Field Study 1 & 2

Ang isang obserbasyon sa silid-aralan ay isang kapaki-pakinabang na instrumento para sa paglago sa propesyonalismo sapagkat ito'y nagbibigay sa akin ng pagkakataon na makakuha ng kaalaman ukol sa aking paraan ng pagtuturo. Sa pagmumuni-muni sa aking huling obserbasyon sa silid-aralan, napansin ko ang iba't ibang bahagi ng mga lakas at mga aspeto na maaaring mapabuti. Ang mga bahaging ito na aking nasilayan ay kritikal sa proseso ng pagtuturo at pag-aaral, at ito'y nararapat bigyang-pansin ng mga institusyon at mga guro.

Isa sa mga aspeto ay ang pamamahala sa silid-aralan. Mahalaga ito sa klase dahil nagbibigay ito ng estruktura, kaayusan, at maayos na kapaligiran para sa epektibong proseso ng pag-aaral. Ito ay nagbibigay daan para sa malinaw at maayos na daloy ng pagtuturo. Kapag ang guro ay mahusay sa pamamahala ng silid-aralan, mas nagiging masigla at mas nagpopokus ang mga mag-aaral sa kanilang mga gawain. Ang maayos na patakaran at kaayusan ay nagbubunga ng magandang samahan sa klase, nagbibigay daan para sa masusing pakikipagtulungan, at nagtataguyod ng masiglang kapaligiran ng pag-aaral. Ang magandang estratehiya sa pagtuturo at mahusay na pakikipag-ugnayan ay siya talagang daan sa matiwasay na silid-aralan.

Ang pangalawa namang na obserbahan ko ay tungkol sa pagtatayo ng matibay na relasyon sa mga mag-aaral. Tulad ng isang hardin na nangangailangan ng liwanag ng araw at tubig upang umunlad, kinakailangan ng mga mag-aaral ng positibong ugnayan sa kanilang mga guro upang sila ay mapabuti at umunlad sa larangan ng akademiko at emosyonal na aspeto. Naniniwala ako na ang pagkakaroon ng magandang ugnayan sa mga mag-aaral ay nagbibigay-daan sa mas mainam na komunikasyon. Sa pamamagitan nito, ay mas madali para sa guro na maunawaan ang mga pangangailangan at kahinaan ng bawat mag-aaral. Ang masusing pakikinig at pagsasangguni ay nagbubukas ng pinto para sa mas personal na pagtuturo na nakatuon sa mga indibidwal na pangangailangan ng bawat isa.

Sa aking mga obserbasyon sa opisina ng departamento sa Filipino para sa mga baitang 9 at 10, natutunan kong ang isang guro ay dapat magkaruon ng magandang koneksyon sa kanyang mga kasamahan. Napakasaya ng paligid doon; tinuturuan nila ang mga estudyante na bumati nang maayos sa lahat ng guro na nasa opisina, tulad ng pagbati ng "Magandang umaga, mga Guro." Napakabait din nila sa pakikisama sa amin bilang mga Practice Teachers, sinisigurado nilang komportable kami sa bawat araw ng aming Field Study Journey. Sila ay lumilikha ng isang pagkakasundo at malusog na pakikisama sa bawat isa sa pagkamit ng pangarap at misyon ng paaralan.

Ang panghuling napakahalagang aspeto na dapat ay mapabuti ay ang mga estratehiya sa pagtuturo. Madalas sabihin ng iba na ang asignaturang Filipino ay "nakakatamad," ngunit hindi ako sang-ayon dito. Wala namang nakakatamad na subject kung hindi nakakatamad ang paraan ng pagtuturo ng guro. Napansin ko minsan na inaantok ang mga estudyante habang nagtuturo ang guro sa harap, ngunit wala akong masyadong nakitang aksyon upang malutas ito. Kaya naman ay napaka importantente na ang bawat guro ay may lubusan ng kaalaman sa mga estratehiya sa pagtuturo, dahil ito ay nagbibigay daan sa pag-unlad ng masusing proseso ng pagtuturo na nakatuon sa pagpapabuti ng mga resulta ng pag-aaral at paglago ng bawat mag-aaral. Ang kanilang kahalagahan ay naiuugma sa pangangailangan ng pagbabago at pagsanay upang mapanatili ang mataas na kalidad ng edukasyon at isang masayang leksyon.