awit, naipapadama ng magulang ang pag-aaruga at pagkalingang nagiging pundasyon ng maagang pagkakaroon ng tiwala at kapanatagan ng sanggol.
HALIMBAWA:
"Ili, Ili, Tulog Anay"
Ili, Ili, Tulog Anay.
Wala Diri Imong anay.
Kadto tienda bakal papay.
Ili, ili, tulog anay