Wat is waarheid? Het antwoord op die vraag wordt steeds moeilijker. Waar voorheen nog enige consensus was over waarheid of soorten waarheid, heeft tegenwoordig iedereen zijn eigen waarheid. Wetenschap is voor sommige mensen geen waarheid meer maar slechts een mening. En degene die zoiets zegt, voegt daar meestal aan toe: maar een andere mening dan de mijne. Vaak is daar dan ook een neerbuigende toon: jij vindt wetenschap nog een waarheid? Heb je wel zelf onderzoek gedaan? Het argument dat je als niet-wetenschapper geen goed onderzoek kunt doen en daarom geen onderzoek doet wordt weggelachen. Hier zijn wat links, krijg je te horen als iemand een goede bui heeft, dan kun je je eigen onderzoek doen. Misschien is dit op de sociale media nog wat harder dan in het echte leven. Twitter wordt vaak een open riool of afvoerputje genoemd. Maar vergeet ook Instagram niet, met al die influencers die tegenwoordig andere meningen hebben. Ibiza types met hun manifestaties, ik wil niet zover gaan om te zeggen dat ze van het padje af zijn, maar het doet wel zeer om zoveel verschillende meningen steeds harder tegen elkaar te zien gaan doen. Dat vuurtje wordt flink aangewakkerd door extreme politici die elke dag weer wat anders te zeggen hebben, maar meestal doelbewust olie op het vuur gooien. Gewoon praten over waarom je iets denkt of vindt is vaak niet meer mogelijk. Ook in het echte leven kwam dat tijdens de corona-periode nogal aan het licht, op verjaardagen of met buren bleken plotseling hele gewone mensen alles te weten van wel of niet vaccineren, mondkapjes dragen. Gelukkig hebben we die discussies weer enigszins achter ons gelaten, maar wat wel gebleven is is de verdeeldheid, de eindeloze hoeveelheid meningen en waarheden.
Wat is waarheid? Ik heb daar wel een mening over. En die mening werd zondag in de kerk herhaald door de kapitein van het Leger des Heils die voorging. Hij quote onze eigen predikant: De waarheid is geen woord. De waarheid is een persoon. Die persoon heeft zelf gezegd dat hij de waarheid is, en nog wel meer zelfs: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik zou zeggen: zoek niet verder, de waarheid heeft zichzelf bekend gemaakt. Hoe kan een persoon nou een weg, de waarheid of het leven zijn? Jezus is niet zomaar een persoon natuurlijk. Lange tijd had ik, christelijk opgevoed, problemen met het Jezus-volgen en hem als centrum van je leven, van de kerkdienst, van de bijbelstudie te hebben. Ik vond het maar een beetje saai, een superbraaf persoon die alles altijd goed deed en nooit iets fout deed. Zo iemand waar je zo'n knagend gevoel bij krijgt van doe nou eens normaal en niet zo braaf of vroom. Gelukkig is er muziek en luisterde ik een lied van de Keltische christelijke band Iona, Chi-Rho waar ze zingen over de kleur van het bloed en dan: By Him all things were created / And the fullness of the Godhead / Is in Him. Dat ben ik natuurlijk gaan opzoeken in de bijbel en verdraaid ja, Jezus was er in het begin al bij. Combineer dat met de introductie van het Johannes-evangelie met zijn mooie dichterlijke taal en dan krijg je een breder beeld van Jezus. Niet het braafste jongetje van de klas, maar onze Schepper en tegelijk ook onze Verlosser. Hoe je God kunt zijn en tegelijk mens is natuurlijk niet te verklaren, maar het geeft mij met mijn hang naar science-fiction, fantasy en vreemde nieuwe werelden, in elk geval een enorme diepte mee in mijn geloof.
Nog even terug naar waarom Jezus zich de waarheid noemt, als een naam. In het Oude Testament zegt God wat zijn naam is: Ik ben. Dit komt in vele vormen terug in de bijbel, zoals 'Hij die is, die was en er zal zijn'. Ach, lees maar wat Sela hierover zingt:
Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.
Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.
Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.
De toekomst is zeker, ja eindeloos goed.
Als ik eens moet sterven, als ik U ontmoet:
dan droogt U mijn tranen, U noemt zelfs mijn naam.
U blijft bij mij Jezus, laat mij niet gaan.
‘Ik ben die Ik ben’ is uw eeuwige naam.
Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij:
uw naam is ‘Ik ben’, en ‘Ik zal er zijn’.
O Naam aller namen, aan U alle eer.
Niets kan mij ooit scheiden van Jezus mijn Heer:
Geen dood en geen leven, geen moeite of pijn.
Ik zal eeuwig zingen, dicht bij U zijn.
.