Viktor Frankl

Viktor Emil Frankl is geboren in Wenen op 26 maart 1905; hij is in dezelfde stad overleden op 2 September 1997.

Viktor Frankl was hoogleraar in de Neurologie en Psychiatrie aan de Universiteit van Wenen. Hiernaast was hij als gast-docent verbonden aan verschillende universiteiten in de Verenigde Staten. Frankl ontving 29 eredoctoraten van universiteiten in alle delen van de wereld.

Van 1940 tot 1942 was Frankl directeur van het Neurologische Departement van het Rothschild Hospitaal in Wenen.

Viktor Frankl verwierf Internationale bekendheid met zijn boek De zin van het bestaan. In het eerste deel reconstrueert Frankl autobiografisch hoe hij en zijn joodse familie in 1942 door de nazi’s werden gedeporteerd naar de Duitse vernietigingskampen in de Tweede Wereldoorlog. Frankl overleefde de Holocaust en vond in de verschrikkingen en ontberingen die hij meemaakte, een bevestiging dat zijn ideeën over de mens, geestelijke gezondheid en therapie, levensvatbaar zijn.

Na de Tweede Wereldoorlog publiceerde Frankl over zijn bevindingen en ging hij opnieuw doceren aan universiteiten. Van 1946 tot 1970 was hij directeur van de Neurologische Polikliniek van Wenen.

Frankl's 32 boektitels zijn verschenen in tenminste 26 talen. Volgens een onderzoek van de United States Library of Congress is Frankl's book "Man's Search for Meaning" (De zin van het bestaan) een van de tien meest invloedrijke boeken onder de 'lifetime readers' in Amerika vandaag de dag.

Viktor Frankl benadert de patiënt niet als 'de zieke', maar als een mens met een ziekte. Achter de ziekte zit een uiteindelijk onbeschadigde 'geestelijke persoon'. In zijn Tien Stellingen over de Persoon schetst Frankl zijn mensbeeld (antropologie) nauwgezet en compact.

Overal ter wereld zijn instituten die zich bezig houden met onderzoek, training en scholing in de lijn van Viktor Frankl, de Logotherapie en Existentieel Analytische Psychotherapie. In Wenen is het Viktor Frankl Zentrum gevestigd, waar de geestelijke erfenis van Frankl bewaard wordt.

It doesn’t really matter what we expected from life, but what life expected from us” (Frankl, 1986)