Je m'appelle Valérie Lamber, auteure belge d'origine grecque, publiée en autoédition. Aujourd'hui âgée de 58 ans, je partage, à travers ce livre, l'histoire qui a bouleversé ma vie. Il m'a fallu 26 ans avant de trouver la force de rouvrir les tiroirs de ma mémoire et de mettre des mots sur l'impensable.

Après mes études, j'ai vécu trois mois en Angleterre, à Purley, comme jeune fille au pair, réalisant ainsi un rêve de longue date : apprendre l'anglais. J'ai moi-même traduit ce livre en anglais et en grec. N'étant pas traductrice professionnelle, quelques imperfections peuvent subsister. J'espère simplement que les lecteurs accueilleront ces éditions avec la même bienveillance, la même sincérité et la même humanité que celles avec lesquelles elles ont été réalisées.

Sans mode d'emploi – Vivre sans toi n'est ni un manuel, ni un ouvrage théorique sur le deuil. C'est une histoire vraie, profondément personnelle, écrite avec amour, sincérité et courage.

Je n'ai pas de réponses à apporter, car chacun vit le deuil à sa manière. Je raconte simplement comment, moi, j'ai traversé cette épreuve, avec mes peurs, mes doutes, ma culpabilité, mes erreurs, mes fragilités et l'amour immense que je porte à mes enfants, qui ont eux aussi dû grandir avec les conséquences de ce traumatisme et supporter, malgré eux, une maman parfois trop protectrice, parfois étouffante. Mon histoire est la mienne. Elle n'a pas vocation à expliquer comment il faut vivre un deuil, mais simplement à témoigner de la manière dont j'ai vécu le mien.

Si, à travers ces pages, vous vous sentez compris, un peu moins seul ou simplement écouté, alors mon livre aura trouvé sa véritable raison d'être.

Vous n'êtes pas seul(e).

My name is Valérie Lamber, a self-published Belgian author of Greek origin. Now 58 years old, I share, through this book, the story that changed my life forever. It took me 26 years to find the strength to reopen the drawers of my memory and put into words the unimaginable.

After finishing my studies, I spent three months in Purley, England, as an au pair, fulfilling a lifelong dream of improving my English. I translated this book myself into English and Greek. As I am not a professional translator, there may still be a few imperfections. I simply hope that readers will welcome these editions with the same kindness, sincerity and humanity with which they were created.

Life Without a Manual – Living Without You is neither a guide nor a theoretical book about grief. It is a true and deeply personal story, written with love, honesty and courage.

I do not claim to have the answers, because everyone experiences grief differently. I simply share how I lived through mine, with my fears, doubts, guilt, mistakes, vulnerabilities, and the immense love I have for my children, who also had to grow up with the consequences of this trauma and, despite themselves, endure a mother who was sometimes overprotective and even suffocating. This is my story. It is not meant to tell anyone how to grieve, but simply to bear witness to the way I experienced my own grief.

If, through these pages, you feel understood, a little less alone, or simply listened to, then my book will have fulfilled its purpose.

You are not alone.

Ονομάζομαι Βαλερί Λαμπέρ, είμαι Βελγίδα συγγραφέας ελληνικής καταγωγής και εξέδωσα μόνη μου το βιβλίο μου. Σήμερα, σε ηλικία 58 ετών, μοιράζομαι μέσα από αυτό το βιβλίο την ιστορία που άλλαξε για πάντα τη ζωή μου. Χρειάστηκαν 26 χρόνια για να βρω τη δύναμη να ανοίξω ξανά τα συρτάρια της μνήμης μου και να βάλω σε λέξεις το αδιανόητο.

Μετά τις σπουδές μου, έζησα τρεις μήνες στο Purley της Αγγλίας ως au pair, πραγματοποιώντας ένα όνειρο ζωής: να μάθω καλύτερα αγγλικά. Μετέφρασα η ίδια το βιβλίο αυτό στα αγγλικά και στα ελληνικά. Δεν είμαι επαγγελματίας μεταφράστρια και ενδέχεται να υπάρχουν μικρές ατέλειες. Ελπίζω οι αναγνώστες να υποδεχθούν αυτές τις εκδόσεις με την ίδια κατανόηση, ειλικρίνεια και ανθρωπιά με τις οποίες δημιουργήθηκαν.

Το «Χωρίς οδηγίες χρήσης – Χωρίς εσένα» δεν είναι οδηγός ούτε θεωρητικό βιβλίο για το πένθος. Είναι μια αληθινή, βαθιά προσωπική ιστορία, γραμμένη με αγάπη, ειλικρίνεια και θάρρος.

Δεν έχω απαντήσεις να δώσω, γιατί ο καθένας βιώνει το πένθος με τον δικό του τρόπο. Απλώς αφηγούμαι πώς έζησα εγώ το δικό μου, με τους φόβους, τις αμφιβολίες, τις ενοχές, τα λάθη, τις ευαλωτότητές μου και την απέραντη αγάπη που έχω για τα παιδιά μου, τα οποία μεγάλωσαν και εκείνα με τις συνέπειες αυτού του τραύματος και αναγκάστηκαν, χωρίς να φταίνε, να ζήσουν με μια μητέρα που ήταν μερικές φορές υπερπροστατευτική, ακόμη και αποπνικτική. Αυτή είναι η δική μου ιστορία. Δεν έχει σκοπό να πει σε κανέναν πώς πρέπει να πενθήσει, αλλά απλώς να καταθέσει τον τρόπο με τον οποίο βίωσα εγώ το δικό μου πένθος.

Αν μέσα από αυτές τις σελίδες νιώσετε ότι κάποιος σας καταλαβαίνει, ότι είστε λίγο λιγότερο μόνοι ή απλώς ότι κάποιος σας άκουσε, τότε το βιβλίο μου θα έχει εκπληρώσει τον σκοπό του.

Δεν είστε μόνοι.