Brief aan kerken

Onderstaande is een ingezonden brief over de Sabbatsrust die verzonden is aan veel kerken in Kampen en IJsselmuiden.

Geachte kerkenraad, gemeenteleider(s),

Inleiding

Het is het jaar 325 na Christus - Tijdens het Concilie van Nicea worden maatregelen genomen om het Paasfeest in de tijd te scheiden van (het Bijbelse) Pesach. De motieven waren onzuiver, ik citeer: “want het zou buiten elke maatstaf ongepast zijn als wij op het heiligste van alle feesten de gewoonten van de Joden zouden volgen. Laten wij daarom niets gemeen hebben met dat afschuwelijke volk”[1].

Veertig jaar later - 364 na Christus: Het Concilie van Laodicea vervloekt christenen die de Sabbat houden[2].

Wat is hier gebeurd? Wat besloten deze kerk-autoriteiten en wat waren hun motieven?

Ga mee naar de geschiedenis van uw kerkgenootschap.

Het begin

Laten we eerst kijken naar wat de Bijbel ons leert. Wat was de praktijk van de Joodse Messias Yeshua (Jezus) en Zijn Joodse apostelen? Kan het Oude Testament worden tegengesproken in het Nieuwe Testament?

Ons geloof is gebaseerd op het leven en onderwijs van Jezus Christus (wij noemen Hem bij Zijn Hebreeuwse naam: Yeshua de Messias). In de Bijbel lezen we dat Hij de Sabbat in acht nam (Markus 1:21), niet de zondag. Dat zien we eveneens bij Paulus (Hand. 18:4).

Yeshua en Paulus leren ons beiden om Gods geboden te houden:

-         Mat. 5: 17-18: ‘’Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen, om die te ontbinden, maar te vervullen. Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.’’

-         Handelingen 24: 14: ''Maar wel wil ik hier verklaren dat ik overeenkomstig de Weg, die zij een sekte noemen, de God van onze voorouders dien en dat ik geloof in alles wat in de Wet en de Profeten geschreven staat''.

Paulus zegt hier in Hand. 24 dat hij alles gelooft wat er in de Wet geschreven staat. Hij gelooft dus, met andere woorden, ook wat er geschreven staat in Deuteronomium 12: 32: ''U daarentegen moet alles wat ik u gebied strikt naleven; voeg er niets aan toe en doe er ook niets van af.''

Er mag niets van Gods wet af worden gedaan. Dit komt overeen met de uitspraak van Yeshua die we zojuist lazen, namelijk dat er geen jota of tittel van de wet zal vergaan.

Sabbat houden is gebod

Het is dus simpel: Gods Wet, Zijn geboden, gelden nog steeds voor ons. Ze zijn niet afgeschaft en dat zou ook niet mogen, zoals we lazen in Deut. 12. Ook het Sabbatsgebod bestaat nog steeds. Die wordt in de 10 geboden genoemd[3] en is nergens in het Nieuwe Testament afgeschaft. Het geldt zelfs voor niet-Israëlieten[4].

Tegenwerpingen

Er worden door sommige christenen allerlei tegenwerpingen hier tegenin gebracht. Ze komen dan met argumenten als ‘voor God is elke dag gelijk’, gebaseerd op Rom. 14:5-6. Of: de eerste gelovigen kwam op zondag samen, gebaseerd op Hand. 20:7-8 en 1 Kor. 16:1-2.

Al deze argumenten zijn gebaseerd op het verkeerd lezen van de Bijbel, niet rekening houdend met wat er bijvoorbeeld in het ‘Oude Testament’ geschreven staat. Elk van deze teksten wordt behandeld op onze website[5], alwaar uitgelegd wordt hoe we deze teksten op juiste wijze kunnen verstaan. Yeshua (Jezus) is niet heer van de zondag. De zondag is niet de dag des Heeren[6]. Nee, de Messias is Heere, óók van de Sabbat[7].

Het is opvallend dat de Rooms Katholieke Kerk zelf in haar catechismus de volgende zinsnede heeft opgenomen: ‘’Wij houden de zondag in plaats van de zaterdag omdat de Katholieke Kerk in het Concilie van laodicea de heiligheid van de zaterdag veranderde naar de zondag.’’[8]

Liefde

Als aan Yeshua gevraagd wordt wat het grootse gebod is, dan antwoordt hij: ‘’Luister, Israël! De Heere, onze God, de Heere is één. En u zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze.[9]’’

Dit is tekenend voor de levenshouding van Zijn volgelingen. Zij moeten gedreven zijn door de liefde tot God en naaste.

Hoe kunnen we God dan liefhebben? Mogen we daar zelf invulling aan geven? Is het gebaseerd op een gevoelen? Nee, Johannes geeft ons hier duidelijkheid over. Hij legt ons uit hóe we God kunnen liefhebben, 1 Joh. 5:3: ‘’Want dit is de liefde tot God, dat wij Zijn geboden in acht nemen.’’

God liefhebben is Zijn geboden in acht nemen. Als we dat doen, dan hebben we daarmee ook direct onze naaste lief. Dan plegen we namelijk geen moord, geen overspel, stelen we niet, onderdrukken we de weduwe en wees niet, geven we de hongerige te eten, hebben we onze vijanden lief, hebben we oog voor ouderen etc. Maar, dan nemen we ook Gods voorschriften in acht. Dan houden we de Sabbat, dan vieren we Pesach, Bazuinendag en Loofhutten etc. De feesten zijn een schaduw van dat wat komen gaat[10].

De kerk van alle tijden

Als deze dingen zo zijn, waarom neemt het gros van de kerken de Sabbatdag of Gods feestdagen dan niet in acht?

Dat komt, zeggen velen, omdat sommige vroeg-Nieuw-Testamentische gemeentes de zondag al heiligden in plaats van de Sabbat. We vinden hier namelijk al aanwijzingen voor uit 180 en 300 n. Chr.[11]. Hierbij moet dan wel genoemd worden dat er ook groepen gelovigen waren die wél de Sabbat in acht namen. Deze groep wordt de Sekte van de Nazarenen genoemd[12]. Het woord sekte klinkt wellicht wat eng of negatief, maar we zien al in Hand. 24:5 dat Paulus als het kopstuk van deze sekte wordt gezien: ‘’Ons is namelijk gebleken dat deze man (Paulus) een pest is en iemand die oproer verwekt onder al de Joden in heel de wereld, en een vooraanstaand persoon is binnen de sekte van de Nazarenen.’’

Is er een reden om dan ook maar voort te gaan in die traditie van zondagsrust bóven de door God geboden Sabbatsrust?

Nee. We moeten niet kijken naar wat mensen deden. Yeshua is hier heel duidelijk over in Mark. 7:9: ‘’U stelt Gods gebod op een mooie manier terzijde om u aan uw overlevering te houden!’’

In Paulus’ tijd was de wetteloosheid al werkzaam[13]. Dan hoeft het ons toch niet te verbazen dat dit in de vroege kerk ook al kon gebeuren?

Zelfs in ‘Oud-Testamentische tijden’ werd de Sabbat niet altijd geheiligd. Dit was een probleem, want we lezen in Ez. 22:2, 4, 8, 12-13, 20-21 dat God dat een gruwel vond. Jakobus leert ons in het Nieuwe Testament dat God niet verandert[14]. Hoe kunnen we dan zeggen dat het God niet meer uitmaakt dat we de Sabbat niet heiligen, maar wel de zondag? Hoe kan God zo veranderen in Zijn wil? Hij heeft Israël gestraft, maar zou het nu goedkeuren?

Nee, Amos 3:7 leert ons dat als God iets in de toekomst gaat doen, dat hij dat voorzegt door Zijn profeten. Er is nergens voorzegt dat God de Sabbat zou veranderen in de zondag, of bijvoorbeeld Pesach in Pasen.

Israël en de kerk

De kerk heeft zich los gemaakt van Israël. Zij wilde niets gemeen hebben met dat afschuwelijke volk van God, zie het citaat uit het concilie van Nicea op pag. 1. De beloften voor Israël zijn door velen vergeestelijkt.

Hoe kan men stellen dat de kerk deel heeft aan het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed, als men geen deel is van Israël? We lezen namelijk in de aankondiging van het Nieuwe Verbond in Jeremia 31:31-33 dat dit verbond gesloten zou worden met het huis van Israël en het huis van Juda. Merk op wat er in het Nieuwe Verbond onder andere gaat gebeuren: Gods Wet zal in het hart geschreven worden (zie ook Ez. 36:27). Het is toch echt de Thora die daar door Jeremia in de grondtekst genoemd wordt. De Thora is de eerste vijf boeken van de Bijbel, met bijbehorende wetten en daar vallen onder andere de Sabbat en Pesach onder. Zondag en Pasen worden daar niet genoemd.

Er zijn ontzettend duidelijke aanwijzingen dat ‘de kerk’ is voortgekomen uit de hoer op het beest, zie Openbaring 17: ‘de kerk’ heeft heidense tradities gekerstend, heeft tijden en wet veranderd[15] en heeft zich losgemaakt van Israël. En dat terwijl we juist in Ef. 2: 11-12, 19 en 3:6 lezen dat we als gelovigen uit de volkeren deel worden van Israël, door ons geloof in de Messias[16].

Ook de hedendaagse gereformeerde, hervormde, katholieke, baptisten-, reformatorische kerken enzovoort, komen in feite voort uit de ‘moederkerk’. Zij hebben zich weliswaar tijdens de reformatie losgemaakt van Rome, en hebben bepaalde doctrines herzien in het licht van de Schrift, maar in wezen is de reformatie doodgebloed. De ‘offerhoogten’ werden niet weggenomen. Er is doorgaande reformatie nodig. Van de nieuwe gelovigen werd verwacht dat zij elke week in de synagoge de Wet van Mozes zouden horen. Daar horen ze dus ook over Sabbat en feestdagen[17].

Bekering

Het is nog niet te laat. De kerk kan nog tot inkeer komen. U kunt zich hier nog van bekeren. Dat is het belangrijke punt waarom de Messias moest lijden, sterven en weder opstaan. Hij heeft de zonden gedragen. Wij worden opgeroepen om ons te bekeren en we moeten opnieuw geboren worden (Mark. 1:15, Luk. 24:47, Joh. 3:3-6). Heden, indien gij Zijn stem hoort, zo verhardt uw harten niet (Hebr. 3:7-8).

Ik zie het als mijn plicht om u op deze dingen te wijzen. We vinden namelijk de onderwijzing van God tot Ezechiël, dat hij de mensen moet waarschuwen als zij op een verkeerde weg wandelen. Als hij hen gewaarschuwd heeft, heeft hij zijn plicht gedaan[18]. U als kerken hebt hier ook een zeer belangrijke taak in. Kerkmensen nemen vaak aan wat er in de kerk wordt onderwezen en dus zullen onderwijzers ook meer verantwoording moeten afleggen bij het oordeel[19].

In Luk. 24:47 lezen we dat er bekering en vergeving van zonden gepredikt moet worden. We moeten dan wel weten wat zonde is. Rom. 7:7 en 1 Joh. 3:4 leren ons dat zonde het overtreden van Gods geboden is. Als we ons moeten bekeren van zonde, dan houdt dat logischerwijs in dat we stoppen met Gods geboden overtreden en dus aan Gods Wet gaan houden. God gaat bij wedergeboorte in uw hart bewerken dat u zich uit liefde houdt aan Gods geboden. Dit wordt ook door Johannes onderwezen in 1 Joh. 3: 4,6,8. U wordt dan gedreven door die liefde die u ervaart in het feit dat God Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft tot een volkomen verzoening van onze zonden. God is een rechtvaardige Rechter. Het recht moest zijn beloop krijgen. Iedereen heeft gezondigd. Iedereen staat schuldig voor God. Maar dan komt daar die Hogepriester die Zelf betaalde voor onze zonden, zodat wij eeuwig mogen leven. Wilt u dan nog zondigen, als u weet hoeveel het Hem gekost heeft? Wilt u zich dan ook niet uit liefde voor God houden aan Zijn geboden, verordeningen en inzettingen?

God wil gediend worden in Geest en waarheid[20]. Yeshua zegt ons dat het Woord de waarheid is[21]. Dat was in Zijn tijd alleen het ‘Oude Testament’. Dat ‘Oude Testament’ moet dus, naast het ‘NT’, als waarheid beschouwt worden en God wil daardoor gediend worden. De Geest leert ons Gods inzettingen en rechten in acht te nemen[22].

De tijd dringt. Laat deze boodschap tot u doordringen. Wordt vernieuwd in uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is[23]. Denk vanuit verre landen aan de HEERE, laat de gedachte aan Jeruzalem opkomen in uw hart[24].

Onze hoop en ons gebed is dat jullie bovenstaande boodschap serieus zullen overwegen en het ook in gebed mogen brengen. De HEERE leidt ons in alle waarheid[25].

Hoogachtend, 

thoragenade@gmail.com

[1] https://www.newadvent.org/fathers/25023.htm hfst. 18

[2] https://www.newadvent.org/fathers/3806.htm canon 29

[3] Ex. 20:8-10

[4] Jes. 56:2-3, 6

[5] Zie: https://sites.google.com/site/thoragenade/moeilijke-teksten-over-sabbat-feestdagen

[6] De term ‘dag des Heeren’ gaat niet over de zondag. Het ziet op de aanstaande wederkomst van de Heer, waarop Hij Zijn koninkrijk gaat vestigen op aarde. Zie hierbij Jes. 2:12, Ez. 30:3, Joël 1:15, 2 Thes. 2: 2

[7] Mark. 2:28

[8] http://www.vatican.va/archive/ccc_css/archive/catechism/p3s2c1a3.htm - https://www.newadvent.org/cathen/14335a.htm

[9] Markus 12: 29-31

[10] Kol. 2: 16-17

[11] https://www.newadvent.org/cathen/14335a.htm

[12] In een brief van ‘kerkvader’ Epifanius kunnen we dat lezen: brief Panarion 29

[13] 2 Thes. 2: 5-7

[14] Jak. 1:17b

[15] Dan. 7:25

[16] Hier zijn nog veel meer verzen over te vinden. Denk aan 1 Petrus 2: 9-10 en Rom. 9:25-26 i.r.t. Hos. 1: 9-11, 2:22. Verder Rom. 11. Vergelijk Joh. 10:16 met Ez. 37: 16-24. Zie ook Hand. 15:14-17 in vergelijking met Amos 9: 11-12. Zie ook https://sites.google.com/site/thoragenade/identiteit---gelovige-heidenen-of-verloren-stammen

[17] Hand. 15:19,21

[18] Ez. 3: 18-19; 18:21

[19] Jak. 3:1, Rom. 14:12

[20] Joh. 4:24

[21] Joh. 17:17

[22] Ez. 36:27

[23] Rom. 12:2

[24] Jer. 51:50

[25] Ps. 25: 5, 10