ถนนสู่การปฏิรูป มีอะไรดีขึ้นสำหรับแรงงานข้ามชาติของกาตาร์หรือไม่?

เมื่อกาตาร์ชนะการประมูลเพื่อเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกในปี 2010 รัฐอ่าวที่มีชัยชนะ

ได้เปิดเผยแผนการที่จะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลกที่น่าตื่นเต้นที่สุด และเริ่มแผนการสร้างสนามกีฬาอันทันสมัย ​​โรงแรมหรู และรถไฟใต้ดินแห่งใหม่อันระยิบระยับ

แต่ในช่วงทศวรรษหน้าเงื่อนไขที่โหดร้ายหันหน้าไปหลายร้อยหลายพันของแรงงานข้ามชาติ toiling ในความร้อน searing ที่จะสร้างวิสัยทัศน์การแข่งขันฟุตบอลโลกของกาตาร์ได้รับการสัมผัสกับการสืบสวนเข้าไปในการบังคับใช้แรงงาน , ขัดหนี้และโทรคนงานเสียชีวิตที่ก่อให้เกิดความชั่วร้ายระหว่างประเทศ

ในความพยายามที่จะระงับการวิพากษ์วิจารณ์ที่เพิ่มมากขึ้นกาตาร์ได้ประกาศปฏิรูปแรงงานในวงกว้างในปี 2019 ซึ่งรวมถึงการยุติkafalaระบบที่ทำให้แรงงานข้ามชาติเปลี่ยนงานหรือเดินทางออกนอกประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายจ้าง ดักจับคนงานที่ถูกเอาเปรียบได้อย่างมีประสิทธิภาพ และถูกทำร้าย การปฏิรูปอื่นๆ ยังรวมถึงค่าแรงขั้นต่ำครั้งแรกสำหรับแรงงานข้ามชาติในภูมิภาค และบทลงโทษที่รุนแรงขึ้นสำหรับบริษัทที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายแรงงานฉบับใหม่

เมื่อในที่สุดพวกเขาก็มีผลบังคับใช้ในเดือนกันยายน 2020การปฏิรูปได้รับเสียงไชโยโห่ร้องอย่างกว้างขวาง ฟีฟ่าเรียกพวกเขาว่าแหวกแนว สหประชาชาติกล่าวว่าพวกเขาเป็นยุคใหม่ สหภาพการค้าระหว่างประเทศเรียกพวกเขาว่าเป็นผู้พลิกเกม แม้แต่กลุ่มสิทธิมนุษยชนที่วิพากษ์วิจารณ์บันทึกด้านสิทธิแรงงานของกาตาร์มาอย่างยาวนาน ก็ให้การต้อนรับพวกเขาอย่างระมัดระวัง

ทว่าแรงงานข้ามชาติมากกว่า 40 คนที่พูดคุยกับ Guardian ในกาตาร์ในเดือนกันยายนและตุลาคมปีนี้

กล่าวว่าสำหรับพวกเขาแล้ว javenuecocandles.com ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนักแม้ว่าองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) จะอ้างว่าคนงานมากกว่า 200,000 คนเปลี่ยนนายจ้างตั้งแต่มีการออกกฎหมายใหม่ แต่ The Guardian ก็พบคนงานเพียงคนเดียว ซึ่งเป็นชายหนุ่มจากเคนยา ที่สามารถลาออกจากงานได้

ประสบการณ์ของเขาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงศักยภาพของกฎหมายข่าวที่สามารถนำมาสู่ชีวิตของคนงาน เมื่อเขามาถึงกาตาร์ครั้งแรก เขามีรายได้ 625 เรียล (127 ปอนด์) ต่อเดือนในฐานะคนงานก่อสร้าง ตอนนี้เขาทำงานให้กับบริษัทขนส่งที่มีเงินเดือนสูงกว่าเกือบสามเท่า ฉันสามารถส่งเงินกลับบ้านได้อีกมาก ตอนนี้ฉันไม่สามารถบ่นได้ เขากล่าว

อย่างไรก็ตาม คนอื่นๆ ที่เดอะการ์เดียนพูดถึงผู้ที่ต้องการเปลี่ยนงานกล่าวว่าเป็นเรื่องยากหรือเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเช่นนั้นพวกเขากล่าวหาว่าบริษัทของพวกเขาเพียงเพิกเฉยต่อกฎหมายใหม่ บางคนกล่าวว่าหัวหน้าของพวกเขาขู่ว่าจะกำหนดค่าปรับหรือระงับค่าจ้างหากพวกเขาพยายามเปลี่ยนงาน และพวกเขาอาศัยอยู่ใกล้จะยากจนซึ่งอาจเป็นหายนะ

คนงานคนอื่นบอกว่านายจ้างปฏิเสธที่จะลงนามในจดหมายลาออกหรือออก ใบรับรองไม่คัดค้าน ดูเหมือนไม่ทราบว่าทั้งสองไม่จำเป็นต้องอยู่ภายใต้ประมวลกฎหมายแรงงานปฏิรูปพวกเขาข่มขู่เรา โดยบอกว่าพวกเขาจะหักค่าห้องและเครื่องนอนของเราออกจากเงินเดือนของเรา และปฏิเสธที่จะจ่ายผลประโยชน์เมื่อสิ้นสุดการบริการถ้าเราพยายามจะออกไป เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวอินเดียคนหนึ่งกล่าว เรายังอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา