Stworzenia piękne, próżne i mimo humanoidalnych kształtów, niezbyt mądre. Można je spotkać na całym świecie, jednak natknięcie się na jakieś poza Europą wymaga wielkiego szczęścia. Szukając elfów powinno się skupić na lasach, łąkach i polanach, które będą zarówno nietknięte przez człowieka, jak i żywe, pełne kolorów. Dzieje się tak, ponieważ elfy nie dość, że są ładne, lubią otaczać się ładnymi rzeczami. Na swoje domy wybiorą więc miejsca pełne na przykład kwiatów. Bardzo często można je spotkać w pobliżu dzikich, leśnych strumyków. Jest to sprawka ich próżności, ponieważ w niczym nie mogą się przeglądać tak długo jak w krystalicznie czystej wodzie. Dodatkowo w pobliżu wody przezroczyste skrzydełka elfów, zaczynają mienić się kolorami tęczy, przez co popadają w jeszcze większy zachwyt nad sobą i swoim pięknem. A że skrzydełek mają dwie pary, większą na górze i mniejszą na dole, więc ma się co błyszczeć.
Właśnie przez swoją naturę, elfy często służą czarodziejom za ozdoby. Pomimo że są to stworzenia kapryśne i kłótliwe, bardzo łatwo jest je udobruchać czy zatrzymać przy sobie. Zachęcenie jej lusterkami, które potem zostawia się u siebie w domu, zachwyt nad ich małymi osóbkami, podsunięcie im czegoś ładnego. Sposobów jest wiele, wszystkie bazują na próżności. Najczęściej używaną metodą przekupienia elfa jest oferta podarowania wielobarwnego stroju. Elfy kochają się upiększać, jednak stroje, które mogą dla siebie stworzyć to ubrania ze zwykłych liści czy płatków, których magia elfów nie może nijak zmodyfikować. Czarodzieje używając zaklęć mogą zmienić zwykłe płatki w wielobarwne i przykładowo lśniące, a takim nie oprze się żaden elf.
Zwierzęta te, bo należy pamiętać, że nawet, gdy ktoś nazwie je pieszczotliwie istotkami, nie może mieć na myśli statusu istot, posługują się magią, co już zostało wspomniane. Po ich magii nie należy spodziewać się jednak większej finezji, ponieważ służy ona głównie do prostych uderzeń, mających na celu odstraszenie drapieżników takich jak lelki, które żywią się elfami właśnie. Jednakowoż, sam fakt, że posługują się świadomie magią, pokazuje że ich ciałka są jej pełne. Właśnie dlatego tak wiele eliksirów zawiera w swoich recepturach skrzydełka elfów. Część eliksirów zwiększa dzięki nim swoją moc, przykładowo eliksir gotowości. Część natomiast wzmacnia aspekt piękna, co widać na przykład przy wszelkich eliksirach piękności. Takie pozbawienie elfa skrzydełek nie jest dla niego, co zaskakujące, bolesne. W dużej mierze po prostu stworzenie drażni, ponieważ nie dość, że pozbawia je możliwości lotu, to, o zgrozo, zabiera się im fragment ich piękna! I może nie rzucą nikomu wyzwisk w twarz, ponieważ zamiast mówić wydają z siebie tylko wysokie, brzęczące dźwięki, ale zdecydowanie właśnie takie obelgi gromadzą się w ich główkach.
Elfy są jajorodne, podobnie jak ich kuzyni - bahanki, a przeciwnie do ich innych kuzynów - chochlików, które są żyworodne. Samica elfa składa jaja po spodniej stronie liścia - nawet do 50 sztuk za jednym razem. Po jaju pojawia się okres larwalny, gdy te - już wtedy bardzo barwne i jaskrawe - opuszczą bezpieczne otoczki. Następnie, gdy minie 6-10 dni, larwy elfów tworzą kokony, z których po miesiącu wychodzą w swojej pełnej, uskrzydlonej formie. Dorosły elf może jednak mieć rozmiary o sporej rozbieżności, ponieważ może mierzyć zarówno dwa i pół, jak i prawie 13 cm wzrostu.
Przy temacie elfów, warto pochylić się nad świadomością mugoli o ich istnieniu. W czasach średniowiecza, mugole byli bardzo świadomi ich istnienia, ponieważ stosunkowo często mogli spotkać elfy w lasach, czy na polanach. Wiedzieli o nich nawet wcześniej, choć wtedy w ich wyobrażeniach były to stworzenia bliższe trollom. Uznali je za stworzenia niegroźne i urocze, a nawet pomocne i dobroduszne, więc oczywistym jest, że nie podchodzili bliżej nich. Inaczej wiedzieliby dużo więcej o ich kłótliwej naturze. Aktualnie, jak to się stało z innymi stworzeniami, elfy włożono w niemagicznym świecie pomiędzy bajki. Określa się je jako wróżki, ale też miesza się je ze skrzatami czy chochlikami. Co oczywiście dla nas, czarodziejów, jest zwykłą ignorancją. Chociaż zapewne powinno nas to cieszyć. Zabawne jest to, że mugole uważają elfy za małe istotki mieszkające w kwiatach, które latają z maleńkimi różdżkami. Wierzą, że mówią one ludzkim głosem i mogą się cieszyć bogatymi, zróżnicowanymi charakterami!