โอ๊ย....อารมณ์

อารมณ์ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากความคิดในใจที่มีต่อสิ่งแวดล้อมต่างๆ มาประกอบกับประสบการณ์ในอดีตที่มีต่อสิงแวดล้อมลักษณะคล้ายๆกัน เกิดเป็น สามแบบหลักคือ ชอบ ไม่ชอบ กลางๆ มนุษย์หรือแม้แต่สัตว์ก็มีอารมณ์ได้เหมือนกัน เป็นลักษณะธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตที่ใช้เพื่อการปรับตัวให้อยู่รอด

ปัญหาเกิดขึ้นกับ อารมณ์ไม่ใช่การที่มีอารมณ์เกิดขึ้น เพราะเป็นสภาวะธรรมชาติ เหมือนฝนตกในหน้าฝน แต่ปัญหาคือการควบคุม มิให้อารมณ์ที่เกิด ส่งผลกระทบกับชีวิตมากมาย เช่น

-พอใจมาก รู้สึกอยากได้อยากมี โหยหา สมยอมเพื่อให้ได้มา ร้อนรน ส่งผลให้เกิดการตัดสินใจที่ใช้เหตุผลน้อยลง เห็นได้ในการตอบสนองต่อสื่อโฆษณา หรือ ป้ายลดราคาต่างๆ

-ไม่พอใจ ทำให้ไม่อยากได้ ต่อต้าน โมโห นอกจากทำให้เกิดการตัดสินใจที่ไม่เหมาะสม อาจยั้งพฤติกรรมก้าวร้าวที่ส่งออกไปไม่ได้ เช่น ใช้กำลัง ใช้คำพูด ใช้ท่าทาง ที่ก่อให้เกิดผลกระทบให้ความไม่สงบกับคนหรือสิ่งของรอบข้าง

ความสามารถในการรับรู้ และควบคุมอารมณ์ เป็นความสามารถของสมองส่วนหน้า ซึ่งพัฒนามาเรื่อยๆ จะเจริญเต็มที่ช่วงวัยรุ่นตอนปลาย (ประมาณ 25ปี)หากมีสิ่งที่ทำให้การทำงานสมองส่วนหน้าไม่สะดวกหรือเสียหาย เช่น อุบัติเหตุ ลมชัก โรคหลอดเลือดสมอง สมองเสื่อม สิ่งที่เป็นสัญชาตญาณตอบสนองของมนุษย์ซึ่งทุกคนมี แต่การยับยั้งที่เสียไป เปรียบเทียบคล้ายเบรคแตก จะทำให้เกิดพฤติกรรมที่ ไม่น่าจะเป็น ออกมาได้

โรคทางจิตเวช หลายโรคก็ปรากฏตัวมาในรูปแบบของอารมณ์ผิดปกติ เช่น จิตเภท ซึมเศร้า ไบโพลาร์

บุคลิกภาพบางกลุ่ม ที่มักแสดงออกเรื่องอารมณ์เป็นวิธีการสื่อสารหรือแก้ปัญหาความขัดแย้งที่เผชิญ

สารเสพติดทุกชนิด เช่น ยาบ้า กัญชา ยาอี ยาไอซ์(รวมถึงสุรา ซึ่งถูกทำให้ภาพความเป็นยาเสพติดอ่อนลงไปเป็นความโก้หรูเข้าสังคม แต่เป็นสารเสพติดใกล้ตัวมากตัวหนึ่ง) ก็ทำให้การควบคุมอารมณ์เสียไป และก็อาจมาจากประสาทการรับรู้เพี้ยนไปจนเกิดอารมณ์ผิดปกติตามมา เช่น เห็นคนข้างหน้ารูปร่างหน้าตาเหมือนสัตว์ประหลาดหรือผี อาจทำให้เกิดอารมณ์กลัว โกรธขึ้นมา ทั้งที่มิใช่เรื่องจริงเลยเป็นต้น

ที่สุดแล้ว อารมณ์เกิดขึ้นในตัวเรา เราเองต้องเป็นผู้รับผิดชอบ การคาดหวังให้ผู้อื่นช่วยควบคุมอารมณ์ตนเองนั้นทำได้ยาก และไม่ถาวรจึงเป็นทักษะที่ควรได้รับการตระหนักและฝึกฝน ด้วยวิธีการต่างๆ