A może jest akurat odwrotnie:
to ludzie nadają temu pomieszczeniu swoisty nastrój? 

Peter Zumthor, Myślenie architekturą 

Publikacja ta, choć jest wyrazem osobistych przemyśleń, nie powstała w próżni. Stanowi ona efekt wieloletniej praktyki, której źródło ulokowane jest w konkretnym miejscu – na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Wydział Grafiki, zarówno w swoim obecnym kształcie, jak i w wymiarze historycznym, to zespół profesjonalistów, artystów i dydaktyków. Każdy z nich poprzez codzienną pracę twórczą i pedagogiczną wnosi do tej wspólnoty unikalną wartość, budując jej intelektualną i artystyczną siłę.

|Dla naszego artystycznego credo niezwykle ważne jest jednak przenikanie się myśli ludzi pracujących również w innych jednostkach Uczelni: na Wydziale Malarstwa, Rzeźby i Intermediów, Architektury Wnętrz czy Wzornictwa. Akademia to miejsce spotkań twórców – zarówno w formie wirtualnej, jak i w świecie realnym – a wykładowcy i studenci stanowią społeczność, która rozwijając rutynę dnia codziennego, kładzie stabilne fundamenty pod twórczy rozwój na każdym poziomie i etapie, gdzie tylko tli się iskra ciekawości, zainteresowania, zaangażowania i entuzjazmu. Dlatego ASP to naszym zdaniem nie tylko wykreowana oferta kształcenia, doprecyzowywane programy i dobrane tematy kursowe. Na uczelnianą wspólnotę składa się znacznie więcej elementów.

|Wszyscy chcemy poszanowania naszych najwyższych dóbr osobistych, w tym imienia i nazwiska. W dobrej atmosferze, w której potrzeba ta jest zaspokojona, czujemy się obecni i nieanonimowi. A kiedy wzmacnia się nasze poczucie tożsamości, wspierane naturalnym zainteresowaniem otoczenia, nastaje tak ważny i oczekiwany dobry czas.

|Naturalnie wyczuwalna dobra atmosfera to także podstawa do budowania dialogu. Stwarza możliwość rozbudzenia w studentach zainteresowania, a następnie zaangażowania ich do interakcji podczas pracy kreacyjnej. Z perspektywy czasu świadomość wyjątkowości chwil, których mieliśmy i nadal mamy zaszczyt doświadczać jako dydaktycy podczas spotkań z ludźmi pełnymi pytań i oczekiwań, uwalnia w nas dogłębne zrozumienie naszej roli jako tych, którzy oddanego w depozyt czasu studentów nie mogą zmarnować.

|Z głębokiego szacunku dla zespołu, który obecnie współtworzy to miejsce, pragniemy wymienić z imienia i nazwiska aktualny skład dydaktyczny Wydziału Grafiki, pamiętając jednocześnie o tych, których już z nami nie ma – o naszych mistrzach i przyjaciołach, których mądrość wspierała nas w okresie studiów i później, kiedy sami rozpoczynaliśmy pracę na Wydziale.

Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku tworzą dziś: 

Akermann Janusz prof.

Bem-Borucka Anna prof.

Bogusławski Tomasz prof.

Górski Janusz prof.

Jackiewicz-Kaczmarek Alina prof.

Marszałek Waldemar prof. 

Witkowski Sławomir prof.

Hanysz-Stefańska Magdalena dr hab., prof. ASP 

Kamiński Adam dr hab., prof. ASP 

Kręczkowska Grażyna dr hab., prof. ASP 

Łukasik Katarzyna dr hab., prof. ASP 

Muszalski Piotr dr hab., prof. ASP 

Protasiuk Grzegorz dr hab., prof. ASP 

Radecki Grzegorz dr hab., prof. ASP 

Staniszewski Jacek dr hab., prof. ASP 

Syrkowski Dariusz dr hab., prof. ASP 

Świerżewski Adam dr hab., prof. ASP 

Królak Agata dr hab., prof. ASP 

Butowski Łukasz dr 

Kata Eurydyka dr 

Kocurek Kamil dr 

Lewalski Karol dr 

Majewska-Rosińska Edyta dr 

Pawlikowska Ada dr 

Prusinowska Aleksandra dr 

Turło Robert dr 

Wasik Anita dr 

Włodarek Dominik dr 

Czaplewska Joanna mgr 

Fedusio Rafał mgr 

Weronika Dziurdziewicz mgr 

Hardziej Patryk mgr 

Gawron Anna mgr 

Kowalewska-Chojnowska Edyta mgr 

Mielnik Alina mgr 

Okrutny Kamila mgr 

Paluch Piotr mgr 

Pękalski Adam mgr 

Podkościelny Patrycja mgr 

Przybysz Adam mgr 

Savchenko Vasyl mgr 

Świerczek Magdalena mgr 

Tynna Eugenia mgr 

Wernicka Emilia mgr 

Wirtel Michał mgr 

Zając Jakub mgr 

Zielińska Adrianna mgr 

Żywicki Mateusz mgr 

To właśnie w pracowniach prowadzonych przez ten zespół, w bezpośrednim

 dialogu nauczyciela- lidera ze studentem badane są granice medium, a

 nierzadko kreowane autorskie wersje technologii i unikalne metodyki nauczania. Ten kierunek współpracy, dawniej określany jako relacja mistrz–uczeń, rozwijał się od momentu utworzenia Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku na kanwie Szkoły Sopockiej i stał się dla niej fundamentalny. To postawa twórcza głęboko zakorzeniona w szacunku do rzemiosła, ale też w odwadze do eksperymentowania. Podwaliny dialogu i wszelkich kolejnych koncepcji dydaktycznych położyli bezpośrednio po mrocznym okresie II wojny światowej pionierzy wywodzący się z różnych dyscyplin artystycznych i aktywnie uczestniczący w odbudowie zrujnowanego Gdańska. Ich determinacja i zrozumiała tęsknota za wspólnotą bliskich sobie ludzi, których ukierunkowane myślenie kreowało postawy wolnościowe, niewątpliwie dawały im siłę i radość z wszelkich aktywności twórczych.

|Pełne przedstawienie dorobku i filozofii pracy każdego z twórców związanych z tym miejscem wymagałoby wielotomowej monografii środowiska. Tym bardziej dziękujemy Koleżankom i Kolegom, którzy udostępnili nam swoje realizacje jako przykłady zróżnicowanych technik i technologii artystycznych stosowanych na przestrzeni lat w ASP w Gdańsku. Wierzymy, że publikacje ich autorstwa ukazują wielość możliwości i pozwalają w sposób pogłębiony zilustrować przemyślenia stanowiące oś tego wydawnictwa – indywidualne, humanistyczne i spowolnione podejście do procesu projektowego.

Tekst ten kierujemy do studentów i młodych projektantów, naszych partnerów w dyskusji. Dla odpowiedniej dynamiki przekazu proponujemy w nim kilka autorskich, skutecznych rozwiązań, jakie stosujemy we własnych procesach twórczych. Przede wszystkim koncentrujemy się jednak na próbie udzielenia odpowiedzi na pytanie, dlaczego humanistyczne podejście do projektowania – oparte na refleksji i świadomości – ma dzisiaj fundamentalne znaczenie i w jaki sposób pozwala cieszyć się nie tylko efektem, ale także wysiłkiem, który do niego prowadzi.

|Dalecy jesteśmy od wskazywania „jedynych słusznych” rozwiązań. Za słuszną uważamy jednak postawę otwartości na obserwację oraz – co ważne – na błąd, gdyż dostarcza ona nowych, zaskakujących wniosków i zasila mechanizm kreacji. Chcemy zwrócić uwagę na moment, kiedy kreacja staje się GRĄ – fascynującą rozgrywką pomiędzy tym, co stare, a tym, co nowe; pomiędzy tym, co niedokładne, a tym, co precyzyjne. Towarzysząca temu postawa może bowiem wykraczać daleko poza dyscypliny artystyczne i realnie wspierać nas w codziennym funkcjonowaniu.

|Na przestrzeni dekad wiele napisano na temat projektowania graficznego i kreacji wizualnej. Powstało dużo mądrych treści, z którymi można by dyskutować, my jednak nie chcemy tego robić. Chcielibyśmy przyjąć inną perspektywę – podzielić się sposobami postrzegania inspiracji i opowiedzieć, czym ona dla nas jest, a także przedstawić nasz proces projektowy i aktualną definicję projektowania. Aktualną, ponieważ wraz z upływem czasu perspektywa ewoluuje, wyostrza się i tępi zarazem. To, co kiedyś było brzydkie, dziś potrafi być piękne.

|Oczywiście ta perspektywa potrafi się błyskawicznie zmieniać. Wystarczy rozpocząć trudno układającą się współpracę rynkową, aby natychmiast chcieć uciec od procesu twórczego – osiągnąć zamierzony cel i jak najszybciej wrócić do własnej krainy łagodności i bezpieczeństwa, do własnego programu, w którym nikt nie ocenia, nikt nie wymaga i nie myli pojęć… To właśnie dlatego publikacja ta ma taką, a nie inną formę. Ma ona stanowić utwór wizualny zaprojektowany tak, aby inspirować do pracy z poszanowaniem własnych predyspozycji, zwłaszcza manualnych, jako najbardziej autentycznych i wartościowych twórczo. W kontekście ogólnodostępnych technologii praca manualna interesuje nas najbardziej. To właśnie tej trudnej, brudnej, ale wspaniałej pracy, będącej esencją wspomnianej krainy łagodności i kluczowym elementem koncepcji dydaktycznej Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku, poświęcamy najwięcej uwagi.

|Zanim przejdziemy dalej, musimy odnieść się do pewnego paradoksu – w niniejszym opracowaniu gloryfikujemy bowiem wszelką ręczną pracę twórczą, lecz udostępniamy je wyłącznie w wersji cyfrowej. Fakt! Jednak wektor naszej koncentracji roboczej skierowaliśmy na zebranie przemyśleń i przekazanie ich w formie o jak najszerszym zasięgu – bez namacalnego, papierowego dowodu. Zdecydowaliśmy się na to, ponieważ publikacja ta nie ma być kolejnym pięknym obiektem, ale katalizatorem myśli. Forma cyfrowa pozwala myśli dotrzeć najdalej, a materialne świadectwa naszej filozofii dostępne są w wielu innych opracowaniach artystycznych i projektowych, które mieliśmy i mamy okazję tworzyć.