ตลาดน้ำอโยธยา: สายน้ำแห่งชีวิตและเศรษฐกิจชุมชน วิถีชีวิตและเศรษฐกิจท้องถิ่น "เงินหมุนเวียนในชุมชน" การพึ่งพาอาศัยกัน: ตลาดแห่งนี้ทำให้ชาวบ้านในอำเภอต่างๆ มีพื้นที่ปล่อยของ ไม่ว่าจะเป็นผักสวนครัวจากสวนหลังบ้าน หรือเครื่องปั้นดินเผาจากชุมชนใกล้เคียง ทำให้เงินทองไหลเวียนอยู่ในจังหวัด ไม่รั่วไหลไปไหน แหล่งเรียนรู้เชิงวัฒนธรรมการปรับตัวตามยุคสมัย: เราจะได้เห็นว่าวิถีชีวิตดั้งเดิมสามารถอยู่รอดในโลกปัจจุบันได้อย่างไร ผ่านการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การแต่งกาย การใช้ภาษา และสถาปัตยกรรมเรือนไทยหมู่ที่สวยงาม ซึ่งช่วยให้เข้าใจ "รากเหง้า" ของคนไทยว่ามีความอ่อนน้อมและเรียบง่าย
หมู่บ้านโปรตุเกส รอยจารึกมิตรภาพจากโพ้นทะเล ย้อนกลับไปกว่า 500 ปีที่แล้ว โปรตุเกสเป็นชาติยุโรปชาติแรกที่เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีกับอยุธยาในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ชาวโปรตุเกสไม่ได้เข้ามาแค่ค้าขาย แต่ยังนำความรู้ด้านการทหาร การหล่อปืนไฟ และการสร้างป้อมปราการมาถ่ายทอดให้ไทย จนกลายเป็น "ทหารอาสา" คู่พระทัยของกษัตริย์อยุธยาหลายพระองค์ ศิลปกรรมและภูมิปัญญา มรดกที่กินได้และสถาปัตยกรรมที่ยั่งยืน ชาวโปรตุเกสทิ้งร่องรอยแห่งภูมิปัญญาไว้ในวิถีชีวิตคนไทยอย่างแนบเนียน ไม่ว่าจะเป็น โบราณสถานซานเปโตร ขนมไทยที่มีกลิ่นอายยุโรป ภูมิปัญญาที่โดดเด่นที่สุดคือการนำ "ไข่" และ "น้ำตาล" มาทำขนม โดยฝีมือของ ท้าวทองกีบม้า (ลูกครึ่งโปรตุเกส-ญี่ปุ่น) ที่กลายเป็นต้นกำเนิดของ ทองหยิบ ทองหยอด และฝอยทอง ที่เราทานกันจนถึงทุกวันนี้
ตลาดน้ำเปรียบเสมือน "เครื่องยนต์ทางเศรษฐกิจ" ของชาวอยุธยา การจ้างงานท้องถิ่น: ตั้งแต่คนพายเรือนำเที่ยว นักแสดงแสงสีเสียง ไปจนถึงพ่อค้าแม่ค้า ส่วนใหญ่คือคนในพื้นที่ ทำให้เกิดความรักและหวงแหนในบ้านเกิด เพราะอาชีพและรายได้ถูกสร้างขึ้นจากรากฐานทางวัฒนธรรม
รวบรวมแหล่งท่องเที่ยว
ครบทุกวัดที่สำคัญ