Αξιοθέατα

Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει η επιβλητική εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης με την μεγάλη ομώνυμη πλατεία που τα βράδια -κυρίως τα καλοκαιρινά- κατακλύζεται από παρέες νέων, ενώ την ημέρα από γονείς με τα παιδιά τους που απολαμβάνουν τις βόλτες με τα ποδήλατα και τα πατίνια. 

Πρόκειται για έναν μεγάλο ναό με υπέροχες αγιογραφίες και ένα επίσης υπέροχο καμπαναριό με ρολόι-σήμα κατατεθέν της εκκλησίας, που κάθε μισή ώρα χτυπάει καμπάνα υπενθυμίζοντας την ώρα! Για το χτίσιμο του καμπαναριού χρειάστηκαν 18 ολόκληρα χρόνια, καθώς δεν υπήρχαν τα χρήματα για να περατωθεί το έργο και έτσι η οικοδόμησή του "πήγαινε" με αργά βήματα. Οι παλιοί μάλιστα, θυμούνται τον τεχνίτη του καμπαναριού Περικλή, να χάνει την ισορροπία του και να πέφτει από πολλά μέτρα ύψος, χωρίς όμως να έχει ούτε μία αμοιχή. Όταν συνέβη το περιστατικό, ο ίδιος δεν ξαφνιάστηκε καθόλου και είπε: 

"Πώς είναι δυνατόν να χτυπούσα αφού είχα προστάτη τον Άγιο Κωνσταντίνο! Αν πάθαινα κάτι εγώ, τότε ποιός θα έφτιαχνε το καμπαναριό;"

Λίγο έξω από το χωριό της Μαλεσίνας, στο δρόμο για Λεκούνα και Βλυχάδα, βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε κατά τον 11ο με 12ο αιώνα μ.Χ. και αρχικά ήταν αφιερωμένο στην Παναγία, ενώ από τον 17ο αιώνα και έπειτα στον Άγιο Γεώργιο. Η μονή διαθέτει δύο εκκλησίες στον προαύλιο χώρο της ενώ φυλάσσονται σε αυτήν τμήματα από ιερά λείψανα αγίων, όπως του Αγίου Νικηφόρου, του Αγίου Χαραλάμπους κ.α.

Η παράδοση αναφέρει ότι η ανέγερση της Μονής έγινε από δύο Αγιορείτες μοναχούς, έπειτα από την εμφάνιση ενός φωτεινού σημείου στην συγκεκριμένη περιοχή, σαν "σημάδι". Τόσο κατά τα χρόνια της τουρκικής υποδούλωσης, όσο και στους αγώνες του 1821 και του 1940, η ιερά μονή προσέφερε μεγάλη βοήθεια στους χριστιανούς.

Ο καταστροφικός σεισμός του 1894 δυστυχώς, προκάλεσε αρκετές ζημιές στο μοναστήρι το οποίο αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία της μεσοβυζαντινής περιόδου. Έκτοτε, χτίστηκε παραπλεύρως η νέα Μονή, με εκπληκτικό προαύλιο χώρο, κήπους και κοιτώνες, ενώ από το 1957 μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Το 1973 όμως, οι μοναχές αποχώρησαν οικειοθελώς και το 1988 ήρθαν άλλες. Μέχρι και τις αρχές του 2022, το στελέχωναν δύο αφοσιωμένες μοναχές που με την συνδρομή πολλών εθελοντών πιστών, το φρόντιζαν και το συντηρούσαν κάνοντας πολλά έργα, ανακαινίσεις και προσθήκες.  Πλέον η Μονή ανοίγει κάθε Κυριακή για τους πιστούς και πραγματοποιείται θεία λειτουργία από τον τοπικό ιερέα.

Η περιουσία της Μονής ήταν τεράστια αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δόθηκε στους κατοίκους των γύρω περιοχών. Σήμερα διαθέτει ένα μεγάλο κομμάτι γης, που ξεκινάει από εκεί που βρίσκεται η Μονή έως τη θάλασσα, ενώ κατά μήκος του επαρχιακού δρόμου προς Λεκούνα, ακόμη και σήμερα μπορεί κάποιος να δει τις αθλητικές, εκκλησιαστικές εγκαταστάσεις και τις παιδικές κατασκηνώσεις, που κάποτε λειτουργούσαν σε αυτόν τον υπέροχο κατάφυτο χώρο.

Η μνήμη του Αγίου Γεωργίου εορτάζεται στις 23 Απριλίου. Εκείνη την ημέρα πλήθος κόσμου συρρέει στην Μονή για να προσκυνήσει, ενώ πραγματοποιείται περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου, αρτοκλασία, κέρασμα καφέ και γλυκισμάτων.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2233051293