Ga naar de Facebook Pagina
Onze trouwe Hymer S660, gebouwd op de onverwoestbare Mercedes 410D basis, heeft inmiddels zo'n 180.000 kilometer op de teller staan en is 33 jaar jong.
Echte klassiekers hebben karakter, maar soms betekent dat ook dat je de handen uit de mouwen moet steken.
In onze Facebookgroep deelde ik het al eens, maar voor de lezers hier heb ik het hele avontuur rondom ons recente ‘brandstof-drama’ uitgebreid op een rijtje gezet. We hadden namelijk te maken met twee behoorlijk vervelende problemen.
We hadden in het verleden al eens te maken gehad met de beruchte dieselbacterie. Het brandstofsysteem is destijds professioneel gereinigd door een Mercedes-Benz garage, maar toch merkte ik af en toe dat de camper niet zijn maximale vermogen leverde. Het vervangen van het kleine dieselfiltertje verhielp de klacht dan tijdelijk.
Op een gegeven moment werd het probleem specifieker: zodra onze 100-liter dieseltank onder de 25% kwam, begon de motor serieus vermogen te verliezen. Tijd om het probleem bij de bron aan te pakken en het brandstoffilter ín de tank te inspecteren.
Om bij de aanzuigbuis te komen, moest er het een en ander los:
* De dieselaanvoer
* De dieselretour
* De beluchting
* De elektrische aansluiting voor de brandstofmeter
Vervolgens was het de bedoeling om de buis in de tank (bevestigd met een bajonetsluiting) los te tikken en eruit te tillen. Daar ontbrak helaas nét de ruimte voor; de tank moest een stukje zakken.
Sleuteltip: Ik heb de vier ophangbouten van de tank één voor één vervangen door een stuk draadeind. Zo kon ik de tank heel beheerst een paar centimeter naar beneden draaien, precies genoeg om de buis eruit te kunnen manoeuvreren!
De oorzaak van het vermogensverlies was snel gevonden. De zeef aan de onderzijde van de buis zat vol met een dikke smurrie. Logisch dat er bij een bijna lege tank (en dus minder vloeistofdruk) geen goede brandstoftoevoer meer was.
Het grove, kunststof bodempje durfde ik er niet uit te wippen uit angst dat de zeef zou breken. Mijn oplossing:
1. Een nachtje weken in de petroleum.
2. Een nachtje weken in dieselcleaner.
3. Tussendoor steeds voorzichtig doorblazen met perslucht.
Uiteindelijk zag de zeef er weer netjes uit. Maar als het filter zó vies was, besloot ik de tank er maar helemaal onderuit te halen.
Met een handpompje heb ik hem leeggezogen, en de laatste liters waren inderdaad erg vervuild.
Daarna heb ik de tank gevuld met 10l schone diesel en dieselcleaner. Twee dagen lang was het een kwestie van flink schudden, laten rusten en dit proces herhalen. Wat er als laatste uitkwam, was gelukkig weer mooi helder. Meteen heb ik de buitenkant van de tank goed schoongemaakt en een dubbele beschermlaag gegeven, net als de ophangpunten onder de camper. Alles kon weer in elkaar gezet en gemonteerd worden!
De tank was schoon en de camper startte vlot, maar we waren er nog niet. Er was namelijk nóg een probleem dat opgelost moest worden.
Na een vlotte koude start begon de camper enorm te bokken en produceerde hij **héél veel grijze rook**. Met moeite — en veel vermogensverlies — kon ik de motor draaiende houden. Het opvallende was: binnen één kilometer verdween de klacht als sneeuw voor de zon en reed de camper weer als vanouds.
De vlotte koude start vertelde me dat het voorgloeien én nagloeien goed werkte.
Je kunt dit nagloeien goed meten aan de hand van de spanning van de startaccu:
Voorgloeien: De accuspanning daalt.
Starten: Het gele lampje op het dashboard gaat uit en je start de motor.
Nagloeien: Dit volgt naadloos op het voorgloeien en stopt na ongeveer een minuutje.
Zodra het nagloeien stopte (te zien aan de accuspanning die zich herstelde), begon bij mijn camper direct het bokken. De conclusie? Het bokken begon op het moment dat de gloeihulp stopte, maar de cilinders eigenlijk nog onvoldoende warm waren om soepel te lopen.
Mijn eigen garage had de injectoren nagekeken en gereinigd, maar dit gaf geen verbetering.
Inmiddels was het wel duidelijk dat het een brandstof- of verbrandingsprobleem was. Mijn garage stelde daarom voor om de mechanische brandstofopvoerpomp, die vlak bij de inspuitpomp zit, een handje te helpen met een 12V opvoerpompje.
In een testopstelling hebben we zo’n elektrisch pompje in de brandstoftanvoerlijn gezet, helaas zonder positief resultaat. Toen kwam de suggestie van de garagist: ga naar de dieselspecialist.
Uiteindelijk heb ik de camper daarheen gebracht. Deze demonteerde de injectoren en zette ze in een testopstelling. De uitslag was duidelijk: 2 van de 5 injectoren verstuifden niet mooi meer, maar stonden letterlijk te 'pissen'. Met originele onderdelen zijn alle vijf de injectoren vervolgens vakkundig gereviseerd.
Wat een wereld van verschil! Na een perfecte koude start, óók als de nagloeitijd voorbij is, blijft de motor prachtig ronddraaien en levert direct vermogen.
En het allerbelangrijkste? Geen rook meer! Een vertrek van een camping of camperplaats gaat nu weer zonder het schaamrood op de kaken.
Ik merk daarnaast dat de stationaire loop veel mooier en rustiger is, en dat ik net een beetje meer vermogen heb tijdens onze ritten.
Onze S660 snort weer als een zonnetje.
Op naar de volgende veilige (en rookvrije) kilometers!
Heb jij ook wel eens te maken gehad met dit soort diesel-kwaaltjes bij jouw Hymer? Deel je ervaringen in de reacties of in onze Facebookgroep!
zo moet een nette zeef eruit zien
een gedemonteerde tank unit
De ruimte boven de tank is net te krap om de unit rechtstandig eruit te krijgen
Heel eenvoudig lost te tikken met een lange schroevendraaier.
Kwartslag linksom is los
Bovenkant voor de demontage goed schoonmaken met remmen reiniger.
Alle leidingen goed markeren.
Het vraagteken is de beluchtingsleiding.
Alles is los
Zo zag onze zeef eruit
Na reiniging zeef
Tank eronderuit.
De bouten zijn tijdelijk vervangen door draadeinden.
Eein rolplankje helpt
Tank er veilig en netjes onderuit.
Met een handpomp de vervuide diesel er uit zuigen.
De rest van de procedure op werkhoogte.
De gebruikte diesel reiniger.