17.12.2025

Życie płynie niczym zarwana rzeka,
czasem powoli i spokojnie, aby tylko
po chwili wpaść w zakręt.
Menadry jej stają się coraz bardziej zawiłe
tylko po to, aby finalnie pozostawić za sobą
zapomniane starorzecze. Puste wspomnienie
pięknej, żywej rzeki. Smutne jezioro wypełnia się
z czasem życiem. Życiem, które płynie
jak prąd rzeki. 

Młoda

17.12.2025

... ból strach w żyłach płynie zakrwiony ciemność niesie, biedne oczy zamglone.

głosy stłumione jak pisk na wietrze, boa wokół brzucha się wije i macki umysł oplataja, wina barki ciężka obarcza.

łzy w morze, czerwone i wzburzone statki zatapia.

serce bije w piersi, 

wyjmie człowiek
chce dać życiu latać,
trzepocze skrzydłami jaskółka malowana i bije jak dzięcioł,
w kości kruszone niech wzbije się głos
w drzewa chmury gwiazdy i niech tam zamieszka

stokrotka złota

28.11.2025

Tik tak, tik tak płynie sobie czas.

Tik tak, tik tak szybuje jak wolny od świata ptak.

Tik tak, tik tak góra dół pętle wokoło niesie się przez świat.

Tik tak, tik tak za ogona za skrzydła za szpony próbuje złapać ludzi marnotrawnych czas.
Tik tak, tik tak a ja patrzę przez okno jak lata wokoło i czekam sobie aż przyleci pod okno i zaśpiewa to Twój czas to twój czas tik tak.

stokrotka złota

28.11.2025

Tęsknię
za twoim uśmiechem, twoimi radami
Tęsknię
za twoimi uśmiechniętymi oczami
Tęsknię
za wszystkim, co mieliśmy
Tęsknię
za historiami, które przeżyliśmy
Wiedz, że
myślę o tobie.
Ale nie dam tego poznać po sobie.
Wiedz, że
przepraszam za moje zachowanie.
I o tobie myśleć nie przestanę. 

Lia

28.11.2025

Miłość.
Cóż to za uczucie
Piękne, lecz zarazem bolesne
Lecz kto by za miłość nie oddał
wszystkiego co posiada
Czy będą mieli je w pogardzie?

sonicxdf

25.11.2025

czasy gdzie komunikacja nie istnieje to swojego znaczenia porażka

czy ktoś mnie w ogóle słucha?

krzyk

dlaczego mam wrażenie że jestem postacią poboczną we własnym życiu?

wrzask

ludzie boją się rozmowy bo jest czymś autentycznym

a ludzie w tych czasach boją się autentyczności

zetknięcie się z prawdą jest przerażające

mogą łgać bo oczy są niewidoczne

przysłonięte falą kłamstw i niewypowiedzianych słów

między wersami skrywa się zatajona furia 

forget-me-not

25.11.2025

bestialski trunek

powszechnie znany

dla skrzywdzonych ratunek

trwale spożywany

podtrute emocje

chęć bliskości

czasem chciałabym zlożyć jego istnieniu reklamację

uczucie pragnienia w kości

miłość w nienawiść

chwila rozumu przyćmienia

dziwnej euforii ostrość

może powodem jest potrzeba zrozumienia?

a ciągle

więcej

więcej

więcej

przeklętej cieczy

płynne zapomnienie. 

forget-me-not

23.11.2025

Jedne 𝘱𝘦𝘳𝘧𝘶𝘮𝘺 , milion wspomnień

setki spędzonych godzin, miliony uśmiechów.

Jedne 𝘱𝘦𝘳𝘧𝘶𝘮𝘺 chwile zawahań, łez i kłótni

Jedne 𝘱𝘦𝘳𝘧𝘶𝘮𝘺, przywołujące wspomnienia gdzie 𝘮𝘺 jesteśmy, a nie tylko byliśmy.

Nadia

30.10.2025

A ja znam Cię już na pamięć

Przewiduje każdy Twój krok, nim go postawisz

Każde słowo, gest, ruch… nie potrafisz być dla mnie zaskoczeniem

Wyciągam rękę jeszcze przed Twym zamiarem pokołysania nią

Uśmiecham się zanim dosięgniesz mnie wzrokiem

Kochałam już przed tym, niż wypowiedziałeś te dwa słowa

Witam!

Znam każdy skrawek Twojego ciała

Czuje jak napinają się Twoje silne ręce, kiedy przyciskasz mnie do siebie

Uwielbiam ten delikatny ból, gdy ocierasz mnie zarostem, zbliżając się do ust

Blizny na Twojej twarzy za każdym razem opowiadają mi głębszą historię,

A delikatne usta gwarantują dreszcze przy każdym zetknięciu z moim ciałem

Z dnia na dzień zbliżam się do Ciebie bardziej, aż ostatecznie staje się Tobą

Jestem!

Teraz już znam każde Twoje kłamstwo

Odróżniam ton głosu i wiem, czym jest spowodowany

Krzyczysz, by zagwarantować sobie pewność racji

Płaczesz, bo wiesz, jak oślepia mnie Twoja wrażliwość

Twoje piękne słowa unoszą mnie do chmur, a kiedy okazują się bujdą, spadam z gradem

I wtapiam się w ziemię, bo czuję jak błaha jestem

Żegnam!

Nie znam Cię, bo nie sposób rozpoznać prawdziwej twarzy, gdy okrywasz ją maskami

Ukryłeś wszystkie swoje oblicza , a ja tonę w obojętności nazywając Cię nieznajomym

I jestem jak kwiat, podlewany co dzień tysiącem kropel

Mimo to ginę, bo żyliśmy w symbiozie

Znam swój ratunek

Szukam!

Mat

06.10.2025

Może dostanę zawału,

Dożywając wieku wypału.

Może tramwaj przetnie mi drogę,

Życia przygodę

…

Nie, to dla mnie za nudne,

Nie tak cudne!

–––

Myślę, że polecę poza wszystkich uczonych fortece,

Spadnę gdzieś swobodnie.

Zanurkuję w złotych monetach, szukając w marzeniach,

Nie wrócę bez własnego, to Ci obiecuję!

Przejdę na koniec świata, patrząc za wysokimi górami brata,

Ostatni zachód obejrzę, obok mojego wariata.

…

Tak, to cudowne, nie takie paskudne.

Choć teraz nie będę o tym myśleć, to wiem, że umrę.

Ale wszyscy wiedzą, że nie tak pochmurnie.

Bo żyję na sto-dwa, więc umrę równie.

GaGa

30.09.2025

Serce - rzecz interesująca.

Rzecz, która jest zimna jak lód i ciepła jak ogień najjaśniej żarzący.

Rzecz, która dla i nie dla człowieka.

Rzecz krucha jak kamienie w rękach łamane oraz mocna jak głazy na dom fundamentalne.

Jak coś tak pięknego okrutność może odwzajemnić po dziesięćkroć spotęgowaną siłą.

Marny Los człowieka biednego, którego serce za duże na jego

samego - samotnego.
Coś, co zimny ogień potrafi rozpalić, ale i ludzi w szczęście obdarzyć.

Jak woda i ogień razem tańczących,
śmierć i życie,
ból i ukojenie.

Czyste, zmazą goryczy i gniewu wiecznego nieubrudzone.
Pokój, miłość, współczucie i szczęście da.

Jednakże udławione w cichej nienawiści, smutku, urazy
jedyne co zdolne będzie robić to niszczyć.
to co w rękach trzyma.

Więc to do nas ludzi.

Ciebie, go, ją, nas wszystkich,

serce drugiego człowieka w rękach leży.

Więc wybór swój wybieraj rozważnie.

stokrotka złota

30.09.2025

Moje prośby ignorowane jak krople deszczu na rozżarzonym piasku

Moje słowa ignorowane jak echo w pustym lesie

Mój krzyk cichy jak myśl która umiera w umyśle

Zostawiłeś ranę nie na skórze lecz tam gdzie myśli spotykają się z duszą

Nadia

30.09.2025

Każdy raczej wie, jak oceniać innych,

Ten wzrok, chichot, o czym ona mówi?

Dlaczego się przejmuję? Pamiętam podobnych.

Ktoś przekaże i skłamie, inny sobie domówi.

–––

Nauczyciel w szkole, szef w pracy,

Nikt nie uniknie tego jednego,

Już nie tak ukrytego, ale podanego na tacy

Czy to uwaga, procent, słowa… Nic miłego.

–––

Często uczymy się jednego,

Oceniania, ale czemu negatywnego?

Patrzymy okiem krytycznym.

Nie tylko na drugiego.

–––

Chodź raz popatrzmy na coś miłego,

Może jednak coś mniej analizującego.

Dajmy choć sobie coś bez pośpiechu,

Może coś dającego powód do uśmiechu.

–––

Trochę wydechu, człowieku.

GaGa

16.06.2025

Może, ale tylko może kiedyś spotkamy się na przystanku,

zapytasz o rozkład jazdy, 

a po odpowiedzi uśmiechniesz się tym samym uśmiechem,

przy którym nic znaczyło wszystko.

Może, ale tylko może twoje nogi pokierują cię pod mój adres, 

a gdy wyjdę z domu, 

twoje oczy zaświecą się jak dawniej.

Może, ale tylko może spotkasz mnie samą
błąkającą się po ulicy i zaproponujesz mi podwózkę, 

a nasze usta połączą się w sposób,

którego nikt już nie przerwie?

Może ale tylko może, bo jutro nie jest pisane,

będę czekać na ten dzień,

kiedy znowu spotkam ciebie...

Nadia

10.06.2025

Kiedy to moja kolej?

Wśród tłumu ludzi stoję,

Szara plama jak w wodzie rozlany olej,

Nieruchoma szukam odpowiedzi, której tak się boję,

Chociaż chciałabym być odważną,

To przed strachem biorę obrót,

Na kawałki rozbieram myśl każdą,

Czy to jedyne wyjście, odwrót?

Ale może niepasowanie to dar ukryty,

Wolność, być innym niż wszyscy wokół,

Nie jak metal rdzą pokryty,

Siebie rozwijam jak skrzydła sokół.

-Ina

05.05.2025

Siedzi człowiek pośrodku

Pośrodku, na granicy

Melancholii i szczęścia

Wszystko płynie

Zmian od groma

Wszystko inne

Nie widzimy tego

Nie zwracamy uwagi

Zmiany są za małe

Nasze oczy niedojrzałe

Niedojrzałe

Nie dostrzegą 

Nie dostrzegą nic

Wszędzie zmiany

Wszystko inne, różnorodne

Tylko oczy, moje Twoje

Czasem ślepe, niedojrzałe

Jednak ciągle takie same

Olek

09.04.2025

Tak ciemno wokół.

Tak za głośno, lecz zbyt cicho. 

Stoję sam, w tym pustym świecie, 

Tak bardzo pustym, pełnym ludzi.

Nie czuje Nic, zbyt dużo uczuć 

Szukam i szukam, nie chcę Nic znaleźć 

Idę spać, byleby nie zasnąć 

Słońce razi mnie w oczy, kocham słońce 

Te same słońce co świeci 

Słońce już tak ma.

Biegnę coraz szybciej, gdyż chcę zwolnić 

Ten czarno biały świat, 

Za wiele kolorów ma 

Moim jedynym celem 

Przetrwać ten świat.

Świat gdzie każda nadziei iskra 

Z bliska wygląda jak fatamorgana.

Olek

07.04.2025

Sumo atomów,
jedyna tworząca inne sumy atomów
patrzysz na mnie z tak wielu oczu

Ale to sto bilionów komórek
zaskakuje, zaskakuje w zasłużonym blasku chwały
codziennie punkt 14:53 w Kłosoku
z petem w dłoni i butami na siedzeniu
z tą ordynarnością na boskie podobieństwo

R.

07.04.2025

W każdej chwili nakładam na siebie masek różnych dwadzieścia
Czy chce tego dusza czy umysł, o tym nie mam pojęcia
Lecz bycie aktorem samemu sobie to kolejna forma szaleństwa
Dlatego cieszę się z każdego, kto ogląda mój spektakl

Tymoteusz Jeremiasz

04.04.2025

Patrzyłam na ciebie z góry

Niebo rozjaśniało inne ludzkie figury

Myślałam, nie dogonisz mnie

Ależ jakie to brednie?

Śmiałam się, nie odczułam twojego bólu

Tak bardzo chciałeś poczuć smak triumfu

Ty jednak tylko patrzyłeś na mnie z uśmiechem

Nadal byłam twoim przyjacielem

Iskiereczka nie gaśnie, niczego nie pragnie.

Patrzyłam, jak rośniesz, niemożliwe

Dlaczego czuję, że jesteś bliżej, w mojej orbicie?

Myślałam, nadal mam czas, odlecę dalej

Ty natomiast malej!

Śmiałam się trochę mniej

Poczułam się trochę przytomniej.

Ty kibicowałeś mi, choć byłam dalej

Odejdź przynajmniej!

Iskiereczka nie gaśnie, traci w barwie.

Patrzyłam na ciebie z dołu

Dlaczego czuję smak popiołu?

Myślałam, jak teraz mogę się wybić

Nie mogę cię już chwycić

Płakałam patrząc ci w oczy

Brakuje mi mocy

Ty natomiast wyciągnąłeś do mnie rękę

Czy na pewno dosięgnę?

Iskiereczka gaśnie, ktoś ją każe.

Patrzyłeś i czekałeś na mnie

Nie zwątpiłeś, że moje serce znów drgnie

Myślałeś, chodź do mnie, nie mam ci za złe

Jakie to niezrozumiałe

Uśmiechałeś się, ale dlaczego?

Nie miałam dla ciebie niczego cennego

Ja skoczyłam, teraz twoje ciało płonie

Czy kiedykolwiek cię dogonię?

Iskiereczka…

GaGa

18.03.2025

Czekam na człowieka, co będzie mi darem,
czekam na tego, co pociechą mi będzie...
Człowieka, co gdy umysł mój przykryty mrocznym czarem,
jak światło, co spływa na mnie wszędzie.

Na co mi dary, złote i srebrne?
Na co mi te krótkie chwile radości?
Wszystko ulotnie i wszystko zbędne,
nawet człowiek, co w mym sercu gości. 

Lecz smucić się nie można,
żałować też nie trzeba.
Człowiek darem mego życia,
cenniejszym od nieba.

Yun

16.03.2025

Spotkali się w letni, pachnący dzień,

Serce do serca - miłości cień.

W szumie drzew przysięgi składali,

O szczęście w miłości Boga błagali.

Lecz nie wiedzieli, że upadek się zbliżał,

Ilość problemów im serca obciążał.

Słowa, co kiedyś brzmiały jak pieśń,

Zmieniły się w dźwięki, których nie mogli znieść.

Serca ich rozbiły się w pośpiechu,

Wtedy już między nimi - brak śmiechu.

Miłość rozpadła się, śladu po niej brak,

Brak pocałunków, gorzki ich smak.

Koniec już śnienia, czas na pobudkę,

Serca ich obu zamknięte na kłódkę.

Miłość ta nie była im pisana,

Teraz bez myśli o sobie wstają z rana.

Ominęli się na ulicy,

Kiedyś wzajemnej miłości niewolnicy.

Niegdyś kochankowie z marzeniami,

Dziś? Nieznajomi z wspomnieniami.

Liaga 

15.03.2025

Nie wiem gdzie leży Madryt

Nie wiem gdzie leży Las. 

Byczkula

23.05.2022

Pierwszy tydzień skończył się  kampanii   

Wielkie spustoszenie serca polskie rani 

Punkt oporu Wizna dzielnie się szykuje 

Szkopów kroczących przez Narew długo upilnuje

Czterystu tam było Polaków dzielnych

W kilku nędznych schronach osłoniętych

Lecz z wielkim patriotyzmem i honorem

byli w stanie pobić nazistowską hordę

Niemców czterdziestu było, tylko że w tysiącach

Artylerią w ogóle nie naruszyli męstwa w obrońcach                      

Wysłali więc czołgi, punkty polskie oddzielili

lecz wytrwałości polskiej wciąż nie zniszczyli

Kapitan Raginis patriota wielki

Morale chcąc dodać towarzyszom męki

Szczerze przed Bogiem zaraz przysięgnie,

że żyw przed wrogiem nigdy nie ucieknie

Trwała tak dzielna obrona Wizny

zostawiając Niemcom ogromne blizny

Niemiecki żołdak gdzieś indziej potrzebny        

Szantaż zastosował bestialsko konkretny

,,W przypadku braku polskiego poddania

dojdzie do polskich jeńców rozstrzelania''

Ruch paskudny, do takich Szkop tylko zdolny

Zasady, cnotę i honor depczący

Dowódca z bólem się na to zgodził

Lecz jako człek wielce cnotliwy

Swój obowiązek wzorowo dopełnił

i odbezpieczył granat straszliwy...

...który wybuchł po krótkiej chwili

roznosząc dookoła dźwięk przekuwający serca

jakoby głosząc, że Polacy właśnie stracili tego,

co nigdy nie zgiął karku przed potęgą Niemca

Kapitan zmarł jak mężny żołnierz z honorem zostając

Bogu dowiedziawszy, że nie skłamał przysięgając...

xXx_KniaźJarema1649_xXx

07.05.2022

Wystąpienie przeciw naturze
oferuję państwu dziś
będę skakać z góry chmurzej
w czarny oddech, w blady świt.

Witaj ty mój mały światku
zadeptałem cienką nić
już nie żyjesz w niedostatku
koniec egzaltowanych lic.

Bez emocji, bez maniery
naturę w rękach swych mam
krwawe gliny, jęków szmery
podaruję w zamian wam.

Za tę przestrzeń wyliczoną
za pożałowany oddech - wina!
naturalną moją bronią
zegar zemsty bić zaczyna.

Naturą władam
a ty
patrz człowiecze
z braku poszanowania
z braku chęci
bierze się to stulecie
nie będziesz miał władania. 

Zgadnij kim jestem
a powiem ci jak to się skończy
w głuchym wielkim mym królestwie
małej mrówki zdepczę rączki. 

wyrachowany

26.04.2022

Wiosna zieleni rozkwita w mym ciele
pnie się w górę ambicji marzenie
promienie rozświetlają polik czerwieni
owoc cierpliwości soczyście się mieni
łąka kwiatów uczuć czystej rześkości
kwiecień - miesiąc kwitnącej miłości

Gabriela 

13.04.2022

Inne włosy, oczy, figura,
Różne myśli i postępowania,
Wiele pomysłów na siebie,
Jeszcze więcej marzeń i celów.

Różnorodność to piękny dar,
Lustro nie odbija dwóch identycznych twarzy,
Jednak na każde pytanie o najpiękniejszą
ma jedną, właściwą odpowiedź: Ty.

Patrzymy na siebie z jednego kąta,
Oceniając zbyt krytycznie,
Myśląc o tym, co by można zmienić...
W jaki sposób poprawić?

Zmieniając punkt widzenia,
Spoglądając na siebie łaskawiej,
Szukając piękna, które ma różne oblicza
Zyskamy coś pięknego: akceptację.

Pokochanie siebie to droga,
Często bardziej wyboista,
Gdy już zajdziemy w niej wystarczająco daleko,
Dostrzeżemy w lustrze naszą prawdziwą wartość.

Nikola

11.04.2022

Przez większość czasu w życiu
przejawia się w lęk
wstajemy
stawiamy czoła
temu lękowi. 

Robimy zdjęcia
chcemy uwiecznić nasze lęki
robimy zdjęcia
tylko tego co widać w obiektywie
nie tego
co naprawdę czujemy. 

Nawet gdy spróbujemy uciec
on nas dogoni. 

Nagle wszystko staje się ograniczone.

<3

                                                  11.04.2022

Życie to wiele niewykorzystanych szans.
A więc spotkajmy się jeszcze raz...
Wtedy obiecuję, że wszystko naprawię.
A życie upłynie nam doskonale. 

           xxx

03.04.2022
Wiersz został nagrodzony w Szkolnym Konkursie Poetyckim

Dotykałam pustki swoich oczu
Kroczyłam po gruncie chmur i obłoków
Wsłuchana w dźwięk ciszy, mówiłam
Do szpitalnych ścian wylewałam słodkie łzy

Nadchodzi godzina życiowego testu
Czy życie okaże się śmiercią
Następny oddech będzie tym ostatnim
Następny krok będzie tym do grobu

Zamknęłam oczy, odnalazłam siebie
W otchłani nicości zaczęłam istnieć
Tutaj, gdzie jestem, miejsce jest zajęte
Moje odnalazłam w całkiem innym świecie

M.

01.04.2022
Wiersz został nagrodzony w Szkolnym Konkursie Poetyckim

Dwa słowa,
trzy, szesnaście,
przelewam na płócienną kartkę,
razem z resztkami emocji,
zostaną tam
nieprzeczytane,
nie poczują na sobie
twojego pustego wzroku,
nocne niebo pokryło papier,
rozlany atrament
z pękniętego pióra,
setki lśniących w ciemności gwiazd
spadających z moich oczu
otulają powoli płótno,
jedna po drugiej,
jak krople upragnionego deszczu
spadające na suchą
od ludzkiej nienawiści ziemię,
wyrzuciłam
wilgotną kartkę i nieszczere słowa,
moje dłonie pokryte jeszcze
resztkami tuszu
jak dowód śmiertelnej zbrodni,
winna czy niewinna?
Zapomniana. 

Lethe

31.03.2022
Wiersz został nagrodzony w Szkolnym Konkursie Poetyckim

Mieszkasz w ruinie
Strach zmyka ci oczy
Porażka trzyma dłonie
Żałość kradnie czas

Żyjesz w ruinie
Nie bój się strachu
Dlaczego uciekasz?
Już dopadł cię
Dopadł smak i zapach zgrozy

Zamyka spętane usta
Ledwo łapiesz tlen
Czołgasz się po ziemi
A godność?
Godności mniej niż czerw

Jesteś ruiną
Zaciskasz ręce na poręczy
W końcu - spadasz z nią
Żyjesz ruino
A godność?

Strach! Porażka!
Ruiny twój umysł
Ludzki umysł jest piękny
Ludzie kochają makabryczne sceny
A godność?

Gnij ruino
Gnij jak strach w tobie

Pierwszorzędny erudyta
Pierwszorzędnej dekompozycji
Pierwszorzędnym okazem

Gnij ruino.

Amogus

31.03.2022
Wiersz został nagrodzony w Szkolnym Konkursie Poetyckim

Skrawki materiałów składają się na całun życia
Skręcone w rulony co teleskopy przyszłości formują

Kto mógłby spojrzeć przez nie kiedy sam
w podszyciu ich zgięcia poddaje się
ich splotowi?

Całuny życia szyje się zwartym haftem
na gankach owianych wiatrem.

Nie ma tam krajobrazu
Rozciąga się nad rękoma tkaczy wszechobecność
Zupełnie nieodparcie kiełkuje u bram
przestrzeni, które wytwarzają się między szydełkami.

Ręce tkacza są suche i skóra oddaje
w nich zapach siarki.
Spalone i płone nadzieje wchłaniają z całunów.

Leżę u zgięć płócien skrępowanych u rogu ganku
Ciepło epatuje zewsząd.
Powietrze wyrwało się znad czubków drzew
Muzyka jest namacalna wśród przepięknych,
niosących ją ciem

Ćma leci do ciemności, która wsącza się
w moje oczy.

Ten co u zgięcia do całunu rozpościera ręce
Jak światła podszyciem,
dla ciem największym skarbem. 

B

31.03.2022
Wiersz został nagrodzony w Szkolnym Konkursie Poetyckim

Pokrzywdzony mały chłopiec bardzo chciał już zwiedzić świat
Więc wyruszył z bratem w trasę i minęło osiem lat
Lecz ten mały śliczny chłopiec nie spodziewał się że w tak
Straszny no i łatwy sposób może stracić cały świat
Najechała mu rodzinę straszna i okropna plaga
I on wiedział że to błękit biel czerwień to ich flaga
Więc przy bracie sam do siebie zaprzysiężył właśnie tak
Zawsze już o świat i siebie będę jak najlepiej dbać. 

:) 

29.03.2022

Mówiono nam:
miłość pachnie kwiatami,
a okazało się, że
pachnie strachem,
obawą,
wściekłością,
niepewnością i niemocą. 

Uczono, że miłość jest centrum wszechświata,
że mogłaby wyleczyć
wszystkie szkody, które w nas tkwią. 

Miłość była fikcją,
znajduje się tylko w wyobraźni.

Wszystko zmieniło się, gdy poznałam jego.
Dzięki niemu uwierzyłam w miłość.
Teraz tylko miłość musi uwierzyć w nas.

Zabrał moja rękę
i wyprowadził z ciemności.
Pokazał mi, że
z czegokolwiek nasze duszę są zrobione
- jego i moja,
są takie same. 

Uwierzyła w to co on
i ja uwierzyłam
i nauczyła nas odpuszczać. 

Miłość to nie tylko uczucie,
lecz oznaka rezygnacji z kogoś.
Miłość to część życia.

<3 

28.03.2022

Czym jest szczęście?
Szczęście to stan, w którym człowiek mógłby się zatopić na wieki.
Szczęście to ukojenie złych myśli.
Szczęście to wiara w samego siebie.
Szczęście to pokonanie strachu.
Szczęście to posiadanie sensu życia.
Szczęściem jest móc się cieszyć.
Szczęście można pomnożyć, gdy tylko pragniesz się nim podzielić. 

Czym jest szczęście dla człowieka?
Szczęściem człowieka jest myśl, że ma się przy sobie kogoś ważnego.
Szczęściem człowieka jest to, co sprawia uśmiech na jego twarzy.
Szczęściem człowieka jest dostrzeżenie piękna jakie kryje za sobą świat.
Szczęściem człowieka jest bezwarunkowa miłość płynąca od drugiej osoby.

Teraz spójrz na swoje życie.
A dla Ciebie czym jest szczęście? 

xxx 

X,2021

Muszę kupić większe oczy.
W pasmanterii.

;) 

X,2021

Zazdroszczę tym literom.
Tym słowom
i tym beznadziejnym zdaniom.
Zazdroszczę tym kropkom
i przecinkom.
Tym łączącym je spacjom.
Zazdroszczę,
bo nigdy nie było mi dane
byś spoglądał na mnie tyle,
ile teraz,
spoglądając na nie. 

N

X,2021

Wzrok zawiesiła, nie dycha, nie mruga
Uśmiech na twarz - perfekcyjna złuda
I choćby armia to przeszła żołnierzy
To ona nie drgnie, tylko się szczerzy
jak lalka pusta, bo nie ma już siły
Coś jej wyrządził losie niemiły?
Lecz to nie los, to ona sama
Bo nie umiała czuć się kochana
Choć miłości dać jej pragnęło wielu
Każdemu mówiła przez przyjacielu
I on odchodził zraniony trafnie
A jej uczuciami tylko cisza władnie.

M4