Tebo

Stworzenie niebezpieczne, aczkolwiek fascynujące i niezwykłe. Kształtem przypomina zwyczajnego guźca, jednak ciężko byłoby go pomylić z tym niemagicznym zwierzęciem, na co składa się kilka czynników. Po pierwsze, tebo spotkać można na terenach Konga i Demokratycznej Republiki Konga, gdzie guźce raczej się nie zapuszczają. Po drugie, tebo ma krótką i stojącą grzywę wzdłuż grzbietu, a guźce mają długą i oklapniętą. Po trzecie, guźce są brązowe lub czarne, a tebo popielaty. I w końcu najważniejsze - tebo posiada niesamowitą zdolność do znikania, a dokładniej stawania się niewidzialnym, co często wykorzystuje. Właśnie dlatego wszyscy ci, którzy chcą odnaleźć tebo, powinni skupić się przede wszystkim na tym co słyszą, a nie na tym co widzą. Warto jednak od razu zaznaczyć, że nawet profesjonalni tropiciele mają duży problem z odnalezieniem tego zwierzęcia, więc amatorzy raczej nie będą mieli w tej sprawie zbyt wielkich sukcesów. Należy też pamiętać, że samo odnalezienie tebo to połowa sukcesu, ponieważ należy również wiedzieć jak się z nimi obchodzić. Są to stworzenia wielce agresywne, których nie przekona się cukierkiem i miłym głosem. Rozpędzony tebo taranuje wszystko na swojej drodze, więc jeśli obierze sobie na cel jakiegoś czarodzieja, nie wróżyłbym takiemu komuś czegoś więcej niż, w najlepszym wypadku, długiej wizyty w św. Mungu. Szczególnie, że biegają szybciej niż najszybszy człowiek na świecie. I mogą biec o wiele dłużej niż on.

U tebo występuje dymorfizm płciowy. Dorosły samiec mierzy około 1,5 m długości, ma około 85 cm wysokości w kłębie i może ważyć nawet 150 kg. Samice są nieznacznie niższe, krótsze i lżejsze nawet o połowę. Tebo posiadają dwie pary kłów, po jednej na szczękę i żuchwę. Górne kły są większe, zwykle 30 cm długości, choć rosną całe życie, jednak to dolne są ostrzejsze. Samice posiadają zdecydowanie krótsze kły. Służą one zwierzętom głównie do dwóch rzeczy. Pierwszą jest oczywiście obrona i atak, czyli ogólnie pojęta walka. Warto w tym miejscu od razu wspomnieć o tym, że tebo mają niesłychanie odporną skórę, która zatrzymuje zarówno uderzenia fizyczne, jak i magiczne, przez co używa się jej do wyrobu ubrań ochronnych. Drugą funkcją kłów jest rycie w ziemi, w poszukiwaniu pożywienia. Tebo są wszystkożercami, a więc mogą jeść zarówno padlinę czy jaja, jak i trawę, grzyby, kłącza czy korzenie. Kły są mu potrzebne szczególnie do zdobywania ostatnich dwóch rzeczy, którymi żywi się w czasie pory suchej, choć pomaga sobie również racicami.

Tebo zamieszkują strefy przejściowe między lasami tropikalnymi i sawannami. W zależności od temperatur wybierają bardziej im sprzyjające środowisko, czyli przesuwają się bliżej jednaj z dwóch stref. Bliżej ich sercom są jednak sawanny, jednak ich priorytetem przy wyborze siedliska dla siebie jest obecność zbiornika wodnego. Gdy takowy znajdą, szukają w pobliżu wygodnych nor i zajmują je, wypędzając ewentualnych lokatorów, o ile nory nie są puste. Są one jednak odporne na braki wody i mogą bez większych jej ilości wytrzymać nawet kilka miesięcy. Dorosłe samce żyją samotnie, natomiast samice i młode tworzą niewielkie stada. Ciąża trwa pół roku, a pojedynczy miot liczy 2-4 młode. Długość życia tych stworzeń szacuje się na 15 lat.

Google Sites

Report abuse