Mimo nieśmiertelności, czarownicy nie są niezniszczalni. Choć są odporni na większość powszechnych chorób, istnieją pewne schorzenia, które wciąż mogą ich dosięgnąć. Mogą również zostać zabici przez śmiertelne rany i tym podobne, jeśli nie uda się ich uleczyć.

Co więcej, ich moce nie są nieomylne. Duże zbiorniki wodne mogą zakłócać ich zaklęcia, a piekielna mgła może wpływać na ich zdolności. Mogą również wyczerpać swoją magię, używając jej w zbyt dużych ilościach
w krótkim czasie. Istnieją pewne sposoby na przywrócenie im poziomu energii, takie jak pożyczenie siły od kogoś innego, ale najważniejszy jest odpoczynek.

Czarownicy, podobnie jak faerie, są jedynymi Podziemnymi posługującymi się magią. Często bywają proszeni o rzucanie zaklęć przez zwykłych śmiertelników, zazwyczaj za odpowiednią cenę. Nawet Nocni Łowcy korzystają z ich pomocy, np. w tropieniu demonów.

Niemal wszyscy czarownicy praktykują magię. Niektórzy rodzą się z większymi zdolnościami, których odpowiednie kultywowanie może uczynić z nich potężnych czarowników. Najbardziej uzdolnieni mogą studiować demoniczną magię i zostać uczonymi w Spiralnym Labiryncie.

To zwierzęca cecha charakterystyczna, którą są naznaczeni. Czarownicy dzięki swoim czarom często ukrywają znaki przez oczami Przyziemnych i innych przedstawicielom Świata Cieni. Mogą to być: skrzydła nietoperza, kopyta, rogi, ogon jaszczurki, łuski, kocie oczy, inny kolor skóry lub włosów.

Czarownicy korzystają z różnych rodzajów magii, zaliczają się do tego teleportacja (w tym wyczarowywanie przedmiotów "znikąd", pamiętajcie, nic nie bierze się znikąd!), otwieranie portali, wzywanie demonów czy magia wymiarowa. Mimo krążących legend nie mają umiejętności nekromancji. Do rzucania czarów potrzebują "wolnych rąk", a ich magia może nie działać w niektórych wymiarach.

Centralne miejsce badań i wiedzy o magii czarowników. Uważana jest za podziemną siedzibę światowych czarnoksiężników, uczonych i badaczy wiedzy, w której ukryta jest ogromna ilość wiedzy tajemnej. Cała starożytna magia czarnoksiężników, jak również magia wynaleziona w ostatnich latach, jest posłusznie rejestrowana i przechowywana w Labiryncie. 

Czasami, ale rzadko, czarownik, chociaż jest dzieckiem demona i człowieka, rodzi się bez dostępu do demonicznej magii. Te nieszczęśliwe dusze mają wady czarowników – znak, który sprawia, że nie są do końca ludzcy – ale nie mogą używać magii. Tak zwane ifryty błąkają się na progu magicznego świata, cierpiąc piętno swoich nieludzkich znamion bez wynagrodzenia w postaci nadnaturalnej mocy.