Sedeng Isola Bumi Siliwangi Liliwatan Bandung Lémbang Suku Tangkuban Parahu Ngabedega éndah agréng sigrong Isola pada muru ti jauhna Kajojo sa-Nusantara kader-kader keur harepan bangsa ti Isola mimitina Anu bieu dibaca ku Sadérék téh disebutna rumpaka kawih. Nilik kana wujudna mah, rumpaka kawih téh henteu béda jeung sajak. Rumpaka kawih téh saenyana mémang sajak ngan pédah sok dihaleuangkeun atawa dikawihkeun. Ilaharna dina rumpaka kawih mah aya unsur mélodi anu ngawéngku laras, surupan, wirahma, jeung susunan mélodi titi laras. Kawih nya éta rakitan basa sabangsa dangding nu teu maké patokan pupuh; mangrupa sekar anu kauger ku embat atawa témpo kalawan rumpaka atawa sair nu tangtu. Kawih biasana dipirig ku gamelan. Kawih biasana disusun ku ahli husus nu disebut panyanggi Ind: komponis, sok dihaleuangkeun ku sindén atawa jurusekar. Wangun ugeran, puisi, atawa sair anu dipaké midangkeun lalaguan, kawih, tembang Indonesia: nyanyian, minangka katerangan tina téma atawa lirik lagu disebut rumpaka. Tina katerangan di luhur bisa disebutkeun yén rumpaka téh rék sarua jeung téks atawa lirik, anu duanana nuduhkeun harti puisi atawa sajak minangka bahan haleuangkeuneun kawihkeuneun atawa tembangkeuneun. Dina kawih jeung tembang, istilah rumpaka leuwih cocog pikeun dilarapkeun ti batan kecap lirik. Ari sababna, lirik mah kaasup kana basa Indonésia.