Wat is een volkssprookje?
Volkssprookjes zijn erg oude verhalen en werden mondeling overgeleverd. Dat heeft tot gevolg dat er vaak vele varianten van bestaan en dat er veel herhaling in dergelijke sprookjes zit. Deze sprookjes werden uiteindelijk verzameld en opgetekend, bv. door de Duitse gebroeders Grimm.
Bv. Hans en Grietje, Roodkapje, Doornroosje, Sneeuwwitje
Voorbeelden
Assepoester
Er was eens een beeldschoon, lief meisje. Ze woonde met haar gemene stiefmoeder en twee lelijke,
pesterige stiefzusters in een groot kasteel. De lelijke, luie vrouwen lieten het meisje al het vuile werk in
huis doen. Ze noemden haar Assepoester.
Op een dag gaf de prins van het land een groot feest. Die hele dag waren haar stiefzusters en
stiefmoeder druk bezig met de krullen in hun haar en de kantjes en franjes aan hun japonnen. 'Och,'
mijmerde Assepoester, 'kon ik maar mee naar zo’n mooi bal!' De zussen en stiefmoeder brulden van
het lachen: 'Jij! Mee? Kijk eens naar je haar! En die vodden die je aanhebt! Die nagels!' Gillend van het
lachen stapten ze in een koets en lieten Assepoester alleen achter. Verdrietig keek Assepoester hen na.
Plots hoorde ze een lief stemmetje: 'Assepoes!' Voor haar stond een mooie, vriendelijke dame. 'Huil
maar niet, Assepoes', zei ze. 'Ik ben je meter. Jij gaat naar het feest!' Met een tikje van haar toverstokje
toverde ze Assepoester in een wonderschone baljurk. Haar haar was plotseling getooid met veren en
aan haar voeten prijkten twee glazen muiltjes. Door een tikje met de toverstok veranderde een grote
pompoen in een gouden koets, en zeven muizen werden raszuivere, zwarte paarden. 'Ga en geniet',
sprak de toverfee. 'Maar luister goed: vóór twaalf uur 's nachts moet je het feest verlaten. Dan is de
betovering verbroken!'
Even later betrad Assepoester aarzelend de balzaal. Ze kende niemand en voelde zich heel alleen.
Maar plots stopte de muziek. Als in een droom zag Assepoester de prins op haar af lopen. Met een
sierlijk knikje vroeg hij haar ten dans. Weldra zwierden ze over de dansvloer. Ze dansten en dansten
en dansten ... tot ze opeens de zware slagen van de kerkklok hoorde. Oh nee! Het was bijna twaalf uur.
Assepoester snelde de danszaal uit, de trappen af naar beneden. Onderweg verloor ze een van haar
glazen muiltjes. Vlug schoot ze haar koets in. Pfff ... net op tijd. Verbaasd stond de arme prins op de
trappen, met haar muiltje in zijn hand. Hij was verliefd. Smoorverliefd!
De volgende morgen was het hele land in rep en roer. Er was iets bijzonders aan de hand. Alle
ongetrouwde dames van het land moesten een glazen muiltje passen. En ... wie het muiltje zou passen,
zou de koningin worden! Natuurlijk pasten ook de lelijke stiefzussen het glazen muiltje. Maar hoe ze
ook persten en wrongen, hun voeten waren veel te groot, te grof en te breed. De lelijke zusters hadden
Assepoester verstopt in de keuken.
Gelukkig ontdekte een van de lakeien haar toen hij een glaasje water ging drinken. Hij wenkte haar
dichterbij. Onder het honende gelach van haar stiefzusters paste Assepoester het muiltje. Ze stak haar
slanke voetje naar voren, en ... floep! Het muiltje zat als gegoten.
Een week later was het groot feest in het land. Onder luid klokgelui en trompetgeschal trouwde
Assepoester met haar prins. Trots stond ze op haar glazen muiltjes voor het altaar. De prins keek haar
gelukkig aan, en ze leefden nog lang en gelukkig.