หมายถึง สภาพของบุคคลที่มีวุฒิภาวะแรงจูงใจและประสบการณเดิมสูง พอที่จะ กอใหเกิดการตัดสินใจเลือกพัฒนาอาชีพไดโดยสะดวก การวิเคราะหการตัดสนิใจเลือกพัฒนาอาชีพ
ตลาด คือ กลุมของบุคคลและองคการที่มีความตองการและมีอํานาจในการซื้อสินคาและบริการ
สวนประกอบของตลาด
1. ความสนใจในสินคาและบรกิ าร
2. ความเต็มใจที่จะแลกเปลี่ยนสินคาและบรกิ าร
3. มีอํานาจซื้อ การตลาด มีระบบของการดําเนินงานของธุรกิจ ที่มุงเนนการตอบสนองของตลาด หรือผูบริโภค เปนสําคัญ
1. ผูซื้อคือใคร
2. ตองการซื้ออะไร
3. ตองการซื้ออยางไร
4. ตองการซื้อเมื่อใด
5. ตองการซื้อที่ไหน
6. เพราะเหตุใดจึงซื้อ
7. ใครเปนผูมีอิทธิพลในการซื้อ
1. ทรัพยากรของกิจการ
2. ความเหมือนกนั ของผลิตภัณฑ
3. ลําดับชั้นในวัฏจักรชีวิตผลิตภณั ฑ
4. ความเหมือนกนั ของตลาด
5. กลยุทธการตลาดของคูแขงขัน
การพยากรณความตองการของตลาด อุปสงคของผลิตภัณฑ ปริมาณทั้งหมดของผลิตภณั ฑที่ซื้อโดยกลุมลูกคาที่กําหนด ไดแก
1. ผลิตภัณฑ
2. ปริมาณทั้งหมด
3. การซื้อ
4. กลุมลูกคา
5. ขอบเขตของภูมิศาสตร
6. ระยะเวลา
7. สภาวะแวดลอมการตลาด
8. แผนการตลาด
ความรู หมายถึง การเรียนรู การจํา และการระลึกถึงความคิดโดยใชขอมูลขอเท็จจริงให เปนไปตามเปาหมายวัตถุประสงคในการตัดสินใจเลือกพัฒนาอาชีพ
ทักษะ คือ ความสามารถในการปฏิบัติงานดานตาง ๆ อยางชํานาญ ซึ่งครอบคลุมการตัดสินใจ เลือกพัฒนาอาชีพ
เทคนิค คือ กลวิธีตาง ๆ ที่ใชเสริมกระบวนการ ขั้นตอน วิธีการ หรือการกระทําใด ๆ เพื่อชวยให กระบวนการ ขั้นตอน วิธีการ หรือการกระทําในกิจกรรม/งานนั้น ๆ มีคุณภาพและประสิทธิภาพมากขึ้น
ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม หมายถึง สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และทุกสิ่ง ทุกอยางที่อยูรอบตัวเรา ทั้งมีชีวิตและไมมีชีวิต ทั้งที่เปนรูปธรรมและนามธรรม (วัฒนธรรม แบบแผน ประเพณี ความเชื่อ) มีอิทธิพลเกี่ยวโยงถึงกัน เปนปจจัยในการเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน ผลกระทบ จากปจจัยหนึ่งจะมีสวนเสริมสราง หรือทําลายอีกสวนหนึ่งอยางหลีกเลี่ยงมิได สิ่งแวดลอมเปน วงจรวัฏจักรที่เกี่ยวของกันไปทั้งระบบ และมนุษยสามารถนํามาใช หรือปรับแตงใหเกิดประโยชน ในการดํารงชีวิต การพัฒนาการเกษตร ที่มีผลตอดานเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือนเกษตรกร จําเปนตอง อาศัยทรัพยากรในระดับครัวเรือน คือ ที่ดิน ทุน แรงงาน และทรัพยากรมนุษย หรือความสามารถใน การจัดการเพื่อดําเนินการผลิตสินคาเกษตรสูผูบริโภค ทรัพยากรระดับครัวเรือน มีความสัมพันธกับขนาดของฟารม แรงงาน การถือครองและ รายได รายจายครัวเรือน ขนาดของฟารมขนาดเล็กสามารถรองรับแรงงานไดนอยกวาฟารมขนาด ใหญ และการถือครองและการใชที่ดินจําเปนตองเพิ่มประสิทธิภาพการใชที่ดินโดยการปลูกพืช หมุนเวียนหรือพืชแซม การวางแผนการใชทรัพยากรระดับครัวเรือน มีความจําเปนอยางยิ่งในการผลิตพืชผล การเกษตร ซึ่งผูจัดการหรือเจาของฟารมตองพิจารณาใชทรัพยากรอยางเหมาะสม ไมทําลาย สิ่งแวดลอม และอนุรักษทรัพยากรอยางยั่งยืน
ที่ดิน เปนทรัพยากรที่มีจํากัดตามธรรมชาติ มีลักษณะแตกตางกันตามชนิดโครงสรางและ คุณสมบัติขึ้นอยูกับสภาพภูมิประเทศ ที่ดิน เปนปจจัยอยางหนึ่งไมวาจะผลิตทางดานการเกษตร หรืออุตสาหกรรม อยางไรก็ตาม ในดานการเกษตรนั้นที่ดินถือวามีความสําคัญพิเศษ โดยปกติแลวที่ดินมีคุณลักษณะที่แตกตางกัน ในแตละทองที่ ความอุดมสมบูรณก็แตกตางกันออกไป ความลาดชัน ที่ราบ ที่ลุม ที่ดอน ก็มีความ แตกตางกัน ดังนั้น ดินเปนปจจัยหนึ่งในการกําหนดกิจกรรมตาง ๆ ภายในฟารม กลาวคือ
1. ที่ดินเปนปจจัยสําคัญทกี่ ําหนดวาควรจะผลิตชนดิ พืชและสัตวอะไร
2. ที่ดินสามารถจะกําหนดระยะเวลาการปลูก ระบบการปลูกพืช และรูปแบบการผลิตทาง การเกษตร เชน ที่ดินเปนที่ราบลุมและมีความชื้นอยูบาง สามารถกําหนดระยะเวลาการปลูกของพืช แตละชนิด การปลูกพืชหมุนเวียน การปลูกพืชแซม การปลูกพืชเหลื่อมฤดู และรูปแบบการผลิต แบบไรนาสวนผสม และเกษตรผสมผสาน
3. ชนิดของดินที่สวนในการกําหนดกิจกรรม เชน ดินเหนียวปนดินรวน อาจจะเหมาะสม ตอการทํานา ดินรวนปนดินทรายอาจจะเหมาะตอการทําพชืไรบางชนิด ดินเหนียวหรือดินทรายก็ยัง สามารถปลูกพืชและทําบอปลาได แตถาหากดินทั่วไป ไมมีความอุดมสมบูรณมากนักอาจจะใช เลี้ยงสัตว เปนตน
4. สภาพพื้นที่แตละแหง เชน ที่ราบและที่ลุมอาจจะเหมาะสมตอการทํานา พืชผัก ไมดอกไมประดับ ไมผลและไมยืนตนบางชนิด หากสภาพพื้นที่ลุมมากอาจจะทําบอปลา นาบัว นาผักกระเฉด เปนตน สวนสภาพพื้นที่ดอนอาจจะปลูกพืชไร ไมผลและไมยืนตนบางชนิด ตลอดจนการเลี้ยงสัตว
5. ลักษณะและคุณสมบัติอื่น ๆ เชน ความเปนกรดเปนดาง ปริมาณอินทรียวัตถุในดิน ดินเปรี้ยว ดินเค็ม ความลึกของหนาดิน ดินชั้นตาง ๆ เปนตน สิ่งเหลานี้มีผลตอการกําหนดกิจกรรม วิธีการผลิตทั้งปริมาณและคุณภาพ อยางไรก็ตาม ที่ดินมิไดมองเฉพาะเนื้อดิน ชนิดของดิน ลักษณะดิน และสภาพตาง ๆ ทางเคมี หรือทางกายภาพที่กลาวมาแลวเทานั้น ดินยังหมายถึง สภาพพื้นดินที่มีน้ําใตดิน น้ําบนดิน ความชื้น ของดิน ความอุดมสมบูรณของดิน ปริมาณอินทรียวัตถุ พืชพรรณไมนานาชนิดที่ปรากฏใหเห็นบน พื้นที่เหลานั้น สิ่งมีชีวิตสัตวบกเล็ก ๆ บนพื้นดิน เปนตน ดังนั้น ดินจึงเปนปจจัยสําคัญหนึ่งที่จะ กําหนดกิจกรรมการเกษตรได ทั้งนี้ ขึ้นอยูกับความสามารถของเจาของฟารมจะจัดการกับที่ดินให เกิดประโยชนสูงสุดไดอยางไรแตถามองในแงเศรษฐศาสตรผลตอบแทนที่ดิน คือ คาเชาที่ดิน ประเทศไทยมีขนาดฟารม โดยเฉลี่ย 25.94 ไร และสภาพการใชที่ดินเพื่อการเกษตร ในแตละภาคมีลักษณะและปญหาแตกตางกัน ดังนี้
ทุน หมายถึง เงินทุน เครื่องจักรกลการเกษตรตาง ๆ โรงเรือน สิ่งกอสรางที่ใชในการผลิต และเก็บรักษาผลผลิต รวมทั้งปจจัยการผลิตที่เปนพันธุพืช พันธุสัตว ปุย สารเคมี เปนตน ทุนมีความสําคัญมากตอการผลิต และทุนยังมีความสัมพันธกับแรงงาน ถาใชทุนมากการใช แรงงานก็นอยลง การเกษตรแบบสมัยใหมจําเปนตองอาศัยทุน สําหรับแหลงเงินทุนอาจไดจาก ทรัพยสินที่มีอยู ไดจากกิจกรรมที่ใหผลตอบแทนหลังจากดําเนินงานเสร็จและการออมทรัพย ทุนอาจไดจากการกูเงินหรือมีเครดิตกับสถาบันการเงินหรือกับเพื่อนบาน การใชทุนใหมี ประสิทธิภาพ
แรงงานเปนปจจัยสําคัญอยางหนึ่งในการผลิต ในที่นี้หมายถึงลักษณะทั้งกายภาพและจิตใจ ในดานกายภาพนั้นเกี่ยวกับเรื่องสุขภาพและอนามัย ความแข็งแรงสมบูรณในการทํางาน สวนดาน จิตใจนั้นรวมถึงทัศนคติ อุดมการณ ความขยันหมั่นเพียร ความรูสึกรับผิดชอบในการผลิต ลักษณะ ของแรงงานพอที่แยกแรงงานออกเปน 3 ประเภท คือ
1. แรงงานคน
2. แรงงานสัตว
3. แรงงานเครื่องจกั รกลการเกษตร
การจัดการในที่นี้ หมายถึง การจัดสรรหรือการดําเนินการทรัพยากรในการผลิต (ที่ดิน ทุน และแรงงาน) เพื่อทําใหการผลิตใหไดตามวัตถุประสงคและเปาหมายของผูจัดการฟารม ดังนั้น การจัดการของผูจัดการฟารมในแตละสภาพพื้นที่แตละฟารมไมเหมือนกัน โดยการตัดสินใจวาจะ เลือกผลิตกิจกรรมอะไร และอยางไร ในสภาพขีดจํากัดดานทรัพยากรและภายใตความเสี่ยง ความไม แนนอนของการผลิตและการตลาด อยางไรก็ตามเกณฑในการพิจารณาโดยทั่วไป
1. จะผลิตอะไร
2. จะผลิตที่ไหน
3. จะผลิตเมื่อไร
4. จะผลิตเทาไรและอยางไร
5. จะผลิตและขายกับใคร