SOFTWARE DESCARGA https://www.insta360.com/es/download
https://www.insta360.com/blog/news/insta360-studio-experience-update.html
Project Page / timeline. https://onlinemanual.insta360.com/studio/en-us/operation-guide/page-introduction/project-page-introduction
Exportación 360 VR. https://onlinemanual.insta360.com/studio/en-us/operation-guide/file-management/instructions-for-vr-panoramic-video-editing-and-export
A edición de vídeo 360 require tomar unha decisión inicial moi clara: queremos un vídeo 360 navegable ou queremos un vídeo plano reencadrado.
Se queremos que o espectador poida mover a vista libremente, debemos exportar en formato panorámico 2:1, por exemplo 5760 × 2880, usando un preaxuste como Youtube-Pano. En cambio, se queremos dirixir nós a mirada mediante encadres, keyframes ou seguimento automático, debemos exportar como vídeo plano, por exemplo 16:9, 9:16 ou 1:1.
É importante non mesturar estes dous fluxos. Os keyframes serven para decidir cara a onde mira a cámara dentro do vídeo 360, pero só teñen efecto cando exportamos como vídeo plano. Se exportamos como vídeo 360 panorámico, os keyframes non funcionan como reencadre, porque nese caso é o espectador quen decide a mirada.
Para subir un vídeo 360 a YouTube, a opción máis práctica é exportar desde Insta360 Studio co preaxuste Youtube-Pano. Convén manter a proporción 2:1 e usar unha codificación eficiente como H.265, que permite boa calidade cun peso menor ca formatos como ProRes.
Configuración recomendada para YouTube 360:
Modo de exportación: Clip individual
Preaxuste: Youtube-Pano
Resolución: 5760 × 2880
Fotogramas: igual ao proxecto ou ao clip orixinal
Codificación: H.265
APMP: desactivado
Antes de exportar, cómpre comprobar que a duración que aparece na parte inferior da ventá coincide coa duración total da montaxe. Se queremos obter un único vídeo final, non debemos escoller Múltiples clips, xa que esta opción pode xerar varios arquivos separados nunha carpeta.
Despois de subir o vídeo a YouTube, o procesamento pode tardar. É normal que ao principio se vexa en baixa calidade ou que a navegación 360 tarde un pouco en activarse. YouTube necesita procesar o arquivo e recoñecer correctamente os metadatos 360 antes de mostralo como vídeo inmersivo.
Para ver un vídeo 360 nunhas gafas Meta Quest non sempre é necesario subilo a unha plataforma pública. Hai varias posibilidades.
A primeira opción é copiar o arquivo directamente ás gafas. Para iso, expórtase o vídeo, preferentemente co preaxuste Meta Quest-Pano, conéctanse as gafas ao ordenador mediante cable USB-C, acéptase o permiso de acceso a arquivos dentro do visor e cópiase o vídeo a unha carpeta como Movies, Download ou DCIM. Despois pode reproducirse desde unha aplicación compatible dentro das gafas, como a galería ou un reprodutor de vídeo 360.
A segunda opción é subir o vídeo a unha plataforma compatible, como YouTube, e velo desde o navegador ou desde a aplicación correspondente nas gafas. Esta opción é cómoda porque evita copiar arquivos moi pesados ao visor, pero depende da conexión a internet e do procesamento da plataforma.
A terceira opción é reproducir o vídeo desde o ordenador cun reprodutor compatible con vídeo 360. Esta opción pode servir para revisar o arquivo, pero non ofrece a mesma sensación inmersiva que velo nun visor. Ademais, os arquivos 360 de alta resolución poden pesar moito e esixir bastante potencia ao ordenador.
En resumo: para compartir facilmente, YouTube 360; para ver en gafas sen publicar, copiar o arquivo ás Meta Quest; para revisar rápido, un reprodutor 360 no ordenador.
TikTok, Reels ou Shorts funcionan mellor con vídeos planos e verticais, normalmente en formato 9:16. Para estes casos non interesa exportar como vídeo 360 navegable, senón facer un reencadre dentro de Insta360 Studio.
Fluxo recomendado para redes sociais:
Abrir o clip 360.
Escoller formato 9:16.
Crear keyframes ou usar Deep Track.
Axustar o encadre.
Exportar como vídeo plano.
Subir a TikTok, Reels ou Shorts.
Esta opción é moi útil para deporte, carreiras, escenas con movemento ou redes sociais, porque permite gravar todo o contorno e decidir despois que parte da acción se mostra.
En vídeos deportivos ou con suxeitos en movemento, Deep Track pode ser unha ferramenta moi útil. Permite seleccionar unha persoa, animal ou vehículo e facer que o programa intente mantelo centrado automaticamente. É especialmente práctico en carreiras, ciclismo, actividades de patio, performances ou escenas nas que unha persoa se despraza dentro do espazo.
TimeShift, representado co icono do raio, serve para cambiar a velocidade dun tramo do vídeo. Pode usarse para acelerar partes pouco importantes, marcar un sprint, crear un efecto dinámico ou combinar velocidade normal con aceleracións. Insta360 permite axustar tramos a velocidades como 1/4, 1/2, 2x, 4x, 6x, 8x, 16x, 32x ou 64x.
Motion Blur, representado co icono do corredor, engade desenfoque de movemento nos segmentos acelerados para que o resultado sexa máis natural e menos robótico. O efecto aplícase ao exportar e está dispoñible en tramos acelerados a partir de 2x.
Insta360 Studio permite traballar cun audio básico: conservar ou silenciar o audio orixinal, engadir música, axustar volume e facer unha edición sinxela. Con todo, se o proxecto necesita varias capas de son, locución, música de fondo, efectos e mestura máis precisa, é mellor completar o audio noutro programa.
Fluxo recomendado para proxectos con voz ou música complexa:
Editar o vídeo ou o reencadre en Insta360 Studio.
Exportar o vídeo.
Abrilo noutro editor, como CapCut, DaVinci Resolve, iMovie, Final Cut, Premiere ou Shotcut.
Engadir voz, música e efectos en pistas separadas.
Exportar a versión final.
Para gravar unha voz en off, pode empregarse o móbil, Audacity, GarageBand, BandLab ou outra aplicación sinxela. Un truco útil é facer unha palmada ao inicio da gravación se se necesita sincronizar audio externo coa imaxe.
Antes de editar, convén organizar ben os arquivos. Unha estrutura sinxela pode ser:
PROXECTO_360
01_BRUTOS
02_AUDIO
03_EXPORTACIÓNS
04_PROXECTO
05_RECURSOS
Tamén é recomendable traballar cos arquivos no disco interno ou nun SSD rápido. Se os vídeos están nun pendrive lento ou nun disco externo antigo, a edición pode ir a tiróns.
Se o ordenador vai lento, pode axudar xerar proxys, baixar a calidade de previsualización, pechar outras aplicacións, evitar ter moitas pestanas do navegador abertas, non editar directamente desde tarxetas ou USB lentos e exportar primeiro unha proba curta.
Os proxys son copias lixeiras que permiten editar con máis fluidez. A exportación final debe facerse coa calidade definitiva, pero durante a montaxe os proxys axudan a traballar sen que a liña de tempo se bloquee constantemente.
Non convén mesturar os dous fluxos principais.
Vídeo 360 navegable: exportación panorámica 2:1.
Vídeo reencadrado: exportación plana 16:9, 9:16 ou 1:1.
Tampouco convén abusar dos keyframes. Moitos movementos seguidos poden marear ao espectador. É mellor utilizar poucos movementos, suaves e con intención narrativa.
Outra recomendación importante é revisar sempre a duración antes de exportar. En Insta360 Studio, a opción Múltiples clips pode exportar varios arquivos separados en lugar de xerar un único vídeo final. Se buscamos un único arquivo para subir a YouTube, debemos comprobar que a duración mostrada corresponde á peza completa e usar Clip individual.