Wawacan

Wawacan téh hartina nyaéta salah sahiji karya sastra Sunda anu wangunna puisi (biasana dina wangun dangding atawa pupuh), sarta eusina nyaritakeun hiji carita anu panjang, sapertos carita kahirupan, legenda, sajarah, atawa carita rekaan (fiksi).

Ciri-ciri Wawacan:

1. Ditulis dina wangun pupuh, nyaéta aya aturan guru lagu jeung guru wilangan.

2. Caritana panjang jeung biasana dibagi kana bagian-bagian sapada (bait).

3. Dibacakeun atawa ditembangkeun (teu diwacaan biasa), utamana dina acara-acara tradisional.

4. Eusina bisa carita pantun, legenda, dongéng, atawa ajaran moral.

Aturan Wawacan 

1. Pupuh = Wawacan nyusun aturan pupuh, siga Dangdangula, Sinom, Asmarandana, Kinanti, Pangkur, Durma, Maskumambang jeung Megatruh.

2. Gatra jeung suku kata = Unggal pupuh miboga jumlah gatra jeung suku kata nu béda-béda.

3. Rima jeung ritme = Pupuh miboga aturan rima jeung ritme nu nuturkeun aturan nu tangtu.

Konsep Wawacan

a. Teu ditulis = Wawacan mangrupakeun tradisi lisan nu di baca jeung ditepikeun.

b. Puisi naratif = Wawacan ngandung carita dina wangun puisi naratif.

c. Dapet ditepikeun = Wawacan bisa ditepikeun dina wangun rupa-rupa pupuh.

10 Judul Wawacan:

1. Wawacan Sulanjana 

2. Wawacan Ogin

3. Wawacan Allah Ngadamel Bumi Langit jeung Eusina 

4. Wawacan Jaka ula jaka uli 

5. Wawacan Ranggawulung

6. Wawacan Suryaningrat

7. Wawacan Surakarta

8. Wawacan Amir Hamzah

9. Wawacan Danumaya

10. Wawacan Indra Bungsuwan