Κάποτε οι γάμοι ήταν περίοδος γιορτής για όλο το χωριό, με τα περισσότερα από τα έθιμα να διατηρούνται ακόμη και σήμερα αναλλοίωτα. 

Πρόκειται για μια όμορφη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν, εκτός από τη βασική οικογένεια, οι συγγενείς, οι γείτονες και οι φίλοι. Αρχικά, τα "προικιά" της νύφης πλένονται και σιδερώνονται με σχολαστικότητα από τις γυναίκες. Πρόκειται κυρίως για κεντήματα, κοφτά, πλεκτά και υφαντά εργόχειρα, αλλά και λευκά είδη, κουβέρτες και φλοκάτες. Κατόπιν, απλώνονται και διακοσμούν το σπίτι της νύφης και όσοι επιθυμούν, το επισκέπτονται για να τα θαυμάσουν και να τα "ρένουν" με χρήματα και ρύζι!! 

Το κρεβάτι του ζευγαριού δε, στολίζεται με τα νυφικά στρωσίδια και ορίζεται μία ημέρα που πραγματοποιείται το "κρεβάτι"  (συνήθως μία εβδομάδα πριν τον γάμο) για να προσέλθουν πάλι φίλοι και συγγενείς, να το ράνουν με ροδοπέταλα, ρύζι και χρήματα αλλά και να βάλουν τα παιδάκια τους πάνω του να κυλιούνται, για να φέρουν γούρι στο ζευγάρι και να αποκτήσουν γρήγορα απογόνους!

Συγχρόνως, έχουν οριστεί οι "βλάμηδες", δηλαδή οι φίλοι του γαμπρού που είναι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για πολλά διαδικαστικά θέματα του γάμου, όπως από το να ετοιμάσουν τον γαμπρό έως το να έχουν την επιτήρηση των αμνοεριφίων την ημέρα του γάμου, μη τυχόν και κλαπούν κάποια ή δεν ψηθούν σωστά! Την ημέρα δε του γάμου, ντύνουν και ξυρίζουν τον γαμπρό, πίνοντας, τραγουδώντας και χορεύοντας, και τον συνοδεύουν στην εκκλησία.

Κατά τη διάρκεια του γάμου μέσα στον ναό, διαβάζεται από τον ιερέα και η "πέτα", ένα μεγάλο στρογγυλό ψωμί με περίτεχνα σχέδια διακοσμημένα στην επιφάνειά του, το οποίο στο τραπέζι του γάμου μοιράζεται στους καλεσμένους. Η πέτα συνηθίζεται εξίσου και στους αρραβώνες.

Το γλέντι του γάμου είναι τρικούβερτο με παραδοσιακά τραγούδια και αρκετές φορές με ζωντανή ορχήστρα. Οι καλεσμένοι εκδηλώνουν την χαρά τους με τουφεκιές, ενώ όταν τον χορό τον σέρνει η νύφη, οι συγγενείς την ασημώνουν και της "κρεμάνε" στο νυφικό της λίρες και χαρτονομίσματα (έθιμο που δυστυχώς πια για το ζευγάρι, έχει εξαφανιστεί). Παράλληλα, όσοι το επιθυμούν, σηκώνονται στην πίστα και με ένα ποτήρι και μια κανάτα, χορεύουν μπροστά από τον καθένα στον κύκλο του χορού, τον κερνάνε κρασί και ακολούθως συνεχίζουν το κέρασμα σταδιακά σε όλους (φυσικά, στην εποχή της covid-19 αυτό το έθιμο έχει εξαληφθεί).

Φωτογραφία: Το καθιερωμένο Κυριακάτικο ψήσιμο στα κάρβουνα

Οι κάτοικοι του χωριού φημίζονται για την καλοπέρασή τους, για τα γλέντια μέχρι τα ξημερώματα και για τα ξέφρενα πανηγύρια της ευρύτερης περιοχής, με σημαντικότερα: 

• Το 3ημερο πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου (21/5), πολιούχου της περιοχής, το οποίο συνοδεύεται με μικρή εμποροπανήγυρη,

• του Θεολόγου (8/5)

• των Λιβανατών (7/7)

• της Λάρυμνας (25/3)

• της Αρκίτσας (15/8) 

• του Μαρτίνου (15/8) 

• του Μαζίου (29/8)

Φωτογραφία: Η γιαγιά με τις εγγονούλες της που πλάθουν δίπλες ή αλλιώς φρούτουλες, για την Πρωτοχρονιά. 

Φωτογραφία:  Οι μελλοντικοί φαντάροι με τις παρέες τους γλεντάνε και χορεύουν στους δρόμους. 

Πάνω έχουν στήσει τον χορό έξω από το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (στρατολόγηση του Φθινοπώρου 2023). 

Κάτω διακρίνεται ένα αγροτικό αυτοκίνητο με ηχοσυστήματα και τον dj που παίζει μουσική στη διαπασών και που μαζί με τους νέους γυρίζουν όλο το χωριό (στρατολόγηση του Φθινοπώρου 2022). 

Προβλιόρα

Η προβλιόρα είναι πίτα φούρνου και το βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι είναι αρκετά λεπτή, ενώ για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε καυτό νερό.

ΥΛΙΚΑ:

• 700 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• 700 γρ. τυρί φέτα, κομμένη σε μικρά κυβάκια

• λίγο αλάτι

• λίγο ελαιόλαδο

• λίγο πιπέρι

• βρασμένο νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε το αλεύρι με το αλάτι και ρίχνουμε σιγά-σιγά το ζεματιστό νερό. Πρέπει να προσέξουμε να μην καούμε, γι' αυτό στην αρχή χρησιμοποιούμε μία ξύλινη κουτάλα. Ρίχνουμε τόσο όσο χρειάζεται για να γίνει ένα στέρεο μείγμα και όχι υδαρές. Ταυτόχρονα, έχουμε αλείψει ένα ταψί με αρκετό λάδι. Κόβουμε το μισό από το ζυμάρι που έχουμε πλάσει και το ανοίγουμε με τα χέρια πάνω στο ταψί. Ρίχνουμε τη φέτα και το διπλώνουμε από όλες τις πλευρές, κάνοντάς το μία μπάλα. Το βάζουμε λίγο στην άκρη και κάνουμε το ίδιο με την υπόλοιπη ζύμη. Κατόπιν, βάζουμε στο κέντρο του ταψιού τις δύο μπάλες, τη μία πάνω στην άλλη και με τα χέρια μας πιέζουμε και απλώνουμε την ζύμη σε όλη την επιφάνεια του ταψιού. Μετά "πασπαλίζουμε" την επιφάνεια με το τριμμένο τυρί, και με τα ακροδάχτυλά μας "ζουλάμε" την επιφάνεια. Χαράζουμε σε τετράγωνα κομμάτια την πίτα μας και την ψήνουμε στους 230℃ για 35' περίπου. Για να βεβαιωθούμε ότι είναι έτοιμη, ελέγχουμε τον πάτο της να έχει ψηθεί.

Καλή επιτυχία!

Τραδαστάρα

Η τραδαστάρα είναι τηγανιτή πίτα και μοιάζει αρκετά με το τηγανόψωμο ή ζυμαρόπιτα.

ΥΛΙΚΑ:

• 1 kgr αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• 700 γρ. τυρί φέτα, κομμένη σε μικρά κυβάκια

• λίγο αλάτι

• λίγο ελαιόλαδο

• χλιαρό νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε το αλεύρι, στο κέντρο κάνουμε μια λακκούβα και προσθέτουμε το αλάτι και σιγά-σιγά το χλιαρό νερό. Ρίχνουμε τόσο όσο χρειάζεται για να γίνει ένα στέρεο μείγμα και όχι υδαρές. Το σκεπάζουμε και το αφήνουμε 1-2 ώρες για να φουσκώσει. Προκειμένου να αποφύγουμε όλη αυτή τη διαδικασία, μπορούμε κατά την παρασκευή της ζύμης να προσθέσουμε λίγη μαγιά. Χωρίζουμε το ζυμάρι σε μικρές μπάλες, λίγο πιο μεγάλες από μπάλες του τένις. Το απλώνουμε με τα δάχτυλά μας σε μία λεία επιφάνεια, την οποία έχουμε ραντίσει με λίγο ελαιόλαδο. Ρίχνουμε τη φέτα, ραντίζουμε ελαιόλαδο, διπλώνουμε τις πλευρές, στρίβουμε και το ξανακάνουμε μία μπάλα. Αυτή την μπάλα την ξανααπλώνουμε με τα χέρια μας μέχρι να γίνει λεπτή και στρογγυλή. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο με όλες τις μπάλες από τη ζύμη μας. Στο μεταξύ, έχουμε ζεστάνει στο τηγάνι ελαιόλαδο και όταν είμαστε έτοιμοι να τηγανίσουμε τις τραδαστάρες χαμηλώνουμε τη φωτιά περίπου στη μέση. Στριφογυρνάμε διαρκώς για να πάρει χρώμα σε όλη την επιφάνεια και κάνουμε το ίδιο γυρίζοντάς την και από την κάτω μεριά. Η τραδαστάρα είναι έτοιμη σε 6΄ περίπου. 

Καλή επιτυχία!