18 september 2021
Het is mistig als we ’s morgens naar Utrecht rijden. Het navigatiesysteem van onze auto heeft een afwijkend adres en postcode ten opzichte van Google Maps voor de parkeerplaats bij het Castellum. Maar gelukkig komen we zonder grote problemen of oponthoud bij de parkeerplaats.
Om 09:15 u kunnen we beginnen aan de wandeling. Het eerste gedeelte is bekend voor ons, we waren er vorige week immers. Maar dan steken we de Langerakbaan over en komen we op de Groenedijk. Het is lang fietspad dat gedeeltelijk langs water door de wijk loopt. Om het einde maken we een kleine omweg door het Park de Hoge Weide. We lopen langs een dierenweide en passeren een hoge “berg” waar enkele bomen staan. De bomen zijn omcirkeld met een roestvast stalen buis. Dit maakt Jack nieuwsgierig en dus gaat hij naar boven.
Het blijkt dat aan die buis schommels hangen. Grappig, maar op dit tijdstip is er nog niemand aan het schommelen.
We verlaten het park en lopen naar de Daphne Schippersbrug. Deze sierlijke brug verbindt sinds een paar jaar de wijken Leidsche Rijn en Oog in Al met elkaar.
Het is een brug voor fietsers en wandelaars. De brug is genoemd naar de atlete die in Utrecht geboren is. Aan de overzijde van het Amsterdam-Rijnkanaal gaan we een trapje af en volgen we het kanaal naar links over het jaagpad. Het pad gaat over in de Richard Wagnerlaan. Deze laan volgt naar links de Leidsche Rijn. Het is hier prettig wandelen. Als we een drukke straat oversteken zien we vanaf de brug veel woonboten die langs de oever van het kanaal liggen. In een mooie omgeving.
We komen in het park Oog in Al, maar blijven wel de oever van het kanaal volgen. Naar links kijkend zien we dat het park druk bezocht wordt. Het is inmiddels mooi weer geworden, het zonnetje probeert door te breken en de temperatuur stijgt richting de 20 °C. Bij een terras houden we even pauze en bestellen een latte macchiato. Het is redelijk druk, maar ja, het ligt op een ideale plek. Na de aangename pauze gaan we verder en komen bij het Merwedekanaal.
Tegenover ons op een hoek bevindt zich het voormalige pand van de Koninklijke Nederlandse Munt. We steken een aantal bruggen over en gaan verder over de Leidse Kade. We bevinden ons in de wijk Lombok en komen in het Molenpark. Hier staat houtzaagmolen De Ster, verborgen tussen de hoge gevels van de huizen. Het is druk op het terras, en er zijn veel kinderen die zich amuseren met oa het kleinvee. Leuk. Via een ophaalbruggetje verlaten we dit parkje en gaan we richting het centrum van de Domstad. We lopen langs het Jaarbeursplein en het Beatrixtheater.
Voor het kantoor van de Rabobank zien we enkele opvallende beelden, waaronder een Romeinse legionair. Iets hoger bij de bank zien we een opvallend beeld van een paard.
We gaan de trappen op en steken de spoorlijnen over. Aan de overzijde passeren we het Moreelsepark. Daarna komen we op het plein Mariaplaats, dat één groot terras is. Het is er gezellig. Van hieruit wandelen we naar de Domtoren, die in de steigers staat. We komen op het Domplein. Onder dit plein heeft Utrecht een bijzondere attractie: DOMunder. Bezoekers dalen af onder het plein en herbeleven de geschiedenis van de stad vanaf de periode dat de Romeinen er waren. Misschien gaan we dat nog wel eens doen.
We gaan verder en lopen even later langs de Oudegracht waar plezierbootjes varen. Op het einde hiervan komen we weer bij een plein. De route voert ons nu langs de Vaartsche Rijn. We passeren een huis met een mooi schildering op de gevel. We hebben inmiddels de binnenstad verlaten. Als we een bankje zien houden we een korte pauze. Tiny heeft een kleine inzinking, door een drukke stad wandelen is toch anders dan door de rustige natuur. Na 20 minuten gaat het weer. Bij een plantsoentje verlaten we het kanaal. We zien 2 dames die ook het Limespad lopen. Bij een speeltuintje twijfelen of ze wel goed zitten. Jack zegt hun dat het goed zit, maar toch blijven ze nog rondkijken. Later zien we dat ze ons toch volgen. We komen in de wijk Lunetten, waar we langs het Inundatiekanaal lopen. Dit kanaal maakte deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, er kon een gebied mee onder water worden gezet. Op het eind van het pad gaan we links een brug over, waarna we op een fietspad komen. Via een fietsbrug steken we de A12 over. Na de brug verlaten we het fietspad en wandelen we over een graspad langs een grote waterplas. Bij het buurtschap Wayen volgen we de Waaise Wetering naar links. Een mooi traject, met veel wilgen langs het water. Nadat we onder een paar tunneltjes gelopen hebben zien we rechts in de verte Fort bij ’t Hemeltje liggen. De route gaat niet langs dit fort. We bekijken het vanuit de verte. We passeren wel een opmerkelijke boerderij, genaamd “De Klomp”. Eerst zien we een windwijzer in de vorm van een fietser, vervolgens 2 laarzen en dan 2 grote klompen gesnoeid uit buxusstruiken. Hier is iemand heel creatief geweest! Via een tunnel onder het spoorkomen we in de buurt van de volgende Romeinse bezienswaardigheid. We lopen over een smal pad langs weilanden totdat we bij een parkeerplaats het weggetje moeten oversteken. We zien een informatiebord en via een hekje wandelen we naar de plek waar ooit Fort Vectio lag, het oudste en grootste Romeinse castellum van Nederland.
Betonnen stroken geven aan hoe groot het fort was. Op het beton zijn teksten weergegeven die toelichting geven. Tevens zijn oude gebruiksvoorwerpen ingemetseld. In het fort is aangegeven waar de verblijfsruimten etc. waren.
Vanuit dit Romeinse fort is het een steenworp naar een fort van “jongere datum”: Fort bij Vechten.
Ook dit fort maakte deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
De route loopt door het fort dat tegenwoordig een museum herbergt en ook een evenementenlocatie is. We wandelen over de verdedigingswallen en kijken even naar binnen. We verlaten het complex via een smalle opening en vervolgens over een brug. Daarna gaan we door een tunnel en kruisen we weer een spoorlijn. Tsja, Utrecht ligt centraal in ons landje en hier komt alles bij elkaar: spoorlijnen en autowegen. De tocht gaat verder over een pad door een weiland waar veel bunkers liggen. Het heet dan ook Bunkerpad. Op het einde van dit pad ligt kasteel Rhijnauwen. De route van onze tocht volgt vóór dit kasteel de Kromme Rijn naar rechts. Wij besluiten echter om via het kasteel ( dat oogt als een herenhuis) een ommetje naar het Fort bij Rijnauwen te lopen. Het is het grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het is hier druk, en dat was eigenlijk wel te verwachten. Het is weekend, en heel goed weer, warm zelfs. Uiteindelijk gaan we toch maar niet bij het fort naar binnen, het zou te laat worden. We moeten straks weer naar huis rijden. Bij de gracht volgen we een pad naar rechts. Hier vangen we toch nog een glimp op van het bouwwerk. We steken een bruggetje over en zijn weer op de juiste route.
We bevinden ons op een fijn wandelpad langs de Kromme Rijn, die vooral recreatief bevaren wordt.
Om ca. 17:00 u zijn we in Bunnik. De dames hebben we niet meer gezien. Met de bus gaan we terug naar Utrecht waar we bij de Maximus Brouwerij een hapje eten: Barbacoa. Zonder een speciaal biertje voor Jack, hij moet immers rijden!
Meer foto's:
Lees verder Bunnik - Cothen