Na de bouw van de A3diroramawedstrijd diorama de Wujiazkai brug is het idee ontstaan deze in messing uit te gaan voeren. De diorama is uiteindelijk in schaal Z (1:220) uitgekomen, maar deze messinguitvoering wil ik proberen werkend te maken, althans zoals hij gebouwd is. De schaal moet nog bepaald worden, schaal H0 of schaal N. Deze beslissing moet voor december 2026 gemaakt worden i.v.m. de mallen die hiervoor nodig zijn.
Maar naast de brug is ook eindelijk een etsplaat voor de oersik gevonden, deze wordt medio november besteld. De bedoeling is deze ook rijdend te maken. De schaal van dit model is schaal 1.
Maar om het messing solderen, wat een vak apart is, onder de knie te krijgen gaan we een messing rijtuig van de NS (C12 6400 serie) in schaal H0 bouwen. Deze is verkregen via de veilingsite Catawiki. Een mooi project om te oefenen.
Bij toeval kwamen we ook nog de voorloper van de oersik tegen, zeg maar de oer-oersik. Dit is een bouwpakket met stalen onderdelen in schaal H0 en wordt compleet met motor geleverd. Deze hoort natuurlijk ook thuis in het rijtje van de verzameling oersik.
De Wujiazhai-spoorbrug, ook bekend als de Ci Nanxi-rivier spoorbrug, en ook wel de Kruisboogschutterbrug, Renzi-brug of Kunhe-lijn Brug Nr. 135 genoemd, is een rib-type drie-scharnier boogstalen brug op de Yunnan-Vietnam Spoorlijn. De brug bevindt zich in de Sicha-rivier Grand Canyon bij Wujiazhai, Heping Township, in het Pingbian Miao Autonome District, Honghe Hani en Yi Autonome Prefectuur, provincie Yunnan, China, tussen Tunnel 119 en Tunnel 120. Deze brug is een landmark-project van de Yunnan–Vietnam Spoorlijn en is een belangrijke fysieke bron voor het bestuderen van de geschiedenis van de Yunnan–Vietnam Spoorlijn en de Chinese bruggenbouw. Hij staat vermeld in de Geschiedenis van Wereldberoemde Bruggen.
C12c 6401-6470
Het ontwerp van de coupérijtuigen was gebaseerd op de bestaande coupérijtuigen, met dien verstande dat er een middengang aanwezig was. Zoals toendertijd gebruikelijk bij binnenlands materieel kregen de rijtuigen geen mogelijk voor doorloop met vouwbalgen. In het midden van de rijtuigen bevonden zich twee toiletten.
Van iedere afdeling heeft het éne compartiment een portier, het andere een breed schuifraam. Het aantal deuren is daarmee met de traditionele coupérijtuigen verminderd. Daarmee werd verwacht dat het uitstappen bij deze rijtuigen iets langer zou duren, maar dat het verblijf voor de helft van de reizigers aangenamer werd. De banken waren van teakhout, de armleuningen, hoofdleuningen en oorkussens waren bekleed met kunstleder. Onder de banken was een geperforeerde plaat aangebracht, zodat het niet mogelijk was afval onder de banken te gooien.
Serie 103-152
Omdat men tevreden was over de 102 werd een serie van 17 stuks besteld bij Berliner Maschinebau A.G. in Berlijn. Deze werden in 1930 gebouwd. Een jaar later werden nogmaals 11 stuks gebouwd, ditmaal door Werkspoor in Amsterdam. In 1932 bouwde deze onderneming nogmaals 22 locomotoren, die een sterkere motor hadden. Na de instroom van de nieuwere locomotoren uit de 200- en 300-serie werden deze locomotoren minder gebruikt. Ze werden de laatste jaren vooral gebruikt voor seizoensgebonden rangeerwerk, zoals het verplaatsen van bietenwagens. In 1948 ging de laatste bij NS buiten dienst.
Status: In overweging
Status: In overweging