Onthechting
De beproeving vanwege overmatige gehechtheid aan wereldse zaken is niet makkelijk uit te leggen. We mogen natuurlijk blij zijn met ons gezin, ons werk, onze mooie woningen, onze carriëre, onze status of populariteit, etc.
Door echter teveel aan dergelijke zaken te hechten, worden we van het ware en belangrijkste doel van ons leven afgeleid, namelijk ontwikkeling van onze ziel. We vergeten dat vaak en gaan dan denken dat materiële vooruitgang het enige is waarvoor we hier op aarde zijn gekomen. En hoe meer we aan wereldse zaken gehecht zijn, hoe groter de pijn als een van zulke zaken ons komt te ontvallen (misschien door overlijden van iemand, door diefstal, brand, etc.) Vandaar dat we uit moeten kijken voor overmatige gehechtheid.
Als we ons kunnen 'onthechten', wordt het doel van onze arbeid niet meer om in de eerste plaats eigen voordeel te behalen, maar om naast eigen voordeel, ook zoveel mogelijk anderen van dienst te zijn. En zo wordt elke daad die we doen, een daad van liefdadigheid en aanbidding.
Koran 3:14 waarschuwt ons als volgt tegen gehechtheid aan wereldse zaken:
"Schijnbaar mooi gemaakt voor de mensheid is de liefde voor verlangens, voor vrouwen en zonen en verzamelde schatten van goud en zilver en goed gefokte paarden en vee en bouwland. Dit is de voorziening voor het leven in deze wereld. En Allah - bij Hem ligt het goede doel (van het leven)."
Bijbel: “Hebt de wereld niet (overmatig) lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen, en de grootsheid des levens, is niet uit den Vader, maar is uit de wereld. En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid; maar die den wil van God doet, blijft in der eeuwigheid.” (1 Johannes 2:15-17)
Hindoeîsme: “Degene die onder invloed staat van Dharma, Liefde, Waarheid en Ahimsa (anti-geweld)
en daden uitvoert zonder enige verwachting, is 'Nishkam Karma Yogi' (hij die onthecht, zonder ego, zijn plichten vervult en de resultaten opdraagt aan God).” (Gita, hfdst. 5)
De Islam leert ons te onthechten door in onze liefdadigheid te adviseren goede dingen uit te geven.
Koran 3:92 zegt: “Jullie zullen geen rechtschapenheid bereiken, tenzij jullie uitgeven van wat jullie liefhebben.”
En Koran 2:267: “O jullie die geloven, geef uit de goede dingen die jullie verdienen, en uit hetgeen Wij
voor jullie voortbrengen uit de aarde, en tracht niet uit het slechte te geven, terwijl jullie dit zelf niet zouden nemen tenzij jullie het oogluikend toestaan.”
Vaak geven we alleen dingen weg die we zelf niet meer kunnen gebruiken. Oude kleren, oude schoenen, gescheurde broeken, voedsel dat overblijft na een party, etc. En dan scheppen we vaak ook nog op hoe goed we zijn, hoeveel we hebben uitgegeven aan behoeftigen, etc.
Maar, lieve mensen, we zijn pas rechtschapen als we goede dingen, die we graag zelf zou willen houden, aan anderen schenken voor hun gebruik. Dat is echte liefdadigheid. Dat is rechtschapenheid. Dat is een manier om ons te onthechten van aards bezit. Als we dat kunnen doen, leren we onszelf aan dat aardse bezittingen maar tijdelijk en vergankelijk zijn en dat we ons in de eerste plaats moeten richten op ontwikkeling van onze ziel.
Moge de Ramadan ons inspireren om een goede balans te vinden tussen het streven naar werelds voordeel en geestelijk voordeel. Zoals de Koran zegt in 2:201: “Onze Heer, schenk ons goed in deze wereld en goed in het Hiernamaals.”