กฎหมายแพ่งเกี่ยวกับบุตร
บุตรตามกฎหมายมี 3 ประเภทดังนี้
1. บุตรชอบด้วยกฎหมาย
2. บุตรนอกกฎหมาย
3. บุตรบุญธรรม
1. บุตรชอบด้วยกฎหมาย
1.1 บุตรในสมรส คือ เด็กที่เกิดจากบิดามารดาจดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย
1.2 บุตรนอกสมรส คือ เด็กที่เกิดจากบิดามารดาไม่ใด้จดทะเบียนสมรสกันแต่กฎหมายถือว่าเด็กมีฐานะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของมารดา
สำหรับผู้เป็นบิดา บุตรนอกสมรสจะเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของบิดา โดย 3 กรณี คือ เมื่อบิดาได้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตร หรือเมื่อศาลพิพากษาว่าเป็นบุตร หรือเมื่อบิดามารดาได้จดทะเบียนสมรสกันภายหลัง
2. บุตรนอกกฎหมาย คือ บุตรที่เกิดจากบิดามารดาไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน
และบิดาก็มีได้ดำเนินการให้เป็นบุตรโดยขอบด้วยกฎหมายของบิดา ดัง 3 กรณีที่กล่าวมาข้างต้น
3. บุตรบุญธรรม เป็นบุตรของผู้อื่นแต่เข้ามาเป็นบุตรด้วยการจดทะเบียน โดยมีสิทธิเสมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย หลักเกณฑ์การจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรม มีดังนี้
3.1 ผู้รับบุตรบุญธรรมต้องเป็นบุคคลที่มีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และต้อง มีอายุมากกว่า ผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี
3.2 การรับบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเป็นบุตรบุญธรรมจะต้องได้รับคำยินยอมจากบิดามารดาของผู้ที่จะเป็นบุตรบุญธรรมก่อน
3.3 ฐานะของบุตรบุญธรรมมีสิทธิเสมอกับบุตรขอบด้วยกฎหมาย เช่น สิทธิ์ได้รับการเลี้ยงดู ได้รับการส่งเสียให้ศึกษาเล่าเรียน และสิทธิได้รับมรดก เป็นต้น
ความสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดากับบุตร
1. สิทธิและหน้าที่ของบิดามารดา มีดังนี้
1.1 บิดามารดามีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาแก่บุตร
1.2 บิดามารดามีอำนาจปกครองบุตร เช่น กำหนดที่อยู่อาศัย อบรมว่ากล่าวสั่งสอนหรือทำโทษบุตรตามสมควร มีสิทธิจัดการทรัพย์สินของบุตร และเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของบุตรในการฟ้องร้องดำเนินคดีต่อศาล
2. สิทธิและหน้าที่ของบุตร
2.1 บุตรมีสิทธิใช้นามสกุลของบิดา
2.2 บุตรมีสิทธิได้รับการอุปการะเลี้ยงดูและได้รับการศึกษาจากบิดามารดา
2.3 บุตรมีหน้าที่ดูแลบิดามารดาเป็นการตอบแทน
2.4 บุตรจะฟ้องร้องบิดามารดาของตนเป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญาไม่ได้