ตัวอย่าง

• พยายามเดารหัสผ่าน หรือใช้โปรแกรมเจาะ เพื่อเข้าสู่บัญชี Facebook / Line / IG หรือ บัญชีเกมออนไลน์ของเพื่อน หรือแอบใช้รหัส Wi-Fi ของโรงเรียน/บ้านคนอื่น โดยที่เขาไม่ได้อนุญาต

ตัวอย่าง

• รู้รหัสหลัก (Master Password) ของห้องคอมพิวเตอร์ หรือรู้ช่องโหว่ของระบบเครือข่ายโรงเรียน แล้วนำไป บอกเพื่อนคนอื่น เพื่อให้เข้าถึงข้อมูลลับได้

• พนักงานบริษัทรู้รหัสลับในการเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ แล้วเอาไปขายให้คู่แข่ง

ตัวอย่าง

• แอบดูข้อมูลลับ หรือไฟล์ส่วนตัวของคนอื่น ที่มีการตั้งรหัสป้องกันไว้ โดยที่สิทธิ์ไม่ได้มีไว้สำหรับเรา

• แอบเข้าคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของครู เพื่อเปิดดูไฟล์ข้อสอบหรือรูปภาพส่วนตัวที่มีการป้องกันไว้

ตัวอย่าง

• แอบดักจับข้อมูล (เช่น ข้อความแชท, อีเมล) ของคนอื่นในระหว่างที่ข้อมูลกำลังถูกส่งผ่านเครือข่าย

• ใช้โปรแกรมดักจับข้อมูล (Sniffer) เพื่อขโมยรหัสผ่านหรือข้อมูลบัตรเครดิตขณะที่คนอื่นกำลังใช้ Wi-Fi

ตัวอย่าง

• ทำให้ข้อมูลของคนอื่นพัง ลบไฟล์งานสำคัญ แก้ไขข้อมูล หรือเพิ่มข้อมูลเข้าไปในไฟล์ของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต

• ส่งไวรัส/มัลแวร์ เข้าไปในเครื่องคอมพิวเตอร์ของเพื่อน เพื่อลบไฟล์งาน หรือแอบแก้ไขคะแนนสอบ/ข้อมูล ของเพื่อนในฐานข้อมูลของโรงเรียน (ถ้าเข้าถึงได้)

ตัวอย่าง

• โจมตีระบบให้ใช้การไม่ได้ หรือทำงานช้าลง เช่น ทำให้เว็บไซต์ล่ม หรือเซิร์ฟเวอร์เกมส์ขัดข้อง

• ใช้โปรแกรมยิงข้อมูล หรือทำซ้ำคำสั่งจำนวนมาก เพื่อ โจมตีเซิร์ฟเวอร์เกมออนไลน์ ให้ล่ม หรือทำให้เว็บไซต์ของโรงเรียนเข้าไม่ได้

ตัวอย่าง

• ส่งสแปม (Spam) โดยปลอมเป็นคนอื่น หรือปกปิดที่มา เพื่อรบกวนการใช้งานคอมพิวเตอร์ของคนอื่น

• ส่งอีเมลหลอกลวง (Phishing) โดยปลอมชื่อผู้ส่งเป็นธนาคาร

ตัวอย่าง

• ส่ง SMS หรืออีเมลโฆษณาซ้ำ ๆ ทุกวัน โดยไม่ระบุวิธีการปฏิเสธการรับที่ชัดเจน

• ส่งอีเมล/ข้อความโฆษณาขายของแบบรัว ๆ ให้เพื่อนในกลุ่ม โดยที่ในข้อความไม่มีปุ่ม "ยกเลิกการรับ" ที่ชัดเจนให้เขากดได้ง่าย

ตัวอย่าง

• พยายามเจาะระบบคอมพิวเตอร์ของการไฟฟ้าฯ ที่ควบคุมการจ่ายกระแสไฟฟ้า เพื่อดูข้อมูลโครงสร้างระบบโดยมิชอบ

• ม.6 - ล่วงรู้รหัสผ่านถอดรหัสลับของข้อมูลการสื่อสารลับ ของหน่วยงานความมั่นคง แล้วนำรหัสนั้นไปเปิดเผยแก่บุคคลภายนอก

• ม.7 - แอบเข้าถึงข้อมูลคอมพิวเตอร์ลับสุดยอด ที่ถูกเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์ของรัฐบาล ซึ่งเกี่ยวข้องกับแผนความมั่นคงของประเทศ

• ม.8 - ติดตั้งเครื่องมือเพื่อดักรับข้อมูลการสื่อสารของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังวางแผนปฏิบัติการจับกุมผู้ร้ายข้ามชาติ (ข้อมูลเกี่ยวกับความปลอดภัยสาธารณะ)

• ม.11 - ส่งอีเมลหรือข้อความจำนวนมหาศาลเพื่อปลอมแปลงแหล่งที่มา ไปยังระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการควบคุมการจราจรทางอากาศ (โครงสร้างพื้นฐานอันเป็นประโยชน์สาธารณะ) ทำให้เจ้าหน้าที่สับสนและทำงานผิดพลาด

ตัวอย่าง

• ม.5 - พยายามเจาะระบบคอมพิวเตอร์ของการไฟฟ้าฯ นำไปสู่การโจมตีเพื่อทำให้ไฟฟ้าดับในวงกว้าง ในอนาคต (Blackout) ซึ่งจะกระทบต่อการดำรงชีวิตและเศรษฐกิจทันที

• ม.6 - ล่วงรู้รหัสผ่านถอดรหัสลับของข้อมูลการสื่อสารลับ ทำให้ข้อมูลลับทางทหารหรือการข่าวกรอง ตกไปอยู่ในมือของรัฐบาลต่างชาติ หรือกลุ่มก่อการร้าย

• ม.7 - แอบเข้าถึงข้อมูลคอมพิวเตอร์ลับสุดยอด ทำให้ข้อมูลแผนที่ตั้งทางทหาร, ข้อมูลสำคัญในการเจรจาทางการค้าระหว่างประเทศ, หรือข้อมูลเกี่ยวกับขีดความสามารถด้านเทคโนโลยีของรัฐบาลถูกเปิดเผย ทำให้ประเทศคู่แข่งได้เปรียบ

• ม.8 - ติดตั้งเครื่องมือเพื่อดักรับข้อมูลการสื่อสารของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังวางแผนปฏิบัติการจับกุมผู้ร้ายข้ามชาติ ทำให้ผู้ร้ายรู้ความเคลื่อนไหว ของเจ้าหน้าที่ก่อนปฏิบัติการ ทำให้สามารถหลบหนีได้ทันเวลา หรือที่ร้ายแรงกว่าคือ เตรียมการต่อสู้ ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจตกอยู่ในอันตราย

• ม.11 - ส่งอีเมลหรือข้อความจำนวนมหาศาลเพื่อปลอมแปลงแหล่งที่มา ไปยังระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการควบคุมการจราจรทางอากาศ ทำให้เจ้าหน้าที่สับสนและทำงานผิดพลาด และอาจนำไปสู่อุบัติเหตุเครื่องบินชนกัน

ตัวอย่าง

• ทำลาย หรือลบ ข้อมูลคอมพิวเตอร์ของฐานข้อมูลการเงินของประเทศ ที่อยู่ในความควบคุมดูแลของธนาคารกลาง (ความมั่นคงในทางเศรษฐกิจ) ทำให้สถาบันการเงินไม่สามารถดำเนินงานได้ ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพทางการเงินของประเทศ

• โจมตีด้วย DDoS หรือมัลแวร์ที่ทำให้ ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ของโรงไฟฟ้าหลัก (โครงสร้างพื้นฐานอันเป็นประโยชน์สาธารณะ) หยุดทำงานโดยสิ้นเชิง ทำให้เกิดภาวะ Blackout กระทบต่อโรงพยาบาล ระบบขนส่ง การสื่อสาร และการผลิตในวงกว้าง ทำให้ประชาชนได้รับอันตรายและเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจมหาศาล

• ทำลายข้อมูลในระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการจัดเก็บเวชระเบียนของผู้ป่วยฉุกเฉินของโรงพยาบาลรัฐขนาดใหญ่ (ความปลอดภัยสาธารณะ) ทำให้ทีมแพทย์ไม่สามารถเข้าถึงประวัติการแพ้ยา หรือข้อมูลการรักษาที่สำคัญของผู้ป่วยวิกฤตได้ทันท่วงที อาจนำไปสู่การรักษาที่ผิดพลาดและเป็นอันตรายถึงชีวิต

ตัวอย่าง

• ใช้มัลแวร์ โจมตีระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมลิฟต์ ในตึกระฟ้าขนาดใหญ่ (โครงสร้างพื้นฐานอันเป็นประโยชน์สาธารณะ) ทำให้ระบบหยุดชะงัก ส่งผลให้ลิฟต์ตัวหนึ่ง ตกลงมาอย่างรวดเร็ว ทำให้มีผู้โดยสารในลิฟต์ "เสียชีวิต" จากการกระแทก

• ทำลายข้อมูลสำคัญ ในระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ควบคุมการทำงานของสัญญาณไฟจราจร ทั่วทั้งเมือง (ความปลอดภัยสาธารณะ) ส่งผลให้สัญญาณไฟจราจรทำงานผิดพลาดพร้อมกันทุกแยก ทำให้เกิดอุบัติเหตุชนกันหลายจุด และมีผู้บาดเจ็บสาหัสและ "เสียชีวิต" ในที่เกิดเหตุ

ตัวอย่าง

• ขายหรือแจกโปรแกรม ที่สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการกระทำผิดโดยเฉพาะ เช่น โปรแกรมแฮกระบบ หรือโปรแกรมสร้างไวรัส

• สร้างหรือขายโปรแกรม เช่น โปรแกรมสุ่มรหัสผ่าน, โปรแกรมเจาะระบบ Wi-Fi ให้กับเพื่อน เพื่อให้เพื่อนเอาไปใช้แฮ็กคนอื่น

ตัวอย่าง

• ขายชุดคำสั่งให้กับกลุ่มแฮกเกอร์ โดยรู้ว่าโปรแกรมนี้จะถูกนำไปใช้ในการเข้ารหัสและทำให้ระบบจ่ายไฟฟ้าหลักหยุดทำงาน (ความผิดตาม ม.12 วรรคสาม)

• เผยแพร่โปรแกรมในฟอรัมใต้ดิน โดยระบุชัดเจนว่าโปรแกรมนี้สามารถใช้ในการเข้าถึงข้อมูลส่วนตัวของพลเมืองโดยมิชอบในระดับชาติได้

• ขายซอฟต์แวร์ให้กับผู้ที่สนใจ โดยรู้ว่าซอฟต์แวร์มีไว้เพื่อใช้ในการ ก่อกวนระบบที่ควบคุมความปลอดภัยในการบินสาธารณะ (ความผิดตาม ม.12 วรรคหนึ่ง)

ตัวอย่าง

• สร้างเพจปลอม และโพสต์หลอกว่ามีบริษัทขนาดใหญ่แห่งหนึ่งกำลังเปิดรับสมัครงานด่วนทางออนไลน์ โดยให้ผู้สนใจโอนเงินค่าธรรมเนียมการสมัครล่วงหน้า

• โพสต์ภาพและข้อความปลอมว่า "พบวัตถุต้องสงสัยคล้ายระเบิด" ในสถานที่สาธารณะสำคัญลงในสื่อโซเชียลมีเดีย

• โพสต์คลิปวิดีโอหรือข้อความ ที่ยุยง ปลุกปั่น ให้ประชาชนล้มล้างการปกครอง หรือบ่อนทำลายความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร

• โพสต์คลิปหรือภาพโป๊เปลือย หรือภาพที่มีลักษณะอนาจารในเว็บไซต์ ไม่ต้องมีการสมัครสมาชิก หรือไม่ต้องใส่รหัสก็เข้าชมได้ 

• สร้างลิงก์หรือเผยแพร่ช่องทางเพื่อให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงสื่อลามกอนาจารได้โดยง่าย

ตัวอย่าง

• โพสต์ข้อความกล่าวหาที่เป็นเท็จ เกี่ยวกับเพื่อนร่วมห้อง หรือครูท่านใดท่านหนึ่งในกลุ่มปิด หรือบัญชีส่วนตัว ทำให้คนนั้นเสียหาย (เป็นความผิดที่ยอมความได้)

• โพสต์ในกลุ่มส่วนตัวว่าเพื่อนโกงเงิน โดยที่เรื่องนั้นไม่เป็นความจริง

ตัวอย่าง

• มีผู้ใช้โพสต์ ภาพลามกอนาจาร (ม.14 (4)) ในเว็บไซต์ ผู้ให้บริการ ทราบดี ว่ามีเนื้อหาลามกอยู่บนระบบของตน และ ยินยอม ให้มีการเผยแพร่ต่อไป โดยไม่ได้ดำเนินการลบ หรือบล็อกเนื้อหาเหล่านั้นออกไปอย่างรวดเร็ว (ยกเว้นการพิสูจน์ได้ว่าได้ปฏิบัติตามขั้นตอนแจ้งเตือนของรัฐมนตรีแล้ว)

ตัวอย่าง

• ตัดต่อภาพใบหน้าเพื่อน/ครู ไปใส่ในภาพที่น่าอับอาย หรือไม่เหมาะสม แล้วนำไปเผยแพร่ในโซเชียลมีเดีย หรือกลุ่มแชท