Curupiry są na starcie negatywnie nastawione do ludzi, przeciwnie natomiast do mieszkańców lasu. Pomimo że określa się je jako strażników dżungli, są grupy bardziej i mniej przez nie faworyzowane. Curupiry zawsze najbardziej strzegą magicznych stworzeń. Dopiero w drugiej kolejności reszty stworzeń, a na końcu ogólnie roślin i lasu. Dodatkowo najbardziej zajadłe są wtedy, kiedy: a) niszczy się las; b) wynosi się z niego więcej niż jest to konieczne; c) atakuje się stworzenia, które wciąż mają pod opieką młode. Opcja "c" spotyka się z największym gniewem, a jeśli dotyczy to dodatkowo magicznego stworzenia.. Taka osoba na pewno nie wyjdzie z lasu. Nigdy. Curupiry żyją w rozproszeniu, aby jak najlepiej monitorować swoje terytoria, ale bardzo sprawnie mogą zebrać się w duże grupy. I pomimo niewielkich rozmiarów, liczebnie potrafią przewyższyć i jednostki specjalne wysyłane nawet z ministerstwa. Mieszkańcy lasu doceniają działania curupir. Pomagają znaleźć wygodny nocleg, pokazują co bardziej dorodne krzaki z owocami, a pekari są znane z tego, że służą curupirom za transport. Oczywiście curupiry nie są towarzyszom dłużne. Są trochę jak centaury, żyją w symbiozie z lasem. Pomagają mu i jego mieszkańcom, ale i sami czerpią z tego korzyści i pozwalają pomagać sobie. Oczywiście jako stworzenia zaciekle broniące żywych istot, same również nigdy żadnego nie skrzywdzą. Co najwyżej posprzeczają się z jakąś śmierciotulą. Nie kiedy ta poluje, bo nie ingerują w naturalny cykl natury, ale w przypadku zbędnych niesnasek pomiędzy stworzeniami, curupiry mogą próbować wyciszać spór, aby zapobiec zbędnej krzywdzie jakiegoś stworzenia. Żywią się wszystkim spoza kategorii mięsnej - korzenie, bulwy, kłącza, jagody czy grzyby i inne dobrodziejstwa lasu, to dla nich uczta. Chociaż ich ostre zęby mogłyby sugerować co innego. Pomimo dość nieprzyjaznego charakteru i aparycji, warto jednak zauważyć dobre strony curupir. I zastanowić się, czy gdyby żyły w naszych lasach, to chciałaby nas prześladować czy nie. Jeśli tak, może warto zastanowić się nad tym, jak zacząć postępować właściwie i przestać szkodzić naturze.